III SA/Kr 565/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 stycznia 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 565/14 w części dotyczącej oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: przywrócić termin do wniesienia zażalenia. Skarżący E. I. w dniu 21 lutego 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. Po wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, w którym skarżący wniósł o zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2014 r. wezwano skarżącego o wypełnienie przesłanego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wnioski bez rozpoznania. Zarządzenie nie zostało wykonane. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 31 października 2014 r. pozostawiono wniosek bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 14 stycznia 2015 r. Postanowieniem z dnia 6 marca 2015 r. Sąd skargę odrzucił. W dniu 29 maja 2015 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez skarżącego, która postanowieniem z dnia 9 czerwca 2015 r. została odrzucona. W skardze kasacyjnej skarżący ponownie zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2015 r. wezwano skarżącego ponownie o wypełnienie przesłanego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Postanowieniem referendarza z dnia 12 listopada 2015 r. skarżącemu przyznano pełnomocnika z urzędu, natomiast wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oddalono. Skarżący pismem z dnia 17 grudnia 2015 r. wniósł w terminie sprzeciw od tego postanowienia, wskazując, że zaskarża postanowienie w przedmiocie oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym tj. ustanowił dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, natomiast oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Na podstawie ww. postanowienia Okręgowa Izba Radców Prawnych zarządzeniem z dnia 23 marca 2016 r. wyznaczyła na pełnomocnika z urzędu radcę prawnego G. K. W dniu 5 kwietnia 2016 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik wniósł w imieniu skarżącego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 stycznia 2016 r. w części dotyczącej oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych - wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wyjaśnił, że zarządzenie o wyznaczeniu ją na pełnomocnika skarżącego zostało jej doręczone w dniu 29 marca 2016 r., a w dniu 31 marca 2016 r. zapoznała się z aktami sprawy w WSA w Krakowie. Pełnomocnik skarżącego podniósł, "że istotne okoliczności sprawy, konieczne do sporządzenia niniejszego zażalenia, stały się znane pełnomocnikowi dopiero w dniu 31 marca 2016 r., kiedy udostępniono akta sprawy w czytelni Sądu". Zdaniem pełnomocnika 7 dniowy termin od ustalenia przyczyny uchybienia terminowi minął w dniu 7 kwietnia 2016 r. Powyższe okoliczności, zdaniem pełnomocnika, uzasadniają przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie zaznaczyć trzeba, że niniejsze postępowanie sądowe zostało wszczęte w marcu 2014 r., a więc kwestia przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia jest rozpatrywana na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej ppsa, w brzmieniu obowiązującym przed zmianami, które weszły w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r. Stosownie do treści art. 86 § 1 ppsa jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z przepisem art. 87 § 1 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wnosząc o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 1 i 2 ppsa). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się natomiast za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 ppsa). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ppsa). Z treści powołanych przepisów wynika, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym termin do dokonania przez stronę czynności, któremu uchybiła należy przywrócić, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące warunki: 1. strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2. wniosek ten zostanie złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3. jednocześnie strona dokona czynności, dla której określony był termin; 4. we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Natomiast w sytuacji ustanowienia dla strony pełnomocnika z urzędu w trybie art. 244 ppsa dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia (art. 87 §1 ppsa), jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość jego wniesienia po zapoznaniu się z aktami sprawy (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 4 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OZ 211/12, Lex Omega nr 1136780). W rozpoznawanej sprawie zażalenie zostało wniesione przez pełnomocnika w dniu 5 kwietnia 2016 r. (data nadania) – w terminie 7 dni od dnia zawiadomienia pełnomocnika o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu (pismo o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem otrzymała w dniu 29 marca 2016 r.). W terminie 7 dni pełnomocnik złożyła też wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Jednocześnie ustanowienie pełnomocnika skarżącemu dopiero po upływie ustawowego terminu do wniesienia zażalenia należy uznać za brak winy w uchybieniu terminu do jego złożenia (art. 87 § 2 i art. 86 § ppsa). W okolicznościach niniejszego stanu faktycznego ustanowiony z urzędu pełnomocnik wykazał, że bez swojej winy nie złożył zażalenia w terminie. Reasumując, Sąd uznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia za uzasadniony, postanowił przywrócić należy termin do jego wniesienia i na podstawie art. 86 §1 ppsa Sąd orzekł, jak w sentencji.