III SA/Kr 575/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia E. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 października 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 57516 w sprawie ze skargi E. P. na decyzję Wojewody z dnia 18 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 października 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 57516, 2. przywrócić skarżącej termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 29 kwietnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej – radca prawny W. N. – został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo zostało wysłanej na adres: Radca Prawny W. N. Kancelaria radcy Prawnego ul. N, K. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki listowej w dniach 12 i 20 maja 2016 r. pełnomocnik skarżącej nie odebrał wezwania do usunięcia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 20 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę E. P., gdyż pełnomocnik skarżącej nie nadesłał wymaganego pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu. Pismem z dnia 24 września 2016 r. pełnomocnik skarżącej – radca prawny W. N. – wniósł zażalenie na ww. postanowienie Sądu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Do wniosku zostało dołączone pełnomocnictwo. Postanowieniem z dnia 10 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pismem z dnia 14 listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącej – radca prawny W. N. – wniósł zażalenie na ww. postanowienie Sądu. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącej podniósł, że jego kancelaria nazywa się "V" co uwidacznia na każdej swojej przesyłce i kopertach oraz recepisach listów poleconych w postaci pieczęci nagłówkowej. Natomiast przesyłki Sądu zaadresowane były co najmniej niedokładnie i nieprecyzyjnie, co uniemożliwiło ich skuteczny odbiór. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. Zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Zażalenie jest zatem środkiem zaskarżenia względnie dewolutywnym, a sąd pierwszej instancji, który wydał zaskarżone postanowienie, w ramach autokontroli może uchylić własne postanowienie oraz wydać nowe rozstrzygnięcie co do istoty sprawy. Mając na uwadze, że okoliczności podane w zażaleniu uzasadniają zmianę postanowienia o odmowie przywrócenia terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie, biorąc za podstawę art. 195 § 2 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 86 i 87 p.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt I SAB/Wa 78/05, opub. w Lex nr 192260). A zatem brak winy wyłączają okoliczności powodujące obiektywną i niezależną od strony niemożność zachowania terminu np. przerwa w komunikacji, nagła choroba strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. Podana w zażaleniu okoliczność, że kancelaria prawna pełnomocnika skarżącej nosi nazwę "Kancelaria Radcy Prawnego V", co pełnomocnik wykazał wypisem z listy radców prawnych oraz na wszystkich przesyłkach do sądu, a nie jak adresowano "Kancelaria Radcy Prawnego", wyłącza winę w niezachowaniu terminu. Uznać bowiem należy, że to sąd popełnił błąd nieprecyzyjnie adresując korespondencję do pełnomocnika strony, co mogło utrudniać jej odbiór i spowodowało dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Kierowanie pism na adres pełnomocnika skarżącej winno być dokładne i nie budzić wątpliwości. Sąd przychyla się do argumentacji skarżącej zawartej w zażaleniu, że skoro kancelaria pełnomocnika skarżącej nosi nazwę "V" i pod tą nazwą funkcjonuje w zakresie usług prawniczych, to także i pisma sądowe powinny być kierowane nie tylko na prawidłowy adres tejże kancelarii ale także i na prawidłowo oznaczoną samą kancelarię. Taka wykładnia w pełni respektuje konstytucyjne prawo do sądu zawarte w art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w pkt 2-gim sentencji postanowienia.