III SA/Kr 520/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Ś. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. Ś. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 grudnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku zgodnie z właściwością p o s t a n a w i a : odmówić zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. P O S T A N O W I E N I E Dnia 24 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Ś. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 grudnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku zgodnie z właściwością p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W dniu 28 maja 2013 r. (data prezentaty Sądu) wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek skarżącego Z. Ś. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 520/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił skarżącemu zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym prawo pomocy nie może być przyznane stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż skarżący przedmiotem swojej skargi uczynił pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego o przekazaniu pisma skarżącego z dnia 12 grudnia 2011 r. Prezydentowi Miasta celem jego rozpoznania zgodnie z właściwością. W ocenie Sądu skarga złożona przez Z. Ś. była oczywiście bezzasadna, bowiem na organie, który przekazuje pismo strony zgodnie z właściwością nie spoczywa obowiązek wydania w tym przedmiocie rozstrzygnięcia, które mogłoby stać się przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. W dniu 9 października 2013 r. (data prezentaty Sądu) do tut. Sądu wpłynął ponowny wniosek Z. Ś. o zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 30 października 2013 r., sygn. akt I OZ 1018/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 sierpnia 2013r., sygn. akt III SA/Kr 520/13. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zasadnie przyjął, że w przedmiotowej sprawie zachodzi przesłanka o jakiej mowa w art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przekazanie podania według właściwości nie jest bowiem czynnością, na którą przysługiwałaby skarga w myśl art. 3 § 2 w/w ustawy, a co za tym idzie nie może być uznane za żaden akt lub czynność podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego. NSA uznał zatem, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo przyjął oczywistą bezzasadność skargi Z. Ś., a postanowienie z dnia 28 sierpnia 2013 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy odpowiada prawu. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 520/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił skarżącemu zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż nadal aktualna pozostaje przesłanka odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy, o której mowa w art. 247 p.p.s.a., tj. oczywista bezzasadność skargi. W dniu 20 marca 2014 r. (data prezentaty Sądu) do tut. Sądu wpłynął kolejny wniosek Z. Ś. o zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem niniejszego postępowania jest wniosek Z. Ś. z dnia 20 marca 2014 r. (data prezentaty Sądu) o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Jest to już trzeci taki wniosek skarżącego złożony w niniejszej sprawie. Pierwszy, z dnia 28 maja 2013 r. (data prezentaty Sądu), został oddalony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 sierpnia 2013 r. W postanowieniu tym Sąd odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy z uwagi na treść art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.), który stanowi, że prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, iż zaskarżone w niniejszej sprawie pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 grudnia 2011 r. Nr [...], nie mieści się w katalogu aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. podlegających kognicji sądów administracyjnych. Powyższe stanowisko tut. Sądu podzielił Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 30 października 2013 r., sygn. akt I OZ 1018/13 oddalił zażalenie Z. Ś. na postanowienie z dnia 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 520/13. Drugi wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy z dnia 9 października 2013 r. (data prezentaty Sądu) również nie został uwzględniony przez tut. Sąd, który postanowieniem z dnia 18 grudnia 2013 r. odmówił zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych i ustanowienia dla niego adwokata. Sąd orzekający w niniejszej sprawie nadal podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko, iż brak jest możliwości przyznania skarżącemu prawa pomocy, gdyż skarga na zaskarżone pismo SKO podlega odrzuceniu, albowiem pismo to nie jest aktem, na który przysługiwałaby skarga w myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. Nadal więc aktualna pozostaje przesłanka odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy, o której mowa w art. 247 p.p.s.a., tj. oczywista bezzasadność skargi. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny – na podstawie art. 247 p.p.s.a. i art. 260 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji. UZASADNIENIE Pismem z dnia 12 grudnia 2011 r., sprecyzowanym pismem z dnia 20 grudnia 2011 r., Z. Ś. zgłosił szereg zarzutów co do pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Pismem z dnia 29 grudnia 2011 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało, na podstawie art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, powyższe pismo Z. Ś. Prezydentowi Miasta celem rozpatrzenia zgodnie z właściwością. Pismem z dnia 11 kwietnia 2013 r. Z. Ś. wniósł skargę na powyższe pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 grudnia 2011 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, gdyż przekazanie sprawy właściwemu organowi nie wymaga formy postanowienia i nie jest zaskarżalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżone w niniejszej sprawie pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 grudnia 2011 r. zostało wydane na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011r., który stanowi, że jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Z treści cytowanego przepisu wynika zatem, iż przekazanie podania organowi właściwemu następuje w formie czynności materialno-technicznej, o podjęciu której organ ma obowiązek zawiadomić wnoszącego podanie. Przekazanie podania, jako czynność materialno-techniczna, pozostaje poza wskazanym w art. 3 § 2 p.p.s.a. zakresem kognicji sądu administracyjnego, gdyż nie jest ona ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skoro zatem czynność ta nie podlega zaskarżeniu, to nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny – na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.