III SA/Kr 56/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Asesor WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.L., na decyzję Burmistrza Miasta J. z dnia 2 kwietnia 2002r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych, postanawia skargę odrzucić. Burmistrz Miasta J. decyzją z dnia 2 kwietnia 2002r. nr [...] umorzył postępowanie w sprawie cofnięcia D.L. zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. Decyzja ta została doręczona D.L. w dniu 3 kwietnia 2002r. (k: 138 akt adm.). W decyzji tej znalazło się pouczenie, iż stronie służy prawo odwołania się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. D.L. nie złożyła jednak odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, lecz w dniu 30 stycznia 2004r. wniosła skargę na wyżej opisaną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta J. stwierdził, że skarga została wniesiona po upływie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Jak wynika z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z 2002r.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W § 2 tego przepisu zostało z kolei wyjaśnione, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przedmiotowej sprawie skarżąca D.L. miała możliwość wnieść odwołanie od decyzji objętej skargą. Służył zatem skarżącej środek zaskarżenia, którego zastosowanie było koniecznym warunkiem umożliwiającym wniesienie skargi na rozstrzygnięcie zawarte w decyzji Burmistrza Miasta J. z dnia 2 kwietnia 2002r. Wobec faktu, że skarżąca nie wyczerpała przysługującego jej środka zaskarżenia, skarga musi ulec odrzuceniu. Podstawą prawną odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 6 wyżej wskazanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do dyspozycji wynikającej z tego przepisu, sąd odrzuca skargą, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Jak zostało to już wcześniej powiedziane, skarga D.L. jest niedopuszczalna, gdyż skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.