III SA/Kr 571/14

Kraków, dnia 20 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji O. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów. Pismem z dnia 5 marca 2014 r. domagał się wstrzymania wykonania wyżej wymienionej decyzji do czasu rozpatrzenia sprawy przez wojewódzki sąd administracyjny. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że przez cofnięcie uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów jego rodzina została w zasadzie pozbawiona środków do życia. Z tego względu otrzymał wypowiedzenie umowy o pracę. Ponadto jego żona była zatrudniona jako nauczycielka na zastępstwo za nauczyciela przebywającego na urlopie. Z dniem 17 lutego 2014 r. utraciła ona pracę. Jednocześnie zaznaczył, że ma na utrzymaniu dwójkę dzieci w wieku pięć i siedem lat. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012r. poz. 270 ze zm. -dalej powoływana jako P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (§ 3). Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/04 (niepublikowane) stwierdził, że chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nadto jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione, (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 s. 166 -168). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący uzasadniając swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, że przez cofnięcie mu uprawnień do wykonywania badań technicznych jego rodzina została w zasadzie pozbawiona środków do życia. Podał, że jego żona jest zatrudniona od dnia 20 września 2012 r. na stanowisku stażysty klasy "O", ale tylko na czas nieobecności innego nauczyciela i przewidywany termin zakończenia umowy to 17 lutego 2014 r. Zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2014 r. Sędzia WSA w Krakowie zwrócił się do Dyrektora Szkoły Podstawowej o wydanie zaświadczenia stwierdzającego czy A. B. jest nadal zatrudniona w wyżej wymienionej placówce. W odpowiedzi na powyższe dyrektor szkoły poinformowała, że wyżej wymieniona była zatrudniona jako nauczyciel w oddziale przedszkolnym od dnia 20 września 2012 r. do dnia 15 kwietnia 2014 r. W związku z powyższym wskazać należy, że twierdzenia skarżącego jakoby jedynym źródłem utrzymania jego rodziny było wynagrodzenie z jego pracy są nieprawdziwe. W momencie składania wniosku jego żona również pracowała i otrzymywała z tego tytułu wynagrodzenie, które można było przeznaczyć na bieżące potrzeby rodziny. W ocenie Sądu, skarżący w złożonym wniosku nie wykazał, że nie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Niewątpliwie cofniecie uprawnień diagnosty utrudni sytuację skarżącego na rynku pracy, jednakże należy mieć na uwadze cel jakiemu służy obowiązek organu polegający na cofnięciu uprawnienia do wykonywania badań technicznych, o ile wystąpi któraś z przesłanek wymienionych w art. 84 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Celem tej regulacji jest utrzymanie pojazdów biorących udział w ruchu drogowym w odpowiednim stanie technicznym, co bezpośrednio wpływa na stan bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Ustawa Prawo o ruchu drogowym przywiązuje duże znaczenie do statusu diagnosty, ponieważ od jego kompetencji i rzetelności w ogromnej mierze zależy stan techniczny pojazdów. Zaskarżona decyzja pozbawia możliwości przeprowadzania przez wnioskodawcę badań technicznych ze względu na stwierdzoną nierzetelność wykonywania powierzonych w tym zakresie czynności. Udzielenie ochrony tymczasowej czyli czasowe zawieszenie wykonania decyzji pozbawiającej skarżącego prawa przeprowadzania badań diagnostycznych może w istocie doprowadzić do sytuacji, w której istotne dla bezpieczeństwa ruchu drogowego badania techniczne pojazdów będą wykonywane przez osobę, której zarzuca się nierzetelność w przeprowadzaniu badań. Odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zważywszy na charakter uprawnień kontrolnych skarżącego, do czasu oceny legalności zaskarżonej decyzji przez Sąd, ma za zadanie chronić również uczestników ruchu drogowego. Zauważyć należy, że o ile skarga okaże się zasadna, skarżący odzyska uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów, więc skutek wydania zaskarżonej decyzji jest odwracalny. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.