III SA/Kr 590/05

WyrokWSA w Krakowie2006-10-19

Skład orzekający: Bożenna Blitek, Halina Jakubiec, Piotr Lechowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może odmówić aktualizacji operatu ewidencji gruntów z powodu niestawiennictwa jednego z właścicieli sąsiednich nieruchomości, mimo że prawidłowo zawiadomiony, a jego nieobecność nie powinna wstrzymywać czynności ustalania granic?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji błędnie zinterpretowały przepisy dotyczące ustalania granic ewidencyjnych. Niestawiennictwo prawidłowo zawiadomionego właściciela sąsiedniej nieruchomości nie powinno wstrzymywać czynności ustalania granic, a jego nieobecność nie wyklucza możliwości uzyskania zgodnego oświadczenia woli od pozostałych uczestników. Brak wyjaśnienia, czy właściciel był prawidłowo zawiadomiony, a także rozbieżność między trybem postępowania (z urzędu a na wniosek) stanowiły podstawę do uchylenia decyzji.
Stan faktyczny
Skarżący domagali się wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów dotyczących granicy ich działki z działką sąsiednią. Organy administracji odmówiły wprowadzenia zmian, wskazując na brak udziału właściciela sąsiedniej działki w ustalaniu przebiegu granicy. Skarżący zarzucili błąd w ustaleniu granic i niewłaściwe prowadzenie postępowania przez organy. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za uzasadnioną.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, zasądzono od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącego kwotę pieniężną tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Bożenna Blitek Sędziowie WSA Halina Jakubiec NSA Piotr Lechowski (Spr.) Protokolant Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2006 r. sprawy ze skargi K. J..i G.J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 4 marca 2005r. nr [...] w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencji gruntów I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącego K. J. kwotę [...] zł- ( [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania Decyzją z dnia 4 marca 2005 r [...], po rozpatrzeniu odwołania G. i K. małż. J. , Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] 2005r . , oczywiście błędnie opisaną w decyzji jako z dnia " [...].2004 r " , znak [...] orzekającą o odmowie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów w odniesieniu do ewidencyjnej granicy działki [...] z działką Nr [...] położonymi w [...] , obręb [...] gmina [...]. W podstawie prawnej decyzji organu odwoławczego powołano przepisy art. 138 § 1 pkt 1 kpa , art. 7 " b" ust..2 pkt 2 , art. art. 20 , 21, i 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne ( t.j. Dz.U. z 2000 r Nr 100 , poz. 1086 z późn.zm. oraz §§ 46 i 47 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2002 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38 , poz. 454) . Uzasadniając decyzję organ odwoławczy wskazał następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia. G .i K. małż . J. są właścicielami m.in. działki [...] i złożyli skargę na ich zdaniem błędnie przedstawioną na mapie ewidencji gruntów obrębu [...] granicą pomiędzy tą działką , a działką sąsiednią oznaczoną Nr [...] własności E. S. – M.. Na rozprawie dnia [...] 2004 r ustalono , że bieżąca aktualizacja operatu ewidencji w sprawie granic działki [...] obejmie granice z działkami sąsiednimi [...], [...] i [...]. Z dokumentacji przekazanej przez wykonawcę , któremu zlecono czynności techniczne na gruncie wynikało , iż do wykonania pomiaru granicy nie doszło z powodu niewzięcia udziału w ustalaniu jej przebiegu przez właściciela działki Nr [...] Starosta opisał przebieg posiedzeń wyznaczonych na gruncie w dniach [...] 2004 r, [...] 2004 r, [...] 2004r i w dniu [...] 2004 r. Wobec uznania , że z powodu nieobecności stron nie doszło do ustalenia i bezspornego wskazania granic przez zainteresowane strony , Starosta powołując m.in. §38 Rozporządzenia z [...] 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków , decyzją z dnia [...] 