III SA/Kr 553/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 września 2010 r. sprawy ze skargi J. Ś. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej Nr [...] z dnia 31 marca 2010 r. w przedmiocie braku związku schorzenia ze służbą wojskową postanawia: odrzucić skargę Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem Nr [...] z dnia [...] 2010 r. w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej uznała szer. rez. J. Ś. za niezdolnego do służby wojskowej w czasie pokoju - kategoria "D" na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybie postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2004 r., nr 151, poz. 1595 z późn. zm.). W szczególności rozpoznano u J. Ś. szereg schorzeń: 1. Zaburzenia procesów poznawczych, pamięci po przebytym urazie czaszkowo-mózgowym ze stłuczeniem mózgu - § 63 pkt 2. 2. Pourazowy niedowład nerwu strzałkowego prawego - § 62 pkt 4. 3. Przebyte, leczone operacyjnie (materiał zespalający usunięty), wygojone otwarte złamanie kości piszczelowej prawej skutkujące w obserwacji odległej ograniczeniem ruchów w stawie kolanowym i skokowym prawym oraz niewielkim zniekształceniem upośledzające sprawność ruchową - § 77 pkt 3, § 75 pkt 2. 4. Przebyte, leczone operacyjnie (materiał zespalający usunięty), wygojone złamanie obu kości przedramienia prawego skutkujące w obserwacji odległej ograniczeniem ruchów w stawie łokciowym i niewielkim zniekształceniem, upośledzające sprawność ruchową kończyny górnej prawej - § 77 pkt 3, § 75 pkt 2. 5. Przebyty uraz klatki piersiowej z odmą opłucnową prawą bez trwałych następstw - bez §. 6. Przebyte, wygojone złamanie trzonów kręgów Th6 i Th7, łopatki prawej i żebra I po stronie prawej - § 75 pkt 1. 7. Przebyte obustronne złamanie żuchwy, leczone operacyjnie z pozostawieniem materiału zespalającego - § 25 pkt 7. 8. Krótkowzroczność obu oczu - § 13 pkt 1. V: OD = 0,8 V: OS = 0,6 9. Prawostronne upośledzenie słuchu w zakresie tonów wysokich - § 21 pkt 1. 10. Blizny pooperacyjne goleni prawej, przedramienia prawego, śródbrzusza i okolicy wcięcia nadmostkowego oraz klatki piersiowej po stronie prawej szpecące - § 3 pkt 2. 11. Organ uznał, że schorzenia wymienione w pkt 1-10 nie pozostają w związku ze służbą wojskową. J. Ś. odwołał się od powyższego orzeczenia TWKL, ponieważ nie zgadzał się z treścią punktu 11 zaskarżonego orzeczenia dotyczącą braku związku poszczególnych schorzeń ze służbą wojskową. Wskazał, że jako żołnierz służby nadterminowej był uczestnikiem wypadku komunikacyjnego w trakcie którego doznał poważnych i rozległych obrażeń. Po leczeniu wystąpił z wnioskiem o skierowanie na badania w celu określenia stopnia uszczerbku na zdrowiu oraz wypłacenia odszkodowania. Decyzją Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego Nr [...] z dnia 23.09.2009r. [...], znak sprawy [...], odmówiono skarżącemu przyznania jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku, pomimo, że organ ustalił, iż wypadek pozostaje w związku z pełnieniem służby. Skarżący odwołał się od tej decyzji do Sądu Rejonowego Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Dlatego też orzeczenie TWKL jest dla skarżącego niezrozumiałe. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska decyzją z dnia 31 marca 2010 r. Nr [...] uchyliła zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej związku poszczególnych chorób i ułomności ze służbą wojskową, i stwierdziła, że: schorzenia ad. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 pozostają w związku ze służbą wojskową (podstawa: Decyzja Nr [...] z dnia 23.09.2009 r. [...], znak sprawy [...]), schorzenia ad. 8, 9, 10 pozostają bez związku ze służbą wojskową, utrzymując ustaloną przez organ I instancji kwalifikację orzeczniczą do kategorii "D" - niezdolny do służby wojskowej w czasie pokoju - według załącznika nr l grupa II cytowanego rozporządzenia MON. W uzasadnieniu decyzji RWKL stwierdziła, że po analizie całości dokumentacji orzeczniczo-medycznej zespół orzeczniczy RWKL stwierdził, iż wypadek, którego następstwem są schorzenia ad. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 został zakwalifikowany przez WSzW, jako pozostający w związku ze służbą wojskową. Z uwagi na przesłanki, o których mowa w art. 7 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz. U. z 2003 r., nr 83, poz. 760, z późn. zm.) odmówiono orzekanemu jednorazowego odszkodowania pieniężnego. Powyższe nie zmienia jednak faktu, że wypadek z dnia [...] 2008 r. któremu uległ orzekany i jego następstwa uznano za pozostające w związku ze służbą wojskową. W związku z powyższym RWKL stwierdziła konieczność uchylenia zaskarżonego orzeczenia w części dotyczącej ustalenia związku poszczególnych chorób i ułomności ze służbą wojskową z określeniem, jak w sentencji. J. Ś. wniósł skargę na powyższe orzeczenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w części dotyczącej stwierdzenia, że schorzenia opisane w punktach 8, 9 i 10 decyzji, nie pozostają w związku ze służbą wojskową. Powtarzając argumentację zawartą w odwołaniu wskazał, że po złożeniu do Sądu Rejonowego odwołania zwrócił się do ZUS o przyznanie renty inwalidy wojskowego, po czym został skierowany na badania w wyniku których wydane zostały orzeczenia przez TWKL i RWKL. RWKL w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie, powołując się na utrwalone orzecznictwo, przesądzające, że w sprawach związku schorzenia ze służbą wojskową skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga podlega odrzuceniu, gdyż sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 marca 2005 r. sygn. OSK 1203/04 (niepubl.) wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, stąd orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy. Pierwsza grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich obejmuje kwestię zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej, jak i samej zdolności do służby wojskowej. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby wojskowej lub o zwolnieniu z tej służby. Od takich orzeczeń służy skarga do sądu administracyjnego, gdyż orzeczenia te mają charakter decyzji rozstrzygających istotę sprawy - zdolność do służby wojskowej. Natomiast drugą grupę orzeczeń wojskowych komisji lekarskich stanowią orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych, lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego. (...). Wydane w tych sprawach orzeczenia wojskowych komisji lekarskich poddawane są kontroli sądów powszechnych w ramach rozpoznawanych odwołań od decyzji w przedmiocie świadczeń odszkodowawczych, rentowych i zaopatrzenia emerytalnego. Decyzje administracyjne w tych sprawach wydawane są przez organy emerytalne (wojskowe, ZUS) lecz nie przez wojskowe komisje lekarskie. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych postępowaniach mają wyłącznie charakter elementu postępowania o przyznanie świadczenia, jako tzw. orzeczenia wstępne i nie podlegają odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zaskarżone orzeczenie komisji lekarskiej w części ustalającej brak związku rozpoznanych schorzeń ze służbą wojskową, jest, zatem elementem sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych. Sprawy takie zgodnie z art. 1 z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 1964 r., nr 43, poz. 296 ze zm.), mają charakter spraw cywilnych, do których rozpoznania właściwe są sądy powszechne (art. 2). Sprawa w przedmiocie związku rozpoznanych u żołnierza chorób ze służbą wojskową nie ma charakteru sprawy administracyjnej, od której służyłaby skarga do sądu administracyjnego. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.).