III SA/Kr 506/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Renata Czeluśniak (spr.) Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na niewykonanie wyroku WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1032/08 postanawia skargę odrzucić. Pismem z dnia 19 lutego 2019 r. skarżący K. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której wskazał, że "Działając na podstawie art. 149 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec zmian w stanie ustawy prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, przenoszącymi sprawy braku działania organu w celu załatwienia sprawy strony w oparciu o prawomocny i merytoryczny wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 roku do sygnatury akt II SA/Wa 1032/08, wnoszę skargę w przedmiocie bezczynności Komendanta Powiatowego Policji po skutecznym wezwaniu tego organu do załatwienia sprawy zgodnie z nakazami prawa dla tej instancji i prawomocnym, jak i merytorycznym wyroku WSA w Warszawie, wystąpieniem z dnia 23 marca 2009 roku, albowiem pomimo odległej daty prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wiążącego Komendanta Powiatowego Policji w trybie art. 153 i 170 ustawy prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, organ ten nie podjął na skutek wezwania żadnych działań, czy czynności, aby sprawę strony i określonego za konstytutywne prawa do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego od dnia 1 maja 2005 roku bezprawnie i wadliwie wstrzymanego w realizacji czynnościami materialno technicznymi zarządzenia naliczenia i wypłaty tych świadczeń stronie z wykonania decyzji ostatecznej, chronionej przedmiotowym wyrokiem, nie podjął żadnych czynności w celu rozpatrzenia wystąpienia strony i dla załatwienia sprawy strony zgodnie z powagą rzeczy osądzonej, co uzasadnia zarzut bezczynności skarżącego organu. (...)". Skarżący wniósł o: " - zobowiązanie Komendanta Powiatowego Policji do załatwienia sprawy prawa strony zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, wobec związania tego organu przedmiotowym wyrokiem z art 153 i 170 ppsa, oraz z zastosowanie się do nakazów i zakazów określonych art. 32 ustawy zasadniczej; - stwierdzenie, czy w sprawie mamy do czynienia z bezczynnością organu, lub przewlekłością sprawy, oraz, w związku z odległą datą wystąpienia strony i prawomocności wyroku WSA w Warszawie, czy odległa data od dnia wniesienia skargi stanowi o rażącym, czy tylko zwykłym uchybieniu porządkowi prawnemu, zasadzie szybkości załatwienia spraw przez organ administracji ans twa prowadzący postępowanie o zaspokojenie stronie potrzeb mieszkaniowych, wobec wiedzy, iż strona zgodnie z normami ustawowymi potrzeb tych nie posiada zaspokojonych - na podstawie art. 149 par. 2 ppsa przyznanie od skarżonego organu kwoty pieniężnej, gdzie uważam, że uchybienia terminowości dają podstawę do przyznania tej kwoty w maksymalnym prawem przewidzianym zakresie - rozważenie wystąpienia sądowego na podstawie art. 155 ppsa, w okolicznościach zasadności i możliwego postępowania z art. 231 kodeksu karnego w stosunku do winnych uchybienia w KPP porządkowi prawa konstytutywnego i niestosowania się przez f-szy organu do prawomocnego wyroku sądu administracyjnego, jak i art. 32 ustawy zasadniczej". Sąd z urzędu wyjaśnia, że wyrokiem z dnia 14 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1032/08 WSA w Warszawie uchylił decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 7 maja 2008 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 3 marca 2008 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wygaśnięciu decyzji o przyznaniu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. W pismach z dnia 4 kwietnia 2019 r. skarżący odniósł się do nadesłanej przez organ odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Wobec wyżej przytoczonej treści skargi, Sąd uznał, że należało ją potraktować jako skargę na niewykonanie prawomocnego wyroku WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - dalej "p.p.s.a." - w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Brzmienie art. 154 § 1 p.p.s.a. dopuszcza wniesienie skargi z żądaniem wymierzenia grzywny organowi jedynie w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Niedopuszczalna jest natomiast skarga na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2016 r. sygn. akt l OSK 160/16). Tymczasem wyrok, którego niewykonanie skarżący zarzucił organowi dotyczy kontroli legalności decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia 7 maja 2008 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 3 marca 2008 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wygaśnięciu decyzji o przyznaniu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Wyrokiem tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił wskazane decyzje. W okolicznościach przedmiotowej sprawy, skarga zatem podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ została wniesiona na niewykonanie wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji, a nie na wyrok w sprawie bezczynności organu lub przewlekłości prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.