III SA/Kr 529/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. N. działającego w imieniu własnym oraz małoletnich dzieci: A. N., K. N., K. N., T. N. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. N. działającego w imieniu własnym oraz małoletnich dzieci: A. N., K. N., K. N., T. N. na decyzję Wojewody z dnia 14 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: I. przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym ustanawiając na jego rzecz adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka, II. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. Wnioskodawca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, córką oraz dwoma synami. Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uwidocznił, że w jego skład wchodzi jedynie domek letniskowy stanowiący obecnie miejsce zamieszkania jego i rodziny Nie posiadają zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Określając miesięczne dochody gospodarstwa domowego skarżący podał że zarabia 4000 zł a żona 1386 zł. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że razem z żoną wychowują trójkę dzieci w wieku od 4 do 17 lat. Podniósł, że po opłaceniu 1750 zł raty kredytu, energii elektrycznej, opłat domowych, szkoły dzieci, internatu córki, dojazdów do pracy, zakupu podręczników, pięcioosobowej rodzinie zostaje na wyżywienie ok. 20 zł dziennie. Wyjaśnił, że kredyt spłacają z jego poborów a opłaty robione są z poborów żony. Nadmienił, że środki na życie ok. 1000-1500 zł zarabia na taksówce. Wezwany o złożenie dodatkowych oświadczeń i przedłożenie dokumentów źródłowych wyjaśnił, że za prąd na przestrzeni ostatnich 6 miesięcy zapłacił około 2000 zł. Na tę okoliczność przedłożył faktury oraz odcinki pokwitowań z których wynika, że w lipcu, czerwcu maju i kwietniu br były to kwoty po 325,16, zł w marcu 326,96 zł a w lutym 561,09 zł. Na telefon przeznacza ok. 100 zł. Okazane faktury pokazują, że w lutym br. była to kwota 90,44 zł a w marcu 72,66 zł. Za Internet ma ok. 600 zł zaległych opłat. Za wodę nie ponosi kosztów bo ma swoją. Na dojazdy do pracy przeznaczać musi 500 zł wliczając w to koszt paliwa oraz amortyzację. Wedle oświadczeń skarżącego posiada on zadłużenie kredytowe w [...] Banku SA na kwotę ok. 237 tyś. zł oraz linię debetową w SKOKU z aktualnym zadłużeniem na ok. 700 zł. Wnioskodawca przedłożył kopie dyspozycji wpłat ze stycznia, marca oraz czerwca ubiegłego roku. Za internat córki płaci ok. 300 zł łącznie z wyżywieniem. Do tego dochodzi jeszcze koszt ok. 50 zł na zakup biletu miesięcznego na jej dojazdu co dokumentują okazane bilety (od listopada 2010 r. do czerwca 2011 r.). Za przedszkole jednego syna płaci średnio 100 zł z tym że połowę zwraca mu pracodawca a na obiady dla drugiego syna w szkole ok. 50 zł. Na wyprawkę szkolną dla dzieci przeznacza rocznie ok. 800-1000 zł. Wnioskodawca okazał wyciąg z posiadanego w SKOK rachunku za okres od stycznia do czerwca bieżącego roku oraz rejestr wprowadzonych przelewów. Z poczynionych na tych dokumentach zapisów wynika, że tytułem wynagrodzenia skarżący otrzymał w styczniu 1720 zł, w lutym 1342 zł, w marcu 2139 zł, w kwietniu 2032,67 zł, w maju 1946 zł. Za pośrednictwem tego rachunku wnioskodawca dokonywał spłat kredytu w kwotach po 1800 zl a ostatnio 2000 zl. Rachunek wykazuje średnie obroty i zamyka się saldem ujemnym. W jego ramach wnioskodawca ma przyznany limit linii pożyczkowej do 3000 zł. Wedle oświadczenia wnioskodawcy żona nie posiada rachunku bankowego. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenia, że nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym (art. 246 §3 ppsa) i jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania co oznacza, że możliwości strony przekraczać musi opłacenie nawet minimalnych kosztów, które na gruncie postępowania sądowoadministrcyjnego wynoszą 100 zł (por. S. Babiarz, B. Dauter, M. Niezgódka-Medek; Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministrcyjnych, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2007 r. s. 249).. Wnioskodawca złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa wskazując na swój stan rodzinny, majątek, aktualną wysokość i źródło dochodów rodziny. Oświadczenie to uzupełnione dodatkowymi wyjaśnieniami oraz okazanymi dokumentami źródłowymi można uznać za wystarczające. Aktualnie sytuacja skarżącego przedstawia się w ten sposób, że przy jego zarobkach ok. 2000 zł z pracy, dochodzie 1500 zł z taksówki oraz ok. 1400 zł zarobków żony, rodzinie po opłaceniu 1750 zł kredytu, 325 zł prądu, 100 zł telefonu, 300 zł internatu córki, 50 zł jej biletu miesięcznego, 50 zł przedszkola i 50 zł obiadu synów pozostaje do rozporządzenia kwota mniej więcej 2275 zł. Twierdzenie skarżącego, że w takiej sytuacji osoby te mają na wyżywienie ok. 20 zł dziennie stanowi więc nadinterprecję. Po pierwsze nie można tracić z pola widzenia, że wyżywienie córce i jednemu z synów zapewniają placówki gdzie przebywają. Po drugie skarżący nie wykazał by faktycznie ponosił wydatki na dojazdy do pracy w wysokości 500 zł. Wliczanie w ten koszt amortyzacji jest zaś nieporozumieniem. Po trzecie koszt wyprawki szkolnej do wydatek jednostkowy a nie stały. Nie można też zapominać, że w ramach posiadanego rachunku skarżący ma do wykorzystania przyznany limit debetowy do kwoty 3000 zł. Powyższe prowadzi więc do konkluzji, że choć skarżącemu można udzielić pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi to jednak nie w zakresie całkowitym a w zakresie częściowym. W konsekwencji do oceny pozostaje jedynie co będzie korzystniejsze dla skarżącego. Zdaniem orzekającego rozwiązaniem korzystniejszym wydaje się ustanowienie dla skarżącego adwokata którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego, aniżeli zwolnienie z kosztów sądowych. Skarżący łatwiej bowiem podoła kosztom sądowym, które aktualnie ograniczą się do konieczności uiszczenia raptem 100 wpisu od skargi aniżeli opłaci własnym sumptem wynagrodzenie kwalifikowanego pełnomocnika z wyboru. Z przytoczonych względów orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 i art. 255 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 i art. 245 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)