III SA/Kr 556/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. M. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w K. Nr [...] z dnia 31 marca 2006 r. w przedmiocie braku związku schorzenia ze służbą postanawia skargę odrzucić. Skarżący J. M. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnymi w Krakowie skargę na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w K. Nr [...] z dnia 31 marca 2006 r. w przedmiocie dotyczącym braku związku schorzenia ze służbą. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w L. orzeczeniem Nr [...] z dnia [...] marca 2005 r. uznała skarżącego za zdolnego do służby wojskowej i zaliczyła do kat. "Z". W pkt 9 orzeczenia rozpoznano obustronne upośledzenie słuchu w zakresie tonów wysokich § 21 p. 1. Natomiast w pkt 11 orzeczono, że schorzenie słuchu nie pozostaje w związku ze służbą. W odwołaniu skarżący kwestionował pkt 11 orzeczenia tj. przyjęcie, że upośledzenie słuchu w zakresie tonów wysokich nie pozostaje w związku ze służbą. Odwołujący się podniósł, że od 1993 r. pełni czynną służbę wojskową jako artylerzysta, uczestniczy w poligonach. W 2001 r. w czasie strzelań na poligonie po raz pierwszy doznał lekkiego urazu słuchu. Organ II instancji tj. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w K. po rozpoznaniu odwołania utrzymała w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w L. W uzasadnieniu orzeczenia podano, że stwierdzone u odwołującego się schorzenie może być następstwem wypadku pozostającego w związku ze służbą wojskową w rozumieniu art. 5 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową /Dz. U. Nr 83, poz. 760/. W tym zakresie właściwości do stwierdzenia związku ze służbą wojskową posiadają Wojewódzkie Sztaby Wojskowe. W skardze J. M. podniósł, że wnosi o powtórne rozpatrzenie odwołania od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w L. utrzymanego w mocy przez Rejonową Wojskową Komisję Lekarską w K. W uzasadnieniu podał, że stwierdzone obustronne upośledzenie słuchu w zakresie tonów wysokich ma związek z nie używaniem ochraniaczy słuchu, które w wojsku wydano dopiero około 2000 r. i w związku z tym nosi znamiona choroby zawodowej. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę wskazano, że przedmiotem skargi jest orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w K. w części dotyczącej ustalenia braku związku ze służbą wojskową rozpoznanego schorzenia. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w zakresie ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową, skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według utrwalonego już orzecznictwa Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego, orzeczenia wojskowych komisji lekarskich dzielą się na dwie grupy. Pierwsza grupa obejmuje kwestie zaliczenie danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej jak i samej zdolności do tej służby. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla innych organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby wojskowej lub zwolnieniu z tej służby i podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Druga grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich to orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby i ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego. Te orzeczenia poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawanych odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego. Orzeczenie organu wojskowego ma tu wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego jako jedna z przesłanek rozstrzygnięcia sprawy i nie podlega odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego /por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r., sygn. akt III ZP 9/99 publik. OSNAPiUS 2000r., nr 5, poz. 167, postanowienie Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2000 r. sygn. akt OSA 1/00, publik.: ONSA 2001 r., nr 2 poz. 47, wyrok NSA z dnia 9 marca 2005 r. sygn. akt OSK 1203/04, nie publik./. W powołanym postanowieniu Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego jednoznacznie przyjęto, że "od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich, o których mowa w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej /Dz. U. z 1992 r. nr 4 poz. 16 ze zm./ w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego /rentowego/ skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje". W przedmiotowej sprawie wynika, że skarżący J. M. kwestionuje zaskarżone orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w K. nr [...] z dnia 31 marca 2006 r. i utrzymane w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w L. w zakresie ustalenia braku związku rozpoznanego schorzenia ze służbą wojskową. Z przedstawionych powyżej uwag wynika, że w zakresie w jakim zostało zaskarżone orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w K. skarga do Sądu Administracyjnego nie przysługuje, i taka skarga zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ podlega odrzuceniu.