III SA/Kr 590/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 lutego 2014 r. nr: [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy Wyrokiem z dnia 16 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 lutego 2014 roku w przedmiocie zasiłku celowego. W dniu 5 stycznia 2015 roku do tut. sądu wpłynął wniosek skarżącego, na urzędowym formularzu "PPF", o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata z urzędu. Wnioskodawca wskazał na ciężką sytuację materialną, trudności w poruszaniu się oraz komunikowaniu, a także konieczność reprezentowania jego interesów na sali rozpraw. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Z powyższego przepisu wynika, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalne o ile trwa postępowanie sądowe, a po prawomocnym zakończeniu postępowania – jeżeli strona zainicjuje jednocześnie nowe postępowanie, które miałoby doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia (tj. postępowanie nadzwyczajne). Postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy ma charakter incydentalny, a zatem ma rację bytu dopóty, dopóki postępowanie główne nie zostanie prawomocnie zakończone. W sytuacji, gdy postępowanie przed sądem zostało prawomocnie zakończone, kwestia prawa pomocy staje się bezprzedmiotowa (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 1348/10). Z akt niniejszej sprawy wynika, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 września 2014 roku stał się prawomocny z dniem 17 października 2014 roku. Stwierdzenie prawomocności orzeczenia kończącego postępowanie oznacza, że sprawa sądowoadministracyjna nie jest już sprawą rozpoznawaną przez Sąd. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż merytoryczne rozpoznanie wniosku strony o przyznanie prawa pomocy nie jest możliwe ze względu na fakt, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało prawomocnie zakończone. Ponadto skarżący we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wskazał, że ma na celu wzruszenie prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie np. poprzez złożenie skargi o wznowienie postępowania. Ewentualne przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika nie wpłynęłoby zatem na możliwość zaskarżenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 czerwca 2014 roku. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.