III SA/Kr 576/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 listopada 2011 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 marca 2011r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: sprostować oczywistą omyłkę zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia z dnia 25 sierpnia 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 576/11 przez wpisanie w części opisowej "nr [...]", w miejsce "nr [...]" POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 listopada 2011 r. w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 marca 2011r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego sprzeciwu S. M. od postanowienia z dnia 21 października 2011r. umarzającego postępowanie wywołane wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy jako bezprzedmiotowe postanawia: odrzucić sprzeciw W sprawie ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 marca 2011r. nr [...], w przedmiocie zasiłku celowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2011 r. oddalił skargę. W części opisowej wyroku wskazano, że skarga dotyczyła decyzji nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.: Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. § 2. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. W części opisowej wyroku popełniono oczywistą omyłkę przez wskazanie, że skarga dotyczyła decyzji nr [...], zamiast nr [...]. Dlatego też na podstawie wskazanych przepisów z urzędu dokonano sprostowania. Uzasadnienie W sprawie ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 marca 2011r. nr [...], w przedmiocie zasiłku celowego, Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 15 lipca 2011r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata. Zarządzeniem z dnia 10 sierpnia 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata W. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2011 r. oddalił skargę. Wyrok wraz z uzasadnieniem w dniu 23 września 2011 r. został doręczony pełnomocnikowi z urzędu skarżącego. Skarżący w dniu 6 października 2011 r. złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 21 października 2011r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie umorzył postępowanie wywołane powyższym wnioskiem skarżącego, jako bezprzedmiotowe. Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 października 2011r. Skarżący złożył w dniu 15 listopada 2011r. osobiście sporządzony sprzeciw od powyższego postanowienia, w którym wskazał, że reprezentujący go adwokat odstąpił w sprawie od wniesienia skargi kasacyjnej, z powodu braku podstaw ku temu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.: czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Do czynności, o których mowa w § 1, należą w szczególności: wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień, co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy (art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.). Zgodnie z kolei z art. 259 § 1 p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie [...] sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.). Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa (art. 244 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom (art.67 § 5 p.p.s.a.). Dyspozycja art. 67 § 5 p.p.s.a. wiąże zarówno sąd, jak i same strony, które tylko przez cofnięcie pełnomocnictwa lub jego ograniczenie albo upoważnienie określonej osoby do odbioru pism mogą uniknąć doręczenia do rąk pełnomocnika. Stosownie do treści art. 42. § 1 p.p.s.a.: wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym, w stosunku zaś do strony przeciwnej i innych uczestników - od dnia doręczenia im tego zawiadomienia przez sąd. § 2. Adwokat lub radca prawny, który wypowiedział pełnomocnictwo, obowiązany jest działać za stronę jeszcze przez dwa tygodnie, chyba że mocodawca zwolni go od tego obowiązku. Każdy inny pełnomocnik powinien, mimo wypowiedzenia, działać za mocodawcę przez ten sam czas, jeżeli jest to konieczne do uchronienia mocodawcy od niekorzystnych skutków prawnych. Treść art. 42 p.p.s.a. wskazuje, że dopóki zawiadomienie o wypowiedzeniu pełnomocnictwa nie zostanie doręczone, dotychczasowy pełnomocnik jest uważany za upoważnionego do wszelkich czynności w granicach pełnomocnictwa ze skutkiem dla mocodawcy bez względu na to, czy pełnomocnictwo w stosunku wewnętrznym między pełnomocnikiem a mocodawcą już wygasło, czy nie. Dlatego mocodawca należycie dbający o własne interesy winien niezwłocznie zawiadomić Sąd o wypowiedzeniu pełnomocnictwa, gdyż do tej chwili skutki działania bądź niedziałania pełnomocnika spadają na mocodawcę. W sprawie skarżący był reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu ustanowionego w ramach prawa pomocy. Pełnomocnictwo to nie zostało wypowiedziane ani przez skarżącego ani przez pełnomocnika, ponieważ za takie wypowiedzenie, o którym mowa w art. 42 p.p.s.a., nie można uznać stwierdzenia skarżącego zawartego w sprzeciwie od postanowienia z dnia 21 października 2011r., że reprezentujący go adwokat odstąpił w sprawie od wniesienia skargi kasacyjnej, z powodu braku podstaw ku temu. Dlatego też wszelkie pisma kierowane do skarżącego doręczane były pełnomocnikowi. W szczególności postanowienie z dnia 21 października 2011r., zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 października 2011r. Zatem określony w art. 259 § 1 p.p.s.a. termin siedmiu dni do wniesienia sprzeciwu od tego postanowienia upływał z dniem 4 listopada 2011r. Skarżący złożył osobiście sporządzony sprzeciw od powyższego postanowienia w dniu 15 listopada 2011r., a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W związku z tym Sąd zobligowany był odrzucić sprzeciw na podstawie wskazanych przepisów.