III SA/Kr 540/04
PostanowienieWSA w Krakowie2004-07-23
Skład orzekający: Sędzia NSA Piotr Lechowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w części dotyczącej braku związku schorzenia ze służbą wojskową?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w części dotyczącej braku związku schorzenia ze służbą wojskową. Kwestie te należą do właściwości organów rentowych, a od ich decyzji przysługują środki odwoławcze do sądów powszechnych. Z tego względu skarga podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
M. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia 16 kwietnia 2004r. w części dotyczącej stwierdzenia braku związku schorzenia ze służbą wojskową. Skarżący kwestionował brak wyjaśnienia przyczyn choroby i hospitalizacji. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o odrzucenie skargi.Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucono.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia 16 kwietnia 2004r. Nr [...] w części stwierdzenia braku związku schorzenia ze służbą wojskową postanawia: skargę odrzucić
Opisanym w sentencji postanowienia orzeczeniem Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska rozpatrując odwołanie M. B., zmieniła orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...].10.2003r. i orzekła o uznaniu M. B. za niezdolnego do służby wojskowej w czasie pokoju z przyznaniem kategorii zdrowia "D" i z jednoczesnym orzeczeniem, że stwierdzone schorzenie w postaci rozpoznanego , przebytego bez następstw ostrego kłębkowego zapalenia nerek, pozostaje bez związku ze służbą woj skową.
Na powyższe orzeczenie wniósł skargę M. B. w części dotyczącej ustalenia braku związku przyczynowego rozpoznanego schorzenia ze służbą wojskową. W uzasadnieniu skargi akcentowany jest zarzut braku wyjaśnienia przyczyn choroby i hospitalizacji.
Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej (tj. Dz. U. z 1992r. Nr 4, poz. 16 z późn. zm.) do orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej powołane są wojskowe komisje lekarskie. Stosownie do przepisu § 19 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 57, poz. 278 z późn. zm.), orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej powinno m.in. zawierać:
1. rozpoznanie lekarskie,
2. ustalenie kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej, a w razie stwierdzenia chorób i ułomności - określenie ich związku ze służbą wojskową.
Podstawę do orzekania natomiast o związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową dla celów zaopatrzenia i innych świadczeń przez organy rentowe (wojskowe organy emerytalne, ZUS) stanowią przepisy ustaw z dnia 16 grudnia 1972r. o świadczeniach przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz. U Nr 53, poz. 342 z późn. zm.) z dnia 29 maja 1974r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 1983r. Nr 13, poz. 6 ze zm.) z dnia 10 grudnia 1993r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (Dz.U. z 1994r. Nr 10, poz. 36 ze zm.) W tych postępowaniach przed organami rentowymi, orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej w części dotyczącej istnienia związku stwierdzonego schorzenia , lub braku takiego związku ze służbą wojskową, stanowią tylko element postępowania nie wiążący organów rentowych, które mogą dokonywać samodzielnych ustaleń m.in. co do istnienia lub braku związku przyczynowego. Od decyzji organów rentowych służą środki odwoławcze do sądów powszechnych.
Z tych względów Sąd Najwyższy w uchwale 7 sędziów SN z dnia 1999.10.27 III ZP 9/99 (OSNP 2000/5/167), wyjaśnił, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą woj skową.
Takie stanowisko prawne zajął także Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu 7 sędziów NSA z dnia 2000.11.06 OSA 1/00 (ONSA 2001/2/47) stwierdzając, że od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego (rentowego), skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje.
Zmiany stanu prawnego w zakresie postępowania przed sądami administracyjnymi, związane z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), oraz wynikające z ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, z. 1269), nie pozbawiają aktualności powyższej ceny prawnej, którą Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela.
Z tych przyczyn skarga na orzeczenie Wojskowej Rejonowej Komisji Lekarskiej w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej, kwestionująca to orzeczenie w części dotyczącej niestwierdzenia związku rozpoznanego schorzenia ze służbą wojskową ulega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło