III SA/Kr 524/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący B. K. wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 1 marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący podał, że "(...) w sprawie o sygn. akt III W 770/15, doszło do popełnienia przestępstwa określonego w art.231 k.k., bowiem m.in. w protokole rozprawy z dnia 23.09.2015 r. w sprawie o sygn. akt III W 770/15, Sądu Rejonowego w Warszawie podano nieprawdziwe informacje, gdyż skarżący w dniu 23.09.2015 r. miedzy godz. 10.14. a 11.14 przebywał w [...] na rozprawie jako pełnomocnik w Sadzie Apelacyjnym w [...] w sprawie sygn. akt l ACa 306/15 (vide: dowód protokół rozprawy w sprawie sygn. akt l ACa 306/15. nagranie z rozprawy), a protokół z ogłoszenia wyroku w sprawie o wykroczenie z dnia 23.09.2015 r. o sygn. akt III W 770/15. stwierdza, że byłem w [...], co jest twierdzeniem alogicznym, irracjonalnym i sprzecznym zasadami fizyki, abym mogłem dojechać do [...] w tym dniu w 41 (słownie czterdzieści jeden) minut." Zdaniem skarżącego istnieją podstawy, aby przyjąć, że dowody i ustalone istotne dla sprawy okoliczności faktyczne są fałszywe, co oznacza, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić (jak stwierdził skarżący istnienie bezprawnego stanu od września 2015 r. już wyrządziło skarżącemu szkody na kwotę [...] zł) znaczna szkodę, a na pewno spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jednak stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302), dalej w skrócie: "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku strony skarżącej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Twierdzenia wnioskodawcy o zaistnieniu przesłanek wstrzymania wykonania decyzji muszą być poparte dodatkowymi informacjami mogącymi je uprawdopodobnić (tak m. in. w post. NSA z dnia 09.02.2016 r. I OZ 83/16, post. NSA z dnia 03.02.2016 r. II GSK 1801/15, post. NSA z dnia 27.01.2016 r. II FSK 3401/15). Odnosząc powyższe rozważania na stan niniejszej sprawy należy wskazać, że samo wykonanie badania, do którego skarżący został zobowiązany, nie może spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków ponieważ chodzi tu o sam fakt poddania się badaniom, a nie będącą ich potencjalną konsekwencję w postaci decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym. O pozbawieniu uprawnień do kierowania pojazdów, zgodnie z art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.2017.1260), orzeka starosta w sytuacji między innymi stwierdzenia na podstawie orzeczenia psychologicznego istnienia przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. Dotyczy to również sytuacji niepoddania się badaniu psychologicznemu, w trybie określonym w art. 124 ust. 1 i ust. 2 cyt. ustawy(tak m. in. w post. NSA z dnia 26.10.2012 r., sygn. akt I OZ 804/12, CBOSA https://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Ponadto poddanie się badaniom lekarskim nie jest przymusowe, tak więc skarżący może nie zgłosić się na przedmiotowe badanie. Konsekwencją tego zaniechania będzie jedynie czasowe uniemożliwienie mu uczestnictwa w ruchu drogowym w roli kierującego pojazdem. Natomiast ewentualna decyzja o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem - w razie stwierdzenia na podstawie badań lekarskich istnienia przeciwwskazań do kierowania pojazdem - będzie podlegała zaskarżeniu w odrębnym trybie. Jako odrębny akt administracyjny nie jest przedmiotem niniejszego postępowania. Dlatego też Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.