III SA/Kr 507/21

WyrokWSA w Krakowie2021-09-14

Skład orzekający: Renata Czeluśniak, Ewa Michna, Marta Kisielowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo ustalił stan faktyczny dotyczący zamieszkiwania skarżącego w budowanym domu jednorodzinnym w momencie składania wniosku o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z powodu naruszenia przepisów postępowania (art. 77 i art. 80 k.p.a.), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organy błędnie ustaliły, że skarżący faktycznie dysponował lokalem mieszkalnym w miejscowości pełnienia służby w momencie składania wniosku o pomoc finansową, co było kluczowe dla odmowy przyznania świadczenia. Sąd oparł się na wcześniejszym orzeczeniu w podobnej sprawie, wskazując na tożsamość stron i błędów popełnionych przez organy.
Stan faktyczny
Skarżący W. K. złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, wskazując na planowany termin zamieszkania w budowanym domu. Organy odmówiły przyznania pomocy, ustalając, że skarżący faktycznie zamieszkuje w budowanym domu od 2017 r., czyli przed złożeniem wniosku. Skarżący zakwestionował te ustalenia, zarzucając organom naruszenie przepisów i błąd w ustaleniach faktycznych. Decyzje organów zostały utrzymane w mocy przez Komendanta Wojewódzkiego Policji.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Powiatowego Policji.

Pełny tekst orzeczenia

|Sygn. akt III SA/Kr 507/21 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 września 2021 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Renata Czeluśniak, Sędzia: WSA Ewa Michna (spr.), ASR WSA Marta Kisielowska, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, w dniu 14 września 2021 r. skargi W. K., na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji, nr [...] z dnia 20 stycznia 2021 r., w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, , , uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji., W. K. (skarżący) pismem z 5 grudnia 2019 r. skierowanym do Komendanta Powiatowego Policji wystąpił o przyznanie pomocy finansowej w związku z budową domu jednorodzinnego w K. Wskazał, że planowany termin zamieszkania to styczeń 2020 r. Do wniosku dołączono kserokopię dziennika budowy, w którym pierwszym wpisie (geodeta uprawniony) pod datą 23 lipca 2013 r. wskazał, że: "na podstawie planu zagospodarowania działki wytyczono położenie budynku inwestora. W oparciu o projekt techniczny na ławicach fundamentowych zaznaczono odbiór ścian zewnętrznych w poziomie" (str. 4 dziennika – k. 8 akt administracyjnych). Ostatni wpis dokonany został przez kierownika budowy pod datą 30 listopada 2019 r. "Wszystkie prace związane z budową zostały zakończone, teren został posprzątany i doprowadzony do porządku. Budynek nadaje się do użytkowania". Decyzją nr [...] z 24 listopada 2020 r. Komendant Powiatowy Policji odmówił przyznania pomocy wskazując, że z dokonanych ustaleń wynikało, że skarżący zamieszkuje w budowanym domu faktycznie od 2 stycznia 2017 r. pomimo braku formalnego odbioru i pozwolenia na użytkowanie budynku. Organ wskazał, że od 2 stycznia 2017 r. skarżący korzysta z mediów w ilości niezbędnej dla czterech osób (żona i dwóch synów). Nieletni synowi od 2 stycznia 2017 r. uczęszczają do szkoły podstawowej i przedszkola w K. W odwołaniu skarżący zakwestionował ustalenia faktyczne i wskazał, że w rzeczywistości zostały one oparte na domysłach i dowolnej interpretacji faktów. Wskazał również, że to właśnie w powołanym przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 12 lutego 2013 r., III SA/Kr 448/12 została w sposób szeroki przedstawiona argumentacja związana ze standardami zamieszkiwania przez funkcjonariusza. Decyzją nr [...] z 20 stycznia 2021 r. Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podkreślił, że zgodnie z §3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 864 z późn. zm.) pomoc mu nie przysługiwała skoro skarżący zamieszkał w budowanym domu w początkach 2017 r., a wiec przed dniem złożenia wniosku. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący zarzucił naruszenie art. 88 ust. 1, art. 94 ust. 1 oraz art. 95 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 360 z późn. zm.) poprzez przyjęcie, że w dniu złożenia wniosku o udzielenie pomocy, skarżący faktycznie dysponował lokalem mieszkalnym w miejscowości, której pełnił służbę o standardzie umożliwiającym zamieszkanie w nim z rodziną. Dodatkowo skarżący zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych tj. ustalenia, że w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej, skarżący dysponował już lokalem mieszkalnym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wnosząc i wywodząc jak dotychczas. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga zasługiwała na uwzględnienie ponieważ organy przeprowadziły postępowanie z naruszeniem przepisów postępowania tj. art. 77, art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm.) – dalej "k.p.a". W ocenie Sądu naruszenia przepisów postępowania mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy ponieważ doprowadziły do przyjęcia, że skarżący w momencie złożenia wniosku o udzielenie pomocy (5 grudnia 2019 r.) dysponował lokalem mieszkalnym w miejscowości, w której pełnił służbę. Na wstępie Sąd zaznacza, że niniejsza sprawa jest nierozerwalnie związana z ustaleniami faktycznymi poczynionymi w toku postępowania dotyczącego zwrotu nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w okresie od 2 stycznia 2017 r. do 31 grudnia 2019 r. Sprawa ta z urzędu jest Sądowi znana, ponieważ była rozpatrywana na tym samym posiedzeniu co sprawa o sygn.. akt III SA/Kr 365/21. Wydanym 14 września 2021 r. wyrokiem w sprawie III SA/Kr 365/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzje organu I instancji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że ww. naruszenia przepisów k.p.a. mogły mieć kluczowe znaczenia dla prawidłowości ustaleń faktycznych, że skarżący zamieszkał w budowanym przez siebie domu w K w styczniu 2017 r. W konsekwencji i w tym postępowaniu, ponieważ akta sprawy administracyjnej, są tożsame, a niewątpliwie zaskarżone decyzje zostały wydane tuż po wydaniu decyzji w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego równoważnika – popełnione zostały te same błędy. Sąd więc w całości podziela pogląd przedstawiony w uzasadnieniu wyroku III SA/Kr 365/21 i wskazuje, że nie ma powodu kopiować całości uzasadnienia ponieważ z racji tożsamości stron – jest ono znane w całości obu stronom sporu. Odnosząc się natomiast do argumentów skarżącego wskazujących, że powołany przez organ wyrok w www. sprawie III SA/Kr 448/12 był niekorzystny dla organów to Sąd jednak zauważa, że w kluczowej dla rozpatrywanego sporu, sprawie związanej z ustaleniami faktycznej daty zamieszkania w nowowybudowanym budynku, orzekający Sąd nie podzielił poglądów skargi. Rozpoznający ówcześnie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podkreślał, że istota sporu sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy skarżący posiada lokal mieszkalny (budynek w budowie) nadający się do zamieszkania, który zabezpiecza potrzeby mieszkaniowe funkcjonariusza i jego rodziny, oraz czy zaniechanie skarżącego, co jest prawnie dopuszczalne, wystąpienia do odpowiedniego organu o pozwolenie na częściowe użytkowanie obiektu budowlanego przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych, w sytuacji zamieszkiwania w nim przez funkcjonariusza i jego rodzinę przez kilka lat, jest przeszkodą do pozbawienia funkcjonariusza prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Dalej Sąd wskazywał, że realizacja prawa do mieszkania ma niewątpliwie zagwarantować policjantowi prawidłowe pełnienie służby poprzez stworzenie warunków do zamieszkiwania w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej oraz umożliwić prowadzenie normalnego życia rodzinnego. W takim właśnie kontekście powinna być wykładana norma zawarta w art. 92 ust. 1 ustawy o Policji. W realiach rozpoznawanej ówcześnie sprawy Sąd doszedł do wniosku, ze funkcjonariusz lokalu mieszkalnego posiadał lokal mieszkalny od kilku lat o standardzie umożliwiającym zamieszkiwanie, co więcej mieszkał w tym lokalu z rodziną przez wiele lat, ale bez stosownego pozwolenia na użytkowanie lokalu, co mimo tego braku, gwarantowało policjantowi prawidłowe pełnienie służby oraz umożliwiało mu normalne życie rodzinne. W konsekwencji, zatem wykluczało go z kręgu osób uprawnionych do otrzymania równoważnika pieniężnego za brak lokalu. Brak w tym przypadku formalnego odbioru budynku i pozwolenia na użytkowanie lokalu nie mógł być traktowany, jako brak zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych w myśl wyżej powołanych przepisów. Takie rozumienie przepisu nie znajduje logicznego uzasadnienia odnośnie do celu przyznawanego świadczenia. W ocenie Sądu rozpatrywane sprawa pozornie tylko jest bardzo podobna. W istocie bowiem nada jest sporny zakres robót wykonywanych na przestrzeni lat 2017 – 2019 tak aby w ogóle możliwe było zamieszkanie skarżącego z rodziną (tu należałoby powtórzyć wątpliwości Sądu wyrażone w uzasadnieniu ww. wyroku III SA/Kr 365/21 z uwagi chociażby na problemy w przygotowywaniu posiłków ze względu na zamontowanie licznika gazu dopiero w czerwcu 2017 r.). W powtórnie przeprowadzonym postepowaniu organy wykorzystają ustalenia faktyczne poczynione w sprawie zwrotu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego i w oparciu o te ustalenia ocenią powtórnie czy wniosek o przyznanie pomocy finansowej zasługiwał na uwzględnienie. Z tych to przyczyn Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji na zasadzie art. 145 §1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło