III SA/Kr 552/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 maja 2025 r. sprawy ze skargi R. D. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 22 lipca 2019 r., znak: WITD.DI.0152.Z.VI0237/5/19, w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 22 lipca 2019 r., znak: WITD.DI.0152.Z.VI0235/519, Małopolski Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na R. D. zwanego dalej skarżącym, karę pieniężną. Od powyższej decyzji nie złożono odwołania i decyzja ta stała się ostateczna. Decyzją z dnia 25 lipca 2023 r., znak: BP.504.81.2022.2058.ML6.439074, Główny Inspektor Transportu Drogowego odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji z wniosku skarżącego. Postanowieniem z dnia 11 września 2023 r., sygn. akt III SA/Kr 1219/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę skarżącego na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w z dnia 22 lipca 2019 r. W dniu 4 marca 2025 r. skarżący po raz kolejny złożył skargę na ww. decyzję z dnia 22 lipca 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.), co do zasady skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572), postępowanie administracyjne jest bowiem dwuinstancyjne. Istota zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy. Oznacza to, że osoba niezadowolona z rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji może wnieść odwołanie lub zażalenie do organu wyższego rzędu. Dopiero, gdy organ drugiej instancji wyda decyzję można wnieść na nią skargę do sądu administracyjnego. Tym samym skarga jest niedopuszczalna, jeżeli skarżący nie wniesie odwołania do organu drugiej instancji i od razu zaskarży do sądu administracyjnego decyzję organu pierwszej instancji, albo gdy – już po wyczerpaniu przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia – wniesie skargę na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji do sądu administracyjnego. Sądy administracyjne nie są bowiem powołane do kontroli legalności rozstrzygnięć organów administracyjnych pierwszej instancji (tj. decyzji nieostatecznych), gdyż takie działanie naruszałoby ww. zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie, bowiem skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji. Skarga na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, jako wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, podlega więc odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Jedynie na marginesie wskazać należy, że jest to kolejna skarga złożona przez skarżącego na powyższą decyzję. Postanowieniem z dnia 11 września 2023 r., uprzednio złożona skarga również została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Choć przedmiot rozpoznawanej skargi jest ten sam co w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1219/23, tożsame są strony, a także żądania i zarzuty, w sprawie nie zachodzi powaga rzeczy osądzonej, tj. podstawa do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Powagę rzeczy osądzonej mogą mieć bowiem tylko orzeczenia sądowe rozstrzygające co do istoty sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a nie prawomocne postanowienie o odrzuceniu skargi. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), orzekł, jak w sentencji postanowienia