2005 r odmówił " aktualizacji " operatu ewidencji gruntów dla obrębu [...] gmina [...] " dla działki [...] z działką [...] . Starosta wskazał , że mimo prawidłowych zawiadomień stron , nie nastąpiło ustalenie i bezsporne wskazanie granic przez właścicieli , a więc nie można było przygotować dokumentacji geodezyjnej , na podstawie której dokonano by aktualizacji operatu ewidencji gruntów. Od decyzji tej odwołanie złożyli K. J. i G. J. , podnosząc - według organu odwoławczego - że wspólna granica ich działki [...] z działką [...] jest w operacie ewidencji gruntów wykazana błędnie , co powoduje, że ,, faktyczna powierzchnia działki [...] , która stała się ich własnością na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] 2000 r sygn. Nr [...] jest mniejsza od tej , o której orzekł Sąd " Rozpatrując odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego , na podstawie zebranych dowodów uzupełniająco ustalił dalsze okoliczności. Stwierdzono , że Postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] 2000 r sygn.[...] orzeczono o zniesieniu współwłasności nieruchomości położonej w [...] , oznaczonej numerem ewidencyjnym [...]. W wyniku zniesienia współwłasności działka [...] została podzielona na działki [...] , [...] , [...] i [..] , z których działki [...] i [...] o ogólnej powierzchni 3,74 ha stały się własnością G .i K. małż. J. .Prawo własności wpisane jest od dnia [...].2001 w Księdze wieczystej [...] W operacie ewidencji gruntów działki [...] i [...] figurują w jednostce rejestrowej [...] obejmującej działki własności G. i K. małż. J..Prawo własności działki ewid. Nr [...] o pow. 1.12 ha jest objęte księgą wieczystą Nr [...]i wpisane jest na rzecz E.S. – M.. .Stanowi księgi wieczystej odpowiada wpis w jednostce rejestrowej [...] Organ odwoławczy stwierdził, że do E. S. –M., trzykrotnie kierowano zawiadomienia o rozprawie na gruncie , celem ustalenia wspólnej granicy jej działki Nr [...] z działką [...] , a Starostwo i wykonawca geodezyjny podejmowali odpowiednie kroki ,, by ustalić aktualny adres zamieszkania właścicielki lub jej pełnomocnika . Wysiłki te nie odniosły skutku , gdyż pod żadnym z adresów E. S.- M. nie odbierała korespondencji , a w czynnościach ustalenia granicy nie brała udziału K. S., siostra dysponująca pełnomocnictwem. Organ odwoławczy podzielił stanowisko Starosty , że w tej sytuacji , brak udziału właścicielki działki Nr [...] wykluczył ustalenie wspólnej granicy z działką [...] oraz sporządzenie dokumentacji , na podstawie której możliwa była by zmiana dotychczasowych danych ewidencyjnych w trybie administracyjnym. Wskazując na przepisy §§ 46 i 47 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz.U. Nr 38 , poz. 454 ) , podkreślono , że przepisy te określają jaka dokumentacja może stanowić podstawę wprowadzenia zmian aktualizujących ewidencje gruntów , a w postępowaniu przeprowadzonym przez Starostę na wniosek K. J. , dokumenty takie nie powstały , co uzasadniało utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję z wnioskiem o jej uchylenie złożyli G. i K. małż. J. .Skarżący podnosili , powołując się na pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...].2004 r Nr [..] , że Starostwo Powiatowe ustaliło sposób rozwiązania konfliktu przez ,, zlecenie z urzędu dokonania kontroli terenowej zewnętrznej granicy działki [...] będącej przedmiotem działu , gdyż odniesienie się do zarzutu błędnego wyznaczenia nowych granic może nastąpić dopiero po otrzymaniu wyników terenowej kontroli zarządzonej przez Starostę ". Z tych przyczyn , skarżący uważają za bezpodstawne zaakceptowanie przez organy , że wyznaczony wykonawca robót geodezyjnych zaprzestał czynności , z powodu nieobecności właściciela działki Nr [...].Zdaniem skarżących organ l instancji wycofał się z planów dokonania czynności w terenie w obawie przed przyznaniem , że prowadzone czynności odbyły się z naruszeniem prawa , a organ ,, wybrał " § 38 Rozporządzenia , jako podstawę odmowy aktualizacji operatu , wiedząc , że nie można dokonać czynności w terenie. Skarżący podnosili , że od prawidłowego określenia pozycji prawnej stron zależy określenie ich praw i obowiązków , a postępowanie narusza zasady praworządności. Na marginesie zarzutów wskazywali skarżący , że Starosta Powiatu [...] inną , wydaną dzień później decyzją z dnia [...] 2005r znak [...] , umorzył postępowanie w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów dla działki [...] , a Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu ich odwołania , utrzymał w mocy tę decyzję , decyzją z dnia 4 marca 2005 r znak [...], co potwierdza ich zarzuty wobec decyzji zaskarżonej obecną skargą. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie , podtrzymując dotychczasowe ustalenia i stanowisko. W odpowiedzi na skargę wskazano także nowe fakty a w szczególności , że działka ewid. Nr [...] utworzona została odnowionym operatem ewidencji gruntów obrębu [...] zatwierdzonym obwieszczeniem Wojewody z dnia 28 grudnia 1993 r w sprawie założenia ewidencji gruntów ( Dz.Urz. Woj.Nowosądeckiego Nr 1/94 , poz. 16) . W wyniku pomiaru kontrolnego granicy wspólnej z działką [...] operatem [...] z dnia [...] 1997 r , działka [...] zmieniła oznaczenie na działkę [...] oraz konfigurację i powierzchnię. Przedmiotem postępowania o zniesienie współwłasności zakończonego postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] 2000 r sygn.akt [...] była działka [...] , która uległa podziałowi na działki [...], [...] , [...] i [...] , z których dwie pierwsze przypadły G. i K. i J.. Opinię oraz projekt podziału w postępowaniu sądowym dokonał powołany przez sąd biegły sądowy mgr inż. M. P. Organ wskazał, iż w związku z zarzutami p. K. i G. J. , że z winy organów administracji geodezyjnej granica między działkami [...] a działką [...] jest w operacie ewidencji gruntów źle przedstawiona , starosta w trybie przepisów Rozdziału 2 rozporządzenia , podjął postępowanie ponownego ustalenia granic ewidencyjnych , w którym zastosowanie miał przepis § 38 , warunkujący ustalenie przebiegu granic ewidencyjnych od zgodnego oświadczenia właścicieli sąsiednich nieruchomości. Brak takiego oświadczenia , uniemożliwiał sporządzenie dokumentacji geodezyjnej ustalającej inny przebieg granic. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Zgodnie z przepisem art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.Nr 153 , poz.1270 , z późn.zm. ) - dalej ustawa p.p.s.a - Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Rozpoznając skargę -stosownie do przepisu art.134 §1 powołanej ustawy - Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przepis art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 , poz. 1269 ) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem , jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na tle powyższych regulacji, kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku iż skarga jest uzasadniona , aczkolwiek z przyczyn częściowo innych niż przytoczone na jej poparcie zarzuty. Ustawa z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne ( obecnie tj. z 2005 r Nr 240 , poz. 2027 ) w przepisie art. 2 pkt 8 definiuje ewidencję gruntów i budynków ( kataster nieruchomości ) jako jednolity dla kraju , systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach , budynkach i lokalach , ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami , budynkami i lokalami. Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy ewidencja gruntów i budynków ,w odniesieniu do gruntów obejmuje informacje dotyczące ich położenia , granic , powierzchni , rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych , oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów , jeżeli zostały założone dla nieruchomości , w skład której wchodzą grunty .Są to tzw. przedmiotowe informacje dotyczące gruntów. W dacie wydania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu l instancji, obowiązywało już ( od dnia 3 czerwca 2001 r ) rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz.U. Nr 38 , poz. 454 ) - zwane dalej rozporządzeniem - a wydane na podstawie powołanej ustawy. Przepisy powołanego rozporządzenia regulując zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz zasady wymiany danych ewidencyjnych posługują się kategorią aktualizacji ( a nie ,, prostowania " ) operatu ewidencyjnego poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do danych ewidencyjnych. Aktualizacja operatu w następstwie wprowadzenia zmian nastąpić może z urzędu lub na wniosek (§§ 45 ust.1 , 46 ust.1 ) . W przypadku gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnienia zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów , stosownie do § 47 ust.3 starosta przeprowadza w sprawie postępowanie administracyjne lub stosuje art.22 ust.3 ustawy. Ten ostatni przepis stanowi , że na żądanie starosty osoby , o których mowa w art. 20 ust.2pkt 1 i art. 51 ( a więc właściciele , a we wskazanych ustawą wypadkach także władający ) zgłaszające zmiany są obowiązane dostarczyć dokumenty geodezyjne , kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Wydanie decyzji w sprawie przez Starostę [...] wskazuje , iż jako tryb wprowadzenia zmian aktualizujących ewidencję , organ prowadzący ewidencję wybrał postępowanie administracyjne , a więc zastosował tryb przewidziany § 47 ust.3 w jego części pierwszej. Wybór trybu postępowania administracyjnego implikuje za sobą stosowanie przepisów kpa. W szczególności zgodnie z art. 61 § 4 kpa o wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron organ zawiadamia wszystkie osoby będące stronami w sprawie . W aktach sprawy nie ma zawiadomienia skierowanego do stron informującego o przedmiocie postępowania a w szczególności czy toczy się z urzędu czy na wniosek .Jednakże czynności Starosty Powiatu [...] , a w szczególności zlecenie uprawnionemu geodecie wykonania pomiaru związanego z bieżącą aktualizacją ewidencji gruntów co do działki [...] od strony działki Nr [...] wskazuje , na wszczęcie postępowania z urzędu .Działanie Starosty z urzędu potwierdza także treść pisma Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...]. 2004 r [...] W tej sytuacji , zgodnie z § 46 ust.2 pkt 2 Rozporządzenia podstawę ewentualnie wprowadzonej z urzędu zmiany aktualizującej ewidencję , stanowić mogło sporządzone na zlecenie organu prowadzącego ewidencję opracowanie geodezyjno-kartograficzne , przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego , zawierające wykaz zmian danych ewidencyjnych odpowiadający wymogom § 46 ust.3. Gdyby opracowanie nie dawało podstaw do wprowadzenia zmian aktualizujących ewidencję , wobec nie stwierdzenia , iż stan ewidencji nie jest aktualny i prawidłowy , to wszczęte z urzędu postępowanie w przedmiocie zmian w ewidencji winno ulec umorzeniu ( art. 105 § 1 kpa ) jako bezprzedmiotowe. Natomiast orzeczona przez organ l instancji odmowa wprowadzenia zmian , jest właściwa dla postępowania wszczętego na wniosek strony konkretyzujący żądanie zmiany , co pozostaje w sprzeczności z podjętymi działaniami z urzędu. Rozbieżność pomiędzy treścią decyzji , a charakterem czynności organu , akceptował organ II instancji , utrzymując tę decyzję w mocy , czym naruszono przepis art. 138 § 1 pkt 2 i ew. 138 § 2 kpa. Wadliwe prawnie jest stanowisko organów , że istniała przeszkoda w ustaleniu przebiegu granic działek ewidencyjnych w trybie § 38 w zw. z § 37 Rozporządzenia , polegająca na tym , że na wyznaczone terminy czynności nie stawiał się właściciel działki ewid. Nr [...] Przepis § 36 określa na potrzeby jakich postanowień ma być sporządzona dokumentacja przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego , aby mogła stanowić podstawę wykazania w ewidencji gruntów przebiegu granic działek ewidencyjnych . W szczególności zgodnie z § 36 pkt 2, 3 i 5 , chodzi o przyjętą do zasobu dokumentację sporządzoną dla celów podziału nieruchomości , czy na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego , a następnie wykorzystaną do prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej . Taką dokumentację według ustalenia organów naprzód , opracowano dla pomiaru kontrolnego z [...].1997 r , w następstwie , którego powstała działka [...] ( w miejsce [...] ) , a następnie dla celów postępowania o zniesienie współwłasności , zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...]2000 r sygn.Nr [...] Jednakże przepis § 37 zezwala , w braku dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne lub nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym , na pozyskanie danych dotyczących przebiegu granic działek ewidencyjnych , w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie. Przepis § 38 reguluje sposób przeprowadzenia czynności ustalenia na gruncie przebiegu granic działek ewidencyjnych , zawierając w ust.1 obowiązek zawiadomienia właściwych osób , jednostek i organów i przewidując , że do zawiadomienia stosuje się przepisy art.32 ust. 1-4 ustawy. Odesłanie do stosowania do zawiadomień o czynnościach ustalenia na gruncie przebiegu granic ewidencyjnych oznacza , że nieusprawiedliwione niestawiennictwo stron nie wstrzymuje czynności geodety ( art.32 ust.4 ) , z tym tylko , iż strona winna być w zawiadomieniu m.in. o takim skutku poinformowana ( ust.3). W świetle powyższego przepisu organy obu instancji mylnie odczytały brzmienie przepisu § 38 ust.2 rozporządzenia , jako wyłączające możliwość ustalania przebiegu na gruncie granic działek ewidencyjnych , na podstawie zgodnego oświadczenia woli tych tylko osób , które się stawiły , w wypadku , gdy jeden ze współwłaścicieli się nie stawił. Taka interpretacja przepisu narusza §38 ust.1 zd.ll w zw. z art. 32 ust.4 ustawy. Istotne jest tylko czy wszystkie osoby zainteresowane zostały zawiadomione prawidłowo o przedmiocie czynności i czy zostały powiadomione , że nieusprawiedliwione niestawiennictwo nie wstrzymuje wykonania czynności. Oznacza to ,iż nieusprawiedliwiona nieobecność prawidłowo zawiadomionego właściciela sąsiedniej nieruchomości, w świetle przepisu § 38 ust.2 w zw. z § 1 i art.32 ust.4 ustawy , nie wyłącza dopuszczalności ustalenia przebiegu na gruncie granic działek ewidencyjnych na podstawie zgodnego oświadczenia woli tych osób , które na termin czynności się stawiły . Odmienne stanowisko organów narusza prawo materialne przez przyjęcie , że sama nieobecność właściciela działki ewid. Nr [...] lub umocowanego pełnomocnika , wyłączała możliwość uzyskania zgodnego oświadczenia w rozumieniu § 38 ust.2 rozporządzenia . Nie została zaś wyjaśniona w sposób jasny kwestia czy właściciel działki był prawidłowo zawiadomiony. Jak wynika z pisma zamieszkałej pod adresem zainteresowanej E. S. – M. w J. , z dnia [...]. 2004 r p.. K. S.j ( k.120 akt ) , została ona umocowana pełnomocnictwem , którego jednak nie posiada , gdyż przekazała je skarżącemu K. J. .Pełnomocnictwa takiego akta nie zawierają. Winny więc organy ustalić czy p .E. S.- M. ustanowiła czy nie ustanowiła pełnomocnika , co ma znaczenie dla sposobu doręczania pism stronie ( art. 40 kpa ). Z powyższych względów skarga jest uzasadniona . Natomiast bezzasadne na tle istoty postępowania ewidencyjnego , są te zarzuty skargi , które granice działki ewidencyjnej [....] zamierzają dopasować do jej wcześniejszej powierzchni . Powierzchnia działki ewidencyjnej , czyli tzw. pole powierzchni działki ewidencyjnej , jest tylko konsekwencją przebiegu granic działek ewidencyjnych ( §§ 61 , 62 ) , a nie odwrotność tej relacji. Nawet przyjęta powierzchnia nieruchomości w jej opisie w księdze wieczystej , nie daje podstawy do wprowadzenia zmian w ewidencji. Wielokrotnie w orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreślano , że stosownie do przepisu art.26 ust.1 w zw. z art.25 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r o księgach wieczystych i hipotece ( t.j. Dz.U. z 2001 r , Nr 124 , poz.1361 z poźn.zm.) , podstawę oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej stanowią dane z katastru nieruchomości t.j. właśnie dane z ewidencji gruntów i budynków. W wyroku z dnia 1997.11.24 CKU 110/97 ( Prok. l Pr. 198/5/28 ) wskazano , że powierzchnia gruntu w opisie nieruchomości zawartym w dziale l KW nie jest objęta domniemaniem prawdziwości z art. 3 tej ustawy , ani rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych ( art. 6 ). Zarazem w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreślono , że poprzez żądanie wprowadzenia w ewidencji zmian nie można dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich czy uprawnień do władania nieruchomością ( por. np. wyrok NSA z 1998 r II SA 766/79 - Lex Nr 41298 ). Przedmiotem zatem ewentualnych zmian w ewidencji w następstwie jej aktualizacji , może być korekta granic działek ewidencyjnych ( i powierzchni w tych granicach ) .W wypadku natomiast sporu co do zasięgu prawa własności , opartego np. na twierdzeniu , że prawo własności nieruchomości sięga dalej niż granica danej działki ewidencyjnej , właściwym jest droga postępowania o rozgraniczenie nieruchomości przed właściwym w tych sprawach organem , ( wójtem , burmistrzem , prezydentem miasta ) , a którym nie jest Starosta jako organ prowadzący ewidencję i gleboznawczą klasyfikację gruntu ( art. 22 ust.1 ustawy ) . Wskazane wyżej uchybienia w wykładni przepisów prawa materialnego jak i uchybienia proceduralne mogły mieć wpływ na wynik sprawy , co do istoty rozstrzygnięcia decyzją. Z tych przyczyn na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 z późn.zm. ) orzeczono jak w l punkcie sentencji .Wobec treści uchylonych decyzji nie zachodziły przesłanki do zastosowania art. 152 ustawy. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania w kwocie dwieście złotych , oparto na przepisie art.200 i 209 powołanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło