III SA/Kr 546/12

Kraków, dnia 20 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w przedmiocie kosztów postępowania zawarte w pkt III wyroku z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie ze skargi P. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 20 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gry na automacie poza kasynem gry postanawia zwrócić skarżącemu kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych) tytułem opłaty sądowej od zażalenia. Pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na postanowienie zawarte w pkt III wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 stycznia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 546/12, dotyczące zwrotu kosztów postępowania, żądając jego zmiany i przyznania skarżącemu kwoty 2.817,00 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Od zażalenia uiszczona została opłata sądowa w kwocie 100,00 zł. Postanowieniem z dnia 16 maja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zawarte w pkt III powołanego wyroku z dnia 29 stycznia 2013 r. postanowienie o zwrocie kosztów postępowania oraz zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej kwotę 2.817,00 zł (słownie: dwa tysiące osiemset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uznanie zażalenia za "oczywiście uzasadnione" oznacza, po pierwsze brak podstawy do uiszczenia opłaty. Art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) nie ma wówczas zastosowania. Po drugie, zgodnie z treścią § 2 art. 227 ww. ustawy od zażaleń na postanowienie w przedmiocie kosztów postepowania, gdy strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy, nie pobiera się opłat sądowych. Wobec faktu, że Sąd nie uwzględnił przy orzekaniu o wysokości kosztów postępowania kwoty 100 zł uiszczonej tytułem opłaty sądowej od zażalenia, która jest nienależna, zachodziła konieczność zwrotu tej kwoty skarżącemu. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.