III SA/Kr 551/19

PostanowienieWSA w Krakowie2019-07-24

Skład orzekający: Bożenna Blitek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wyrok Trybunału Konstytucyjnego wydany przed prawomocnym zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego może stanowić podstawę do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego?
Ratio decidendi
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego wydany przed prawomocnym zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego nie może stanowić podstawy do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 272 § 1 i § 2 PPSA. Instytucja wznowienia postępowania służy obaleniu prawomocnego orzeczenia, a termin do złożenia skargi o wznowienie biegnie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia. Ponadto, przesłanka z art. 273 § 2 PPSA dotyczy okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a nie w postępowaniu administracyjnym.
Stan faktyczny
K. J. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, które zakończyło się wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 13 maja 2015 r. oddalającym jego skargę na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji o odmowie wydania zaświadczenia. Jako podstawę wznowienia skarżący wskazał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt U 12/13 oraz wykrycie nowych środków dowodowych. Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 23/15 oddalającym skargę K. J. na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 27 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego Wyrokiem z dnia 13 maja 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 23/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. J. na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 27 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Wyrok ten stał się prawomocny od dnia 31 lipca 2015 r. Pismem z dnia 27 maja 2019 r. K. J. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego powyższym wyrokiem z dnia 13 maja 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 23/15. Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący wskazał art. 272 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt U 12/13. W treści skargi skarżący powołał się również na wykrycie i uzyskanie środków dowodowych, które wcześniej nie były mu znane, a które nie zostały przez organ przedłożone i zastosowane przy rozpatrywaniu jego sprawy. Do skargi o wznowienie postępowania skarżący dołączył pismo Komendanta Powiatowego Policji z dnia 11 kwietnia 2019 r. wraz z załącznikami: wnioskiem K. J. z dnia 18 stycznia 2009 r., pismem przewodnim Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 22 stycznia 2009 r. L.dz. [...], notatką służbową z dnia 5 marca 2009 r., protokołem powypadkowym [...] z dnia 30 sierpnia 2000 r., pismem Komendanta Powiatowego Policji z dnia 11 marca 2009 r. L.dz. [...] do Komendanta Komisariatu Policji w S., pismem Komendanta Komisariatu Policji w S. z dnia 25 marca 2009 r. l.dz. [...], pismem Komendanta Powiatowego Policji z dnia 11 marca 2009 r. L.dz. [...] do Komendanta Komisariatu Policji w Ś., pismem Komendanta Komisariatu Policji w Ś. Górnych z dnia 23 marca 2009 r. l.dz. [...], pismem Komendanta Powiatowego Policji z dnia 18 czerwca 2009 r. L.dz. [...] do [...]Komendanta Wojewódzkiego Policji, pismem Komendanta Powiatowego Policji z dnia 10 czerwca 2009 r. L.dz. [...] do radcy prawnego KPP, opinią radcy prawnego z dnia 19 czerwca 2009 r., postanowieniem Komendanta Powiatowego Policji z dnia 20 lipca 2009 r. nr [...] o odmowie wydania zaświadczenia wraz z kserokopią zwrotnego potwierdzenia jego odbioru, zaświadczeniem Komendanta Powiatowego Policji z dnia 20 września 2016 r. L.dz. [...], orzeczeniem Komisji Lekarskiej z dnia 14 stycznia 2015 r., dwoma notatkami urzędowymi z dnia 21 stycznia 2012 r., decyzją [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 3 grudnia 1999 r. nr [...], decyzją [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 19 października 2000 r. nr [....] oraz decyzją [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 3 grudnia 2009 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wznowienie postępowania zostało uregulowane w Dziale VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Przesłanki wznowienia postępowania zostały uregulowane w art. 271-273 p.p.s.a.: "Art. 271. Można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe." "Art. 272. § 1. Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. § 2. W sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli w chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego orzeczenie sądowe nie było jeszcze prawomocne na skutek wniesienia środka odwoławczego, który został następnie odrzucony, termin biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu. § 3. Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio, z tym że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania biegnie od dnia doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego." "Art. 273. § 1. Można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. § 2. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. § 3. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy." Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący wskazał art. 272 § 2 p.p.s.a. (tj. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt U 12/13). Ponadto Sąd uznał, że powoływanie się przez skarżącego na wykrycie i uzyskanie środków dowodowych, które wcześniej nie były mu znane stanowi przesłankę wznowienia, o której mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a. W pierwszej kolejności Sąd dokonał oceny, czy zaistniała przesłanka wznowienia, o której mowa w art. 272 p.p.s.a. Skarżący powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt U 12/13, który funkcjonował już w obrocie prawnym w dacie orzekania przez Sąd w sprawie III SA/Kr 23/15. W uzasadnieniu wyroku z dnia 13 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził zresztą, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt U 12/13 nie ma znaczenia w tej sprawie. W/w wyrok Trybunału Konstytucyjnego był zatem znany Sądowi orzekającemu w sprawie III SA/Kr 23/15. W związku z powyższym stwierdzić należy, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt U 12/13 nie mógł stanowić podstawy wznowienia postępowania, gdyż wspomniany art. 272 p.p.s.a. dotyczy sytuacji, w której po wydaniu prawomocnego rozstrzygnięcia, zostanie zakwestionowana przez Trybunał Konstytucyjny jego podstawa prawna. Wówczas istnieje możliwość, choć tylko w odpowiednim czasie, wznowienia postępowania w sprawie. Możliwość wznowienia postępowania, na podstawie powołanego wyżej przepisu, nie obejmuje zaś sytuacji, w których prawomocne orzeczenie sądowe zostało wydane w warunkach funkcjonowania w obrocie prawnym wyroku Trybunału Konstytucyjnego, i który to wyrok sąd rozpoznający sprawę wziął pod uwagę. Instytucja wznowienia nie służy bowiem ponownemu badaniu tej samej sprawy, w oparciu o te same okoliczności. Stanowisko to znajduje również potwierdzenie w treści art. 272 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Gdyby przyjąć, że podstawę wznowienia postępowania mogą stanowić także wyroki Trybunału Konstytucyjnego wydane przed zakończeniem postępowania przed sądem administracyjnym, to prowadziłoby to do sytuacji, że skarga o wznowienie postępowania byłaby wniesiona po terminie jeszcze przed wydaniem przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w danej sprawie. Tymczasem istotą instytucji wznowienia postępowania jest możliwość obalenia prawomocnego orzeczenia sądu. Trzymiesięczny termin zakreślony do złożenia skargi o wznowienie postępowania nie może więc zacząć swojego biegu wcześniej niż od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kwestionowanego w trybie wznowienia. Dopiero po zaistnieniu tego właśnie zdarzenia (uprawomocnienia się orzeczenia), złożenie skargi o wznowienie postępowania jest dopuszczalne. Oznacza to, że wyroki Trybunału Konstytucyjnego wydane przed zakończeniem postępowania toczącego się przed sądem administracyjnym nie mogą stanowić przesłanki wznowienia postępowania, a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Sąd uznał zatem, że przesłanka, o której mowa w art. 272 p.p.s.a. nie zaistniała w niniejszej sprawie, a zatem nie mogła stanowić podstawy wznowienia postępowania. W ocenie Sądu, również przesłanka z art. 273 § 2 p.p.s.a. nie została spełniona. Wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, z których strona nie mogła skorzystać, a które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy zgodnie z art. 273 § 2 p.p.s.a. jest ograniczona bowiem do postępowania sądowoadministracyjnego. Natomiast jeżeli wykryte okoliczności faktyczne lub środki dowodowe mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy administracyjnej i powinny być wykorzystywane w tym postępowaniu, to dotknięte taką wadą rozstrzygnięcie organu administracyjnego podlega weryfikowaniu w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, bez konieczności zmiany bądź uchylenia wyroku sądu administracyjnego oddalającego skargę na to rozstrzygnięcie. Z powyższego wynika, że wznowienie postępowania sądowego uzasadniają jedynie te przesłanki, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym. Tym samym dołączone przez skarżącego do skargi o wznowienie postępowania dokumenty nie mogły stanowić podstawy do wzruszenia wyroku z dnia 13 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 23/15. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło