III SA/Kr 541/16

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych. Opisując swoją sytuację podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwoma synami. Opisując swój majątek oraz stan majątkowy osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym skarżący wykazał tylko dom jednorodzinny na działce o pow. 28 arów. Zadeklarował brak innych nieruchomości, zasobów i przedmiotów majątkowych. Wyjaśnił, że obaj synowi nie pracują. Są niepełnosprawni. Posiadają orzeczenie o niepełnosprawności. Miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacował łącznie na kwotę 1930 zł wyjaśniając, że składa się na to połowa renty rodzinnej w wysokości 400 zł oraz zasiłek opiekuńczy na syna J. w wysokości 1530 zł. Uzasadniając swoje starania podniósł, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Nadmienił, że jego syn J. jest niepełnosprawny z powodu zespołu Downa, zaś syn P. jest niepełnosprawny z powodu depresji i schizofrenii. Wyjaśnił, że każdego miesiąca na energię elektryczną i gaz płaci 350 zł a za wodę i kanalizację 70 zł. Na lekarstwa dla syna J. wydaje miesięcznie 100 zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile (art. 243 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa na urzędowym formularzu PPF. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny aktualnych możliwości finansowych skarżącego. Skarżący nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem trzeba postrzegać ojca dwóch niepełnosprawnych synów dla którego podstawę utrzymania stanowi wykazana połowa renty rodzinnej oraz zasiłek opiekuńczy. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje to trzyosobowe gospodarstwo domowe wystarczają na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych rodziny. Okoliczność, że do skarżącego należy wykazany dom nie zmienia tego spojrzenia. Chociaż bowiem potencjalnie posiada określoną wartość sprzedażną lub podkładową to jednak trudno byłoby wymagać od skarżących rozporządzeń tego rodzaju albowiem sprzedaż lub obciążenie tego domu godziłyby w podstawę egzystencji rodziny. Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono skarżącemu pomocy o którą się zwrócił o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.