III SA/Kr 594/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu w dniu 22 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. G. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 8 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia skargę odrzucić W dniu 15 kwietnia 2011 roku skarżący Ł. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 8 marca 2011 r. nr [...] która utrzymała w mocy decyzję Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] 2010r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 czerwca 2011r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Mimo prawidłowego doręczenia skarżącemu wezwania w dniu 13 czerwca 2011r., wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, do jakich należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez Sąd. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. w myśl art. 58 § 3 p.p.s.a.. W przedmiotowej sprawie skarżącemu doręczono zarządzenie o uzupełnieniu braków fiskalnych dnia 13 czerwca 2011r. stąd od dnia następnego, tj. 14 czerwca 2011r. rozpoczął bieg 7-dniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi, tj do uiszczenia wpisu, który upłynął z dniem 20 czerwca 2011 r.. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uiścił wymaganego wpisu. Zatem wniesiona przez niego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie powyżej powołanych przepisów. Dlatego orzeczono, jak w sentencji postanowienia.