III SA/Kr 538/13
PostanowienieWSA w Krakowie2013-10-31
Skład orzekający: Barbara Pasternak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego o charakterze informacyjnym, przedstawiające dotychczasową korespondencję i informujące o trybie zaskarżania rozstrzygnięć, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli dotyczy aktu lub czynności, które nie zostały enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 stycznia 2012 r. o charakterze informacyjnym nie mieści się w żadnej z kategorii zaskarżalnych do sądu administracyjnego, w związku z czym skarga na nie podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Z. Ś. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 stycznia 2012 r., domagając się jego uchylenia. SKO wniosło o odrzucenie skargi, argumentując, że zaskarżone pismo nie jest aktem lub czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 października 2013 r. sprawy ze skargi Z. Ś. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 stycznia 2012 r. nr [...] postanawia odrzucić skargę
W piśmie opatrzonym datą 11 kwietnia 2013 r. Z. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na "decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19.01.2012 r.". W treści skargi Z. Ś. powołał znak sprawy [...] oraz podał, że zaskarżona "decyzja" została mu doręczona 25 stycznia 2012 r. Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej "decyzji" ze względu na opisane w skardze nieprawidłowości, a także wniósł o zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie, podnosząc, że zaskarżone przez Z. Ś. pismo z dnia 19 stycznia 2012 r. nie mieści się w katalogu aktów i czynności zaskarżalnych do sądu administracyjnego zawartego w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Poddanie wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, jednak, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie "ppsa"), który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne. W myśl art. 3 § 2 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Z przytoczonego przepisu wynika, że nie w każdej sytuacji, w której jednostka jest niezadowolona z działalności organów administracji publicznej, dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Podkreślić trzeba, że skargę można wnieść tylko w sytuacjach opisanych w powołanym wyżej przepisie. Jeżeli zaś skarga dotyczy przypadku niewymienionego w art. 3 § 2 ppsa, sąd administracyjny zobowiązany jest do jej odrzucenia, gdyż rozpatrując taką skargę wykroczyłby poza swoje kompetencje powierzone mu przez ustawodawcę.
Odnosząc powyższe rozważania do skargi wniesionej przez Z. Ś., stwierdzić należy, że pismo SKO z dnia 19 stycznia 2012 r. nr [...] ma charakter informacyjny. W treści tego pisma Kolegium najpierw przedstawiło dotychczasową korespondencję pomiędzy SKO a skarżącym zapoczątkowaną pismem skarżącego z dnia 18 grudnia 2011 r. Następnie Kolegium opisało podjęte czynności oraz poinformowało skarżącego o trybie zaskarżania rozstrzygnięć podejmowanych przez organy administracji publicznej.
W ocenie Sądu pismo SKO z dnia 19 stycznia 2012 r. nr [...] nie może być zakwalifikowane do żadnej z kategorii aktów lub czynności, na które, zgodnie z art. 3 § 2 ppsa, przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Dlatego też należało uznać przedmiotową skargę za niedopuszczalną i odrzucić ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło