III SA/Kr 518/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Molczyk po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym spraw ze skarg R. G. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego na zakup żywności oraz z dnia 11 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 1 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 518/14 w ten sposób, że w miejsce nieprawidłowego nazwiska skarżącej w brzmieniu "G" wpisać jego prawidłowe brzmienie: "G". Wyrokiem z dnia 1 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 518/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi R. G. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego na zakup żywności oraz z dnia 11 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Sąd stwierdził z urzędu, że w powyższym wyroku w miejscu przeznaczonym na oznaczenie strony skarżącej wpisano nieprawidłowe nazwisko skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), sąd może – na posiedzeniu niejawnym – sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Należy podnieść, że omyłka prostowana przez Sąd musi mieć charakter oczywisty, tj. niewymagający dla swojego wykrycia dokładnej analizy akt postępowania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w tym przypadku, bowiem nie ma wątpliwości, że stroną skarżącą w niniejszej sprawie jest R. G. Takie nazwisko skarżącej widnieje zarówno w skardze, jak i aktach kontrolowanego postępowania administracyjnego. Należy również zaznaczyć, że omyłka do jakiej doszło przy sporządzaniu wyroku polegała w istocie na błędnym dopisaniu jednej litery, a jej zaistnienie nie miała wpływu na treść rozstrzygnięcia. Wobec powyższego, Sąd postanowił o sprostowaniu ww. wyroku na zasadzie art. 156 p.p.s.a.