III SA/Kr 581/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 25 października 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. M. na czynność Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych, II. przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym i ustanowić dla niej adwokata. Skarżąca A. M. w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dorosłą córką i dorosłym synem. Wyjaśniła, że nie posiadają nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżąca oszacowała na kwotę 6.220,00 zł wyjaśniając, że składa się na to wynagrodzenie jej, syna i córki. Co do wydatków podała, że za mieszkanie płaci kwotę 750 zł, za gaz 140 zł a za ogrzewanie 360 zł. Do tego dochodzą wydatki na lekarstwa. Referendarz Sądowy postanowieniem z dnia 27.08.2010r. sygn. akt III SA/Kr 581/10 umorzył postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych, w pkt II oddalając wniosek o ustanowienie adwokata. A. M. wniosła na w/w postanowienie w terminie sprzeciw, precyzując sytuację materialną rodziny w ten sposób, że syn, pozostający po 10 – letnim leczeniu neurologicznym nie jest w stanie podjąć fizycznej pracy, która wiązałaby się z większymi dochodami niż osiągane obecnie. Dojeżdża do pracy w A, z czym wiążą się wydatki rzędu 300 zł na dojazdy. Co do własnego stanu zdrowia podała, że leczyła się onkologicznie i miała usunięty woreczek żółciowy, co pociąga za sobą konieczność wykupu leków (miesięcznie wydaje na leki 150 zł) a także stosowanie specjalnej diety. Uzupełniła informację co do ponoszonych wydatków. Do podanych w formularzu "PPF" dochodzą jeszcze opłata miesięczna za internet (50 zł), telewizja 17 zł miesięcznie i opłaty z telefon – o. 150 zł miesięcznie. Wydatki na dojazdy do pracy jej oraz córki to koszt rzędu 100 zł miesięcznie. Prócz tego wydatkuje na bieżące remonty, konserwację, zakup artykułów sanitarnych, higienicznych i ubrania. Do sprzeciwu dołączyła zaświadczenia o zarobkach, karty leczenia szpitalnego, pismo A Sp. z o. o z dnia 23.12.2009r., współwłaściciela nieruchomości, w której skarżąca wynajmuje mieszkanie, o wypowiedzeniu wysokości czynszu najmu i ustalający go na 610,11 zł miesięcznie, rozliczenie zużycia wody na kwotę 114,58 zł i z którego wynika, że od 01.04.2010r. opłaty z mieszkanie wynoszą 773,35 zł, rozliczenie za prąd, z którego wynika, że w okresie zimowym kwota miesięczna opłaty wynosi ok. 364 zł a w okresie letnim ok. 147 zł oraz rozliczenie za gaz wskazujące, że opłata za okres od 08.07.2010r. do 18.09.2010r. wyniosła kwotę 288,03 zł. Załączyła też rachunki za telefon, i za Internet. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270), obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest odmowa przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy. Sprawy mające za przedmiot odmowę lub przyznanie lokalu mieszkalnego z gminnego zasobu mieszkaniowego należy kwalifikować jako sprawy z zakresu pomocy społecznej a w konsekwencji uznaje się, że skarżąca korzysta w niniejszej sprawie z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek w tym zakresie należało uznać za bezprzedmiotowy a w związku z tym postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa. Odnośnie wniosku skarżącej o ustanowienie adwokata – należy zauważyć, że w sytuacji gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, sąd może przyznać jej to prawo w zakresie częściowym obejmującym tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 § 3 in fine ppsa). Warunkiem przyznania prawa pomocy w tym zakresie jest złożenia oświadczenia, w którym strona wykaże, że nie jest wstanie ponieść opłat za jego czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa). W ocenie Sądu A. M. w sposób wystarczający dla uznania, że przesłanka ta jest w jej przypadku spełniona wykazała, że ponosi szereg wydatków, których suma powoduje, że wydatek na profesjonalnego pełnomocnika musiałby być poniesiony z uszczerbkiem utrzymania dla niej i rodziny. Sąd ma na uwadze, że co prawda każdy członek rodziny skarżącej pozostaje osobą pracującą niemniej jednak koszty utrzymania mieszkania, które ponoszą stanowią znaczną część ich budżetu. Jest to kwota rzędu ok. 1400 zł, do której dochodzą wydatki związane z dojazdami do pracy (ok. 400 zł) i inne bieżące wydatki, które w przypadku trzyosobowej rodziny z punktu widzenia wiedzy i doświadczenia życiowego są znaczne. Sąd ma też na uwadze, że skarżąca jest osobą pozostającą w stałym leczeniu. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a przyznał A. M. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.