III SA/Kr 548/12
PostanowienieWSA w Krakowie2013-02-08
Skład orzekający: Grzegorz Karcz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy oświadczenie strony o stanie majątkowym i dochodach jest wystarczające do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (ustanowienie adwokata) bez konieczności wzywania do przedłożenia dodatkowych dokumentów?Ratio decidendi
Oświadczenie strony o stanie majątkowym i dochodach, uzupełnione informacjami dostępnymi z urzędu, jest wystarczające do oceny jej sytuacji bytowej i możliwości płatniczych, jeśli nie wzbudza istotnych wątpliwości i pozwala na stwierdzenie, że strona jest osobą ubogą lub koszty postępowania pozostają w takiej dysproporcji, że strona nie będzie w stanie ich ponieść. W takiej sytuacji sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym bez wzywania do składania dodatkowych oświadczeń i przedkładania dokumentów źródłowych.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku okresowego. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący opisał swoją trudną sytuację materialną, wskazując na niskie dochody z pomocy społecznej i dodatku mieszkaniowego, posiadanie zadłużenia oraz niewielki majątek. Referendarz sądowy ocenił, że przedstawione przez skarżącego informacje są wystarczające do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, ustanawiając dla niego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym ustanawiając dla niego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia adwokata.
Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną, majątkową i dochody podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest najemcą 23 metrowego mieszkania, należy do niego dom drewniany o powierzchni 40 m2 na działce o powierzchni 2 ar 10 m2. Nie ma zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych
Źródłem utrzymania skarżącego jest świadczenie pomocowe z GOPS w wysokości 206 zł oraz dodatek mieszkaniowy w wysokości 95 zł.
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że znajduje się trudnej sytuacji materialnej i bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania nie jest w stanie ponieść kosztów pełnomocnika z wyboru. Skarżący powiada, że na mieszkanie przeznaczać musi 150 zł, na prąd 30 zł, na gaz 50 zł. Aktualnie jest zadłużony na kwotę ok. 3 tyś. zł. Wyjaśnił, że wykazany dom drewniany jest z 1932 r. otrzymał grudniu ubiegłego roku w spadku ale ze względu na swój stan techniczny dom ten nie przynosi żadnych dochodów.
Z urzędu stwierdza się, że w sprawie zapisanej do sygn. akt. III SA/Kr 1753/12 skarżący dołączył do wniosku o przyznanie prawa pomocy kopię decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego w wysokości 95 zł na okres 6 miesięcy począwszy od 1.11.2012 r., kopię rachunku za energie elektryczną na kwoty od 0,58 zł do 19,25 zł wraz z kopią wezwania o zapłatę tych rachunków, kopię pokwitowania składki kwartalnej ubezpieczenia na życie w kwocie 29,01 zł, kopię rachunku za gaz na 46,84 zł oraz kopię wezwania o zapłatę tego rachunku.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. ustanowienie radcy prawnego lub adwokata (art. 245 §3 ppsa) o ile (art. 243 ppsa) nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. Oświadczenie strony stopniowane jest przekonaniem sądu i referendarza, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała" czyli, że zostały one przedstawione w sposób przekonywujący. Zgodnie bowiem z art. 255 ppsa jeżeli oświadczenie strony okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych względnie wzbudzi wątpliwości można zażądać od strony dodatkowych oświadczeń oraz przedłożenia dokumentów źródłowych. Zestawienie tych przepisów pozwala dojrzeć przyjętą przez ustawodawcę konstrukcję prawną, która opiera się na założeniu, że jeżeli oświadczenie strony pozwala na zorientowanie się w sytuacji strony i nie wzbudza jakichś istotnych wątpliwości względnie tyczą one nieistotnych składników stanu majątkowego strony lub jej sytuacji rodzinnej to tym samym nie ma obowiązku wzywania strony o składanie dodatkowych oświadczeń i przedkładanie dokumentów źródłowych. Konkludując należy stwierdzić, że jeżeli na podstawie przyjętego oświadczenia sąd dojdzie do przekonania, że ma do czynienia z osobą "biedną" w potocznym tego słowa znaczeniu lub jeśli stwierdzi, że w jej aktualnej sytuacji wymagane koszty postępowania pozostają w takiej dysproporcji, że strony nie będzie stać na ich poniesienie, może wydać rozstrzygniecie bez konieczności prowadzenia dalszych czynności.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to uzupełnione informacjami dostępnymi na zasadzie notorii urzędowej jest wystarczające do oceny sytuacji bytowej skarżącego a co za tym idzie i jej aktualnych możliwości płatniczych. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący należy do osób biednych w potocznym tego słowa znaczeniu gdyż tak należy postrzegać osobę ze znikomym majątkiem i skromnym dochodem, zmuszoną ubiegać się o wsparcie w ramach pomocy społecznej, posiadającą zadłużenie. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że niewielkie środki jakie skarżący ma do dyspozycji wystarczają ledwo co na opędzenie najpilniejszych potrzeb życia codziennego. Uwzględniając to wszystko, udzielono skarżącemu pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanawiając na jego rzecz adwokata, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego. Konieczność wygospodarowania przez skarżącego środków na koszty kwalifikowanego pełnomocnika przekracza bowiem aktualnie jego możliwości i grozi zachwianiem sytuacji materialnej oraz bytowej strony w taki sposób że nie będzie w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.
Z przytoczonych względów orzeczono więc jak w punkcie drugim sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło