III SA/Kr 581/14

Kraków, dnia 12 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2014 r. skargi S. S. na pismo Prezydenta Miasta z dnia 13 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pomocy mieszkaniowej z zasobu Gminy postanawia: skargę odrzucić Prezydent Miasta pismem z dnia 13 lutego 2014 r. nr [...] odmówił na podstawie uchwały Rady Miasta z dnia 10 października 2012 r. Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy oraz tymczasowych pomieszczeń (Dz. Urz. Woj. z dnia 9 listopada 2012 r., poz. 5817 ze zm.) odmówił S. S. prawa do ubiegania się o pomoc mieszkaniową z zasobów Gminy. Powyższe pismo S. S. odebrała w dniu 22 lutego 2014 r. S. S. pismem z dnia 3 marca 2014 r. (data stempla pocztowego) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na wyżej wskazane pismo. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez S. S. trybu zaskarżenia, względnie o jej odrzucenie z powodu braku kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zaskarżone przez S. S. pismo z dnia 13 lutego 2014 r., stanowiące w istocie odmowę Prezydenta Miasta przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy stanowi akt z zakresu administracji publicznej, który dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa miejscowego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.), podlegający kontroli sądu administracyjnego. Odmowa ta stanowi jednostronne władcze rozstrzygnięcie organu o sytuacji prawnej osoby starającej się o lokal mieszkalny (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008r., I OPS 4/08). Warunkiem skutecznego zaskarżenia wyżej wskazanego aktu jest poprzedzenie skargi zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się lub mogła dowiedzieć się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności a następnie wniesienie skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usuniecie naruszenia prawa (art. 53 ust. 2 P.p.s.a). Tymczasem S. S. nie wyczerpał wymaganego trybu zaskarżenia, gdyż nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa, stąd jej skarga podlega na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzuceniu.