III SA/Kr 517/13

PostanowienieWSA w Krakowie2013-07-24

Skład orzekający: Sędzia WSA Bożenna Blitek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata może zostać oddalony z powodu oczywistej bezzasadności skargi, gdy przedmiotem zaskarżenia jest pismo organu o charakterze informacyjnym, niebędące aktem władczym?
Ratio decidendi
Sąd odmówił zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, uznając, że wniosek jest oczywiście bezzasadny. Zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego miało charakter informacyjny i nie mieściło się w katalogu aktów podlegających kontroli sądu administracyjnego, co potwierdzało wcześniejsze prawomocne odrzucenie skargi na to samo pismo. Zgodnie z art. 247 PPSA, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
Stan faktyczny
Skarżący Z. Ś. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, wskazując na trudną sytuację materialną swojej rodziny. Referendarz sądowy oddalił ten wniosek. Skarżący wniósł sprzeciw, podtrzymując swoje żądanie. Sąd rozpoznał wniosek o przyznanie prawa pomocy, biorąc pod uwagę treść zaskarżonego pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Ś. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. Ś. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 grudnia 2011r. Nr [...] postanawia: odmówić zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata W dniu 28 maja 2013r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek skarżącego Z. Ś. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, iż prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i trzema córkami. Na majątek skarżącego składa się lokal mieszkalny o powierzchni 41 m². Skarżący nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Skarżący podał, iż na miesięczny dochód jego rodziny składa się 500 zł uzyskiwane przez jego żonę z MOPS-u. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2013r., sygn. akt III SA/Kr 517/13 referendarz sądowy oddalił wniosek Z. Ś. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, gdyż w jego ocenie skarżący nie wykazał okoliczności uzasadniających przyznanie mu prawa pomocy. Od powyższego postanowienia referendarza sądowego skarżący wniósł sprzeciw, w którym podniósł, iż od dłuższego czasu utrzymuje się z pomocy rodziny i nie stać go na ponoszenie opłat sądowych. Skarżący dodał, iż uiszczenie opłaty sądowej wiązałoby się z koniecznością zaciągnięcia pożyczki na co go nie stać. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: W sprawach prowadzonych przed sądami administracyjnymi podstawy przyznania prawa pomocy określa ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.), a w szczególności: "Art. 245. § 1. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. § 2. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. § 3. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego." "Art. 246. § 1. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny." Podkreślenia wymaga, że udzielenie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą pomocy państwa dla osób, które ze względu na trudną sytuację materialną nie mogą uiścić jakichkolwiek kosztów postępowania. Równocześnie jednak w art. 247 p.p.s.a. ustawodawca zastrzegł, iż: "Art. 247. Prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi." O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Oznacza, to że zastosowanie powołanego przepisu jest dopuszczalne wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na uwzględnienie skargi. W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., tj. gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres kognicji sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 p.p.s.a.: "Art. 3. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a." Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 grudnia 2011r. Nr [...], w którym organ poinformował skarżącego, że kwestie podniesione przez niego w piśmie z dnia 7 grudnia 2011r. nie leżą w kompetencji Kolegium. Mając na uwadze treść art. 3 § 2 p.p.s.a., należy stwierdzić, że zaskarżone w niniejszej sprawie pismo Kolegium nie mieści się w katalogu aktów wymienionych w tym przepisie. Zaskarżone pismo nie ma bowiem charakteru władczego rozstrzygnięcia kształtującego prawa i obowiązki jednostki, a jedynie charakter informacyjny, nie może więc być zaskarżone do sądu administracyjnego. Należy również zauważyć, iż zaskarżone w niniejszej sprawie pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego było już wcześniej przedmiotem skargi Z. Ś. Prawomocnym postanowieniem z dnia 7 marca 2012r., sygn. akt III SA/Kr 5/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił tą skargę uznając, iż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny – na podstawie art. 247 p.p.s.a i art. 260 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło