III SA/Kr 537/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 stycznia 2010r. sygn. akt III SA/Kr 537/09 wydanego w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Wojewody z dnia 6 maja 2009r. Nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2010r. sygn. akt III SA/Kr 537/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę G. S. na decyzję Wojewody z dnia 6 maja 2009r. Nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 2 marca 2010r. Na mocy postanowienia Referendarza Sądowego z dnia 16 kwietnia 2010r. oraz zarządzenia Okręgowej Rady Adwokackiej z 15 czerwca 2010r., skarżącemu został wyznaczony pełnomocnik z urzędu, adwokat P. W. Wyżej wymieniony wyrok wraz z zarządzeniem zostały doręczone pełnomocnikowi w dniu 18 czerwca 2010r. W dniu 19 lipca 2010r. pełnomocnik skarżącego wniósł do Sądu skargę kasacyjną od w/w wyroku Sądu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uzasadnił wniosek okolicznością toku postępowania o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu, które zakończyło się już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uchybieniu terminu nie ma winy zarówno ze strony skarżącego jak i pełnomocnika. Zauważył, że w przypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym doradca podatkowy (adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Pełnomocnik wniósł zarówno skargę kasacyjną jak i wniosek o przywrócenie terminu w dniu 19.07.2010r., co w ocenie pełnomocnika oznacza zachowanie ustawowych terminów obowiązujących w związku z przywracaniem terminu do dokonania czynności procesowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Art. 177 § 1 p.p.s.a stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Doręczenie skarżącemu w/w wyroku z uzasadnieniem nastąpiło w dniu 02.03.2010r. co skutkuje tym, że termin na wniesienie skargi kasacyjnej upłynął w dniu 01.04.2010r. Wniesienie przez pełnomocnika G. S. skargi kasacyjnej dopiero w dniu 19.07.2010r. oznacza, że został ona wniesiona z uchybieniem terminu. Co do wniosku o przywrócenie terminu – ustawa wskazuje warunki, jakie strona musi spełnić, by wniosek o przywrócenie terminu został przez sąd uwzględniony. Chodzi tu w szczególności o przewidziany w art. 87 § 1 cyt. ustawy wymóg złożenia wniosku o przywrócenie terminu w określonym ustawą terminie, tj. w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i przewidziany w art. 87 § 4 wymóg dopełnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której nie dokonano w terminie. Odnosi się ta regulacja również do działań pełnomocnika. Przesłanki te mają charakter formalny, których spełnienie warunkuje w ogóle rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu warunki formalne wniosku zostały w sprawie spełnione, przy czym należy wziąć pod uwagę specyfikę postępowania sądowoadministracyjnego związanego z ustanowieniem dla strony pełnomocnika profesjonalnego z urzędu po wydaniu wyroku. Chodzi również o sytuację, która miała miejsce w niniejszej sprawie - gdy strona wnosi o ustanowienie pełnomocnika z urzędu i dokonuje się to po wydaniu wyroku. Generalnie, wniosek taki, złożony po wydaniu wyroku nie wpływa na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, ale może być jedną z podstaw wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd podziela przy tym pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19.03.2008r. II FZ 105/07, że nie jest prawidłowa taka praktyka, kiedy osobie przyznaje się pomoc prawną w postaci profesjonalnego pełnomocnika, a następnie uniemożliwia się jej skorzystanie z tej pomocy. Zgodnie z art. 244 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym od dnia 10 kwietnia 2010 r.) ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Od dnia wejścia w życie tej nowelizacji art. 244 § 2 p.p.s.a. należy przyjmować, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu przez pełnomocnika strony wyznaczonego przez sąd z urzędu rozpoczyna swój bieg najwcześniej od dnia, w którym pełnomocnik ten został zawiadomiony przez właściwy organ samorządu zawodowego adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych lub rzeczników patentowych o wyznaczeniu go do reprezentowania określonej strony postępowania. W poprzednio obowiązującym stanie prawnym ustanowienie wyżej wskazanych profesjonalnych pełnomocników stanowiło dopiero uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa i od dnia udzielenia pełnomocnictwa biegł 7 – dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Należy w tym miejscu przypomnieć wyrażony w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14.05.2009r. sygn. akt II FZ 125/09 , który uwzględnia okoliczność , która zaszła w niniejszej sprawie a mianowicie to, że ustanowiony w trybie art. 244 p.p.s.a pełnomocnik wnosi już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Sąd uznał, że dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym doradca podatkowy (adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skarg kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Pogląd ten gwarantuje równość w sytuacji wyznaczania pełnomocnika z wyboru jak i z urzędu oraz czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia. Z tego względu należy uznać, że złożony w sprawie wniosek o przywrócenie terminu w dniu 19.07.2010r. jest złożony w terminie, gdyż nie później niż po upływie 30 dni od dnia uzyskania informacji przez adwokata P. W. o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu. Początkowy dzień terminu był to dzień 18.06.2010r. a końcowy (19.06.2010r.) wynika z tego, że 18.06.2010r. był dniem wolnym od pracy. Przechodząc do kwestii braku winy – jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, zauważyć należy, że polega ona na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. postanowienie NSA z dnia 21 lutego 2005 r. sygn. FZ 713/04). Wskazuje się przy tym, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W niedochowaniu terminu nie można upatrywać winy skarżącego, gdyż pozostawał w usprawiedliwionym oczekiwaniu co do skuteczności czynności podejmowanych przez przyznanego mu – w ramach pomocy prawnej – z urzędu pełnomocnika. Co do pełnomocnika – w ocenie Sądu podjął on czynności procesowe, skutecznie i bez zbędnej zwłoki, wobec czego nie można w jego działaniu upatrywać winy w znaczeniu przyjętym przez art. 86 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 3 p.p.s.a przywrócił G. S. termin do wniesienia skargi kasacyjnej.