III SA/Kr 545/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner ( spr.) Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Janusz Bociąga Protokolant sekretarz sądowy Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lipca 2018 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 kwietnia 2018r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy skargę oddala Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 4 kwietnia 2018 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2018 r. nr [...] o zatrzymaniu P. S. (dalej: skarżący) prawa jazdy A, B, B+E, C, C+E, T nr [...], wydanego w dniu 15 lutego 2006r. przez Starostę w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Ww. decyzji został nadany rygoru natychmiastowej wykonalności. Z uzasadnienia powyższej decyzji wynika następujący stan faktyczny: W dniu 9 stycznia Starosta otrzymał wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 2 stycznia 2018 r. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdem w ramach posiadanych uprawnień w stosunku do skarżącego. W uzasadnieniu wniosku Komendant szczegółowo wymienił naruszenia przepisów w okresie od dnia 24 września 2015 r. do dnia 22 lipca 2016r., ze wskazaniem daty i miejsca ich popełnienia oraz rodzaju samochodu , za co skarżący otrzymał łącznie 32 punkty karne. W związku z powyższym Starosta decyzją z dnia [...] 2018 r. orzekł o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy A, B, B+E, C, C+E, T nr [...] wydanego w dniu 15 lutego 2006r. , a nadto orzekł o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Podstawą wydania decyzji stanowił m.in. art. art. 7 ust 1 pkt 5 ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U.2015.541) , zgodnie z którym do dnia 3 czerwca 2018r. starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art.130 ust.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.2012.1137) . Rygor natychmiastowej wykonalności został nadany stosownie do art.108 § 1 Kpa , gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego . W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący zarzucił naruszenie art. 107 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia faktycznego , w szczególności brak wskazania , w jakim okresie jaka liczba punktów karnych była nakładana na skarżącego . Okoliczność ta , w ocenie skarżącego , ma istotne znaczenie w zakresie możliwości weryfikacji odnotowanych wykroczeń oraz stwierdzenia, czy wpisane do ewidencji punkty nie zostały usunięte. Organ pierwszej instancji naruszył , zdaniem skarżącego, art. 9 kpa poprzez brak należytego informowania stron o okolicznościach istotnych sprawy, w szczególności o tym w jakim okresie i w jakich okolicznościach jaka liczba punktów karnych była na niego nakładana . Organ naruszył również art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez brak wnikliwego i dokładnego przeanalizowania i zgromadzenia materiału dowodowego. Wskazując na powyższe okoliczności skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości ewentualnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 4 kwietnia 2018r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Starosty z dnia [...] 2018 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że rozstrzygnięcie podejmowane w trybie art.7 ust.1 pkt.5 ww. ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, ma charakter związany, co oznacza że organy administracji publicznej nie dysponują luzem decyzyjnym w tym zakresie. W konsekwencji samo przekroczenie liczby 24 punktów obliguje organ do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. W niniejszej sprawie, jak wynika z wniosku Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Wojewódzkiej Policji z dnia 2 stycznia 2018r. , skarżący w okresie od 24 września 2015 r. do 22 lipca 2016 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego tj.: - 24 września 2015r. P, ul. R - samochód dostawczy, E04 – przekroczenie prędkości od 21-30 km/h - 4 pkt, - 27 października 2015 r. P, obszar wiejski R - samochód dostawczy, E03 przekroczenie prędkości od 31-40 km/h - 6 pkt., - 18 kwietnia 2016 r. W, obszar wiejski W- samochód dostawczy, E03 przekroczenie prędkości od 31-40 km/h - 6 pkt., -16 maja 2016 Ż, obszar wiejski N, samochód dostawczy, E03 - przekroczenie prędkości od 31 do 40 km/h -6 pkt., - 22 lipca 2016 r. M, obszar wiejski K, samochód dostawczy, E01 przekroczenie prędkości powyżej 50 km/h -10 pkt. Wskazując na powyższe okoliczności organ odwoławczy stwierdził , że Starosta obowiązany był wydać decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy. W ocenie organu odwoławczego , zarzuty podniesione w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie. Wniosek o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji sporządza się wyłącznie na podstawie wpisów ostatecznych i wniosek ten stanowi dla organu właściwego w sprawach dotyczących uprawnień do kierowania pojazdami, samoistną podstawę do skierowania na kontrolne badania kwalifikacji kierowcy, czy kontrolne sprawdzenie kwalifikacji i w konsekwencji do zatrzymania dokumentu prawa jazdy. W związku z powyższym wniosek Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Wojewódzkiej Policji z dnia 2 stycznia 2018r. o skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie kategorii prawa jazdy A, B, B+E, C, C+E, T zobowiązywał organ administracji publicznej – Starostę – do wydania decyzji o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy . Samorządowego Kolegium Odwoławczego podniosło również , że organy administracji nie są władne do kwestionowania ilości uzyskanych przez kierującego punktów karnych za wykroczenia drogowe , ani okoliczności w jakich te punkty zostały nałożone. Organ wyjaśnił , że punkty anuluje się po upływie roku od popełnienia wykroczenia drogowego, natomiast w analizowanej sprawie skarżący uzyskał 32 punkty w okresie od września 2015r. do lipca 2016r. , a więc w okresie krótszym niż rok. Punkty te nie mogły zatem zostać wykreślone z ewidencji. Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w której skarżący zarzucił naruszenie art. 138 k.p.a. poprzez utrzymanie decyzji organu pierwszej instancji w mocy. Organ odwoławczy , zdaniem skarżącego , błędnie przyjął , że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie odniosło się w swej decyzji do zarzutów podniesionych w odwołaniu , a dotyczących naruszenia przepisów proceduralnych ,co doprowadziło do naruszenia praw skarżącego , w szczególności obowiązku organu do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych mogących mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Mając powyższe zarzuty na uwadze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje : Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2016.1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego i procesowego . Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności , Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza , że skarga nie zasługuje na uwzględnienie , gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa . Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 kwietnia 2018 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2018 r. nr [...] o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Materialnoprawną podstawą wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy stanowił art.7 ust.1 pkt.5 ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U.2015.541) , zgodnie z którym starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art.130 ust.1 ww. ustawy . Stosownie do art.130 ust.1 ww. ustawy – Prawo o ruchu drogowym , w brzmieniu obowiązującym do dnia 3 czerwca 2018r. , Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego . Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Zawarty w art.7 ust.1 pkt.1 ustawy zwrot "wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy" wyraźnie wskazuje , że decyzja wydana na podstawie tego przepisu jest decyzją o charakterze związanym. Organ administracji publicznej w sytuacji , gdy kierowca przekroczy 24 punktu za naruszenie przepisów o ruchu drogowym , nie ma żadnej dowolności i uznaniowości. Innymi słowy – nie ma wyboru co do odstąpienia od wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, w przypadku złożenia stosownego wniosku przez komendanta Policji. Podkreślić należy , że organ nie prowadzi żadnych własnych ustaleń co do naruszenia przepisów o ruchu drogowym . Z woli ustawodawczy organ opiera swoje rozstrzygnięcie na przekazanej mu informacji, która ma charakter dokumentu urzędowego, stanowiącego dowód tego , co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Prowadzenie ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego należy do wyłącznej kompetencji właściwych organów Policji. W postępowaniu o zatrzymanie prawa jazdy przedmiotem rozważań starosty nie mogą być zarzuty dotyczące ilości posiadanych punktów , czy okoliczności naruszenia przepisów ruchu drogowego. Zarzuty te mogą być rozważane wyłącznie w postępowaniu przed organami Policji , a następnie przed sądem administracyjnym w skardze na czynność lub bezczynność w przedmiocie wpisu do ewidencji. W związku z powyższym organy obu instancji prawidłowo i w wystarczającym do rozstrzygnięcia stopniu ustaliły stan faktyczny sprawy, a przedstawiona w uzasadnieniu rozstrzygnięć tych organów interpretacja przepisów była prawidłowa. Decyzja o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy jest zgodna z prawem. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art.138 K.p.a poprzez nie odniesienia się do zarzutów odwołania, a to błędnej konstrukcji uzasadnienia organu I instancji i naruszenia art.9 K.p.a poprzez brak należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych mogących mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków należy stwierdzić , że zarzut ten jest oczywiście bezzasadny. Jak wyżej podniesiono procedura wpisywania do ewidencji kierowców naruszających przepisy o ruchu drogowym punkty karne dotyczy organów Policji i Starosta nie był uprawniony do kwestionowania ustaleń Policji w tym zakresie. Wniosek organu Policji o skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdem i stwierdzenie w tym wniosku , że skarżący otrzymał łącznie 32 punkty karne obligowały Starostę do wszczęcia postępowania o zatrzymanie prawa jazdy i w konsekwencji - do wydania decyzji o zatrzymaniu skarżącemu tego dokumentu. W uzasadnieniu decyzji organów obu instancji orzekających w niniejszej sprawie wskazano stan faktyczny stanowiący podstawę wydania tych rozstrzygnięć. W zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyszczególniło poszczególne daty, miejsca, rodzaj pojazdu i przekroczoną prędkość , które stanowiły o przypisaniu skarżącemu odpowiedniej ilości punktów karnych. W związku z powyższym uzasadnienie tej decyzji , wbrew twierdzeniu skarżącego , spełniało wymogi określone w art. 107 K.p.a. , a w szczególności wymogi z § 3 tego przepisu. Organ przytoczył i wyjaśnił przepisy , które stanowiły podstawę wydanego rozstrzygnięcia. Nie znajdując podstaw do uznania , że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego lub zasady postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy , należało orzec jak w sentencji. W tym stanie rzeczy , Sąd działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017.1369.) , orzekł jak w sentencji.