III SA/Kr 578/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na poświadczenie nieprawdy w odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 6/06 postanawia odrzucić skargę. J. P. w skardze z dnia 29.12.2008r. złożonej do Sądu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego podniósł zarzut poświadczenia przez ten organ nieprawdy w odpowiedzi na skargę z dnia 14.02.2006r., która została przesłana do Sądu wraz z aktami administracyjnymi w sprawie o sygn. III SAB/Kr 6/06. Poświadczenie nieprawdy nastąpiło, jak wyjaśnił, na tle sprawy rozgraniczenia działek o nr ewidencyjnych [...], [...] i [...] w P. Kolegium, w ocenie skarżącego, niezgodnie z prawdą stwierdziło, że skarga na bezczynność (zarejestrowana pod powyższą sygnaturą) dotyczyła stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] 1993r. znak [...] orzekającej o rozgraniczeniu pomiędzy dz. ew. nr [...], [...] a działkami ew. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...]. położonymi w P., gdy tymczasem, jak podaje skarżący, skarga dotyczyła bezczynności w sprawie stwierdzenia nieważności samowolnego rozgraniczenia działek ew. nr [...], [...], [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, względnie o umorzenie postępowania, wyjaśniając, że w związku z pismami J. P. organ wystąpił w dniu 22.01.2009r. do Wójta Gminy o wyjaśnienie, czy toczyło się postępowanie w przedmiocie rozgraniczenia działek ew. nr [...], [...] i [...]. Pismem z dnia [...] 2009r. znak [...] Wójt Gminy poinformował, że nie toczyło się postępowanie w sprawie rozgraniczenia wskazanych nieruchomości. W aktach sprawy znajdują się pisma J. P. z dnia 28.11.2008r., i 9.02.2009r. stanowiące wezwania do usunięcia naruszonego prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest ustalenie czy odpowiedź na skargę organu administracyjnego udzielona zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) podlega kontroli sądu administracyjnego z punktu widzenia art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., i czy jest na gruncie przepisów tej ustawy dopuszczalna. Artykuł ten stanowi on, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Odpowiedź na skargę, o której mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a stanowi pismo procesowe, które powinno zawierać stanowisko organu wobec zarzutów i wniosków skargi. Nie znaczy to jednak, że jest to nowe rozstrzygnięcie w sprawie, które może być odrębnym przedmiotem zaskarżenia. Co więcej, tego rodzaju odpowiedź nie może uzupełniać zaskarżonej decyzji przez umieszczenie w niej ocen i rozważań w stosunku do przedmiotu sprawy. Powyższe uzasadnia stwierdzenie, że skarga na odpowiedź organu administracyjnego na skargę jest niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a i podlega na podstawie tego przepisu odrzuceniu.