III SA/Kr 546/12

Kraków, dnia 16 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w przedmiocie kosztów postępowania zawarte w pkt III wyroku z dnia 29 stycznia 2013 roku w sprawie ze skargi P. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 20 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gry na automacie poza kasynem gry postanawia I. uchylić zawarte w pkt III wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 stycznia 2013 r. sygn. akt III SA/Kr 546/12 postanowienie o zwrocie kosztów postępowania, II. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej kwotę 2.817,00 zł (słownie: dwa tysiące osiemset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 546/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w pkt I uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, w pkt II orzekł, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane oraz w pkt III zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę 257 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W ustawowym terminie pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na postanowienie zawarte w pkt III ww. wyroku Sądu, wnosząc o jego zmianę i przyznanie skarżącemu kwoty 2.817 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy uznać należało, że wniesione przez pełnomocnika skarżącego zażalenie na zawarte w pkt III ww. wyroku Sądu postanowienie jest oczywiście uzasadnione i tym samym należało je uchylić i rozpoznać wniosek o zwrot kosztów postępowania na nowo. Stosownie do art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl zaś art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Nadto zgodnie z art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie, wobec uwzględnienia skargi w całości, skarżący ma możliwość ubiegania się o zasądzenie na jego rzecz od Dyrektora Izby Celnej zwrotu kosztów postępowania. W skardze zawarty został wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego od organu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W toku postępowania skarżący reprezentowany był przez adwokata na podstawie pełnomocnictwa udzielonego w dniu 23 marca 2012 r. W tym stanie rzeczy należało zasądzić od organu administracji kwotę w wysokości 2.817,00 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, w skład której wchodzi wpis sądowy od skargi w kwocie 400,00 zł (§ 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17,00 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 2.400,00 zł. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była bowiem należność pieniężna w kwocie 12.000,00 zł. Tym samym wynagrodzenie adwokata, zgodnie z przepisem § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) powinno być obliczone na podstawie § 6 pkt 5 tego rozporządzenia. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uwzględnił zażalenie pełnomocnika strony skarżącej i działając w oparciu o art. 195 § 2 w związku z art. 200 i art. 205 § 2, art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.