III SA/Kr 538/09

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania wtórnika prawa jazdy postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący w złożonym dnia 7 kwietnia 2010 r. na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienie adwokata, wywodząc, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów gdyż nie posiada oszczędności a pieniądze wydaje na bieżące leczenie kontuzji. Opiekuje się także rodzicami w podeszłym wieku, co wiąże się z określonymi kosztami. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z ojcem i matką. Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie uwidocznił, że należy do niego mieszkanie o powierzchni całkowitej 50 m2 z czego na powierzchnię mieszkalną przypadają 32 m2. Nie mają zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Oświadczył, że na dochody gospodarstwa domowego składa się tylko renta skarżącego w wysokości 1192,53 zł. Nadmienił, że w 2006 r. skradziono mu kartę bankomatową i z tego tytułu poniósł stratę 6000 zł. Ponieważ obecny wniosek skarżącego nie jest pierwszym jaki składa, więc w aktach sprawy znajdują się dołączone wcześniej przez skarżącego kopie dokumentów źródłowych w postaci legitymacji osoby niepełnosprawnej, decyzji o zmianie policyjnej renty inwalidzkiej, pisma organu rentowego do komornika, postanowienia o odmowie wszczęcia dochodzenia i umorzeniu dochodzenia, dokumentacja medyczna w postaci kart informacyjnych, zaświadczeń, badań, skierowań. Wynika z nich, że skarżący boryka się z niepełnosprawnością w stopniu znacznym (vide: kopia legitymacji osoby niepełnosprawnej; kopia legitymacji UMK). Z tytułu ustalonego inwalidztwa pobiera rentę przyznaną aktualnie w wysokości 1789,98 zł (vide: kopia decyzji o zmianie wysokości renty inwalidzkiej). Z kwoty tej od miesiąca października 2008 r. potrącane jest jednak 447,50 zł (vide: kopia pisma komornika do organu rentowego). W konsekwencji do wypłaty skarżący otrzymuje tak jak to wskazał w formularzu 1192,53 zł. Z wcześniejszych wyjaśnień skarżącego wynika też, że ze środków tych skarżący na czynsz przeznacza 350 zł, na pozostałą eksploatację mieszkania 150 zł, na opłacenie energii 50 zł, na środki czystości i higieny 150 zł, na leki witaminy, rehabilitację oraz stomatologa 200 zł, na telefon 100 zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Okoliczność, że przed złożeniem obecnego wniosku o ustanowienie adwokata skarżący domagał się wcześniej zwolnienia od kosztów sądowych (k. 17 i n.) które na mocy postanowienia z dnia 31 lipca 2009 r. uzyskał (k. 24) nie ma większego znaczenia, po prostu dlatego, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa" nie sprzeciwiają się możliwości wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Co więcej, ponieważ aktualne żądanie skarżącego nie zachodzi na wcześniej udzielone prawo pomocy jego wniosek można i należy rozpatrzyć tylko w oparciu o przepisy określające przesłanki materialne warunkujące przyznanie prawa pomocy bez potrzeby sięgania do trybu przewidzianego w art. 165 ppsa. Inna rzecz, że wskutek przyjętej taktyki procesowej wniosek skarżącego należy rozpatrywać nie pod kątem przesłanki warunkującej przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym lecz pod kątem przesłanki warunkującej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym a więc z przepisu art. 246 §1 pkt. 1 ppsa. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że w przypadku kolejnego pozytywnego dla niego rozstrzygnięcia skarżący mimo iż wnioskował o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym siłą faktu skorzysta jednak z prawa pomocy w zakresie całkowitym które obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata (por. art. 245 §2 ppsa). Przyjęciu odmiennej optyki stoją więc na przeszkodzie i argumenty jakie daje się wywieźć z porównania zakresów logicznych przepisów art. 245 §3 i §2 ppsa i zapatrywanie, że obniżenie standardów w takim przypadku, stanowiłoby nieuzasadnione uprzywilejowanie wnioskodawcy składającego dwa następujące po sobie wnioski najpierw poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych a następnie poprzez ustanowienie na swoją rzecz kwalifikowanego zastępstwa procesowego w stosunku do wnioskodawców żądających od razu przyznania im prawa pomocy w zakresie całkowitym. Na podstawie złożonego wraz z wnioskiem (art. 243 ppsa) oświadczenia skarżącego uzupełnionego informacjami dostępnymi na zasadzie notorii urzędowej i opierając się na argumentacji zbieżnej z powołaną wcześniej należy podnieść, że możliwości płatnicze skarżącego wystarczają w zasadzie na skromną egzystencję. Biorąc pod uwagę ogólną kondycję zdrowotną skarżącego i wiek jego rodziców trudno wymagać od tych osób jakiś zasadniczych działań nakierowanych na poprawę sytuacji materialnej. Zbycie lub obciążenia mieszkania przez skaranego w celu zdobycia środków na opłacenie pełnomocnika z wybory należy zaś wykluczyć bo rozporządzenia tego rodzaju godziłoby w podstawę egzystencji tych osób. Z tych względów orzeczono więc jak w sentencji na podstawie powołanych wyżej przepisów.