III SA/Kr 596/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 maja 2012 r. wniosku S. F. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. F. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji nr [...] z dnia 17 lutego 2012 r. w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne kierowców postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Komendant Wojewódzki Policji decyzją nr [...] z dnia 17 lutego 2012 r. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] 2011 r. nr [...], kierującą S. F. na badania psychologiczne kierowców. Decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącemu w dniu 29 lutego 2012 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi. S. F. wniósł skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, nadaną przesyłką pocztową w dniu 13 kwietnia 2012 r. W skardze zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podniósł w uzasadnieniu wniosku, że w okresie od 22 lutego do 28 marca 2012 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim i przechodził zabiegi rehabilitacyjne. W związku z powyższym przekazał sporządzoną w dniu 2 marca 2012 r. skargę bratu S. F. celem jej wysłania do Sądu za pośrednictwem organu. W dniu 11 kwietnia 2012 r. skarżący dowiedział się telefonicznie, że skarga nie wpłynęła. Okazało się, że brat przez niedbalstwo nie nadał skargi. Skarżący przedłożył kopie zwolnień lekarskich oraz oświadczenie brata, w którym przyznał, że zapomniał wysłać skargę. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o nieuwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i jej odrzucenie. W przypadku uwzględnienia wniosku wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270) zwanej dalej p.p.s.a., termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W sprawie wobec doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji w dniu 29 lutego 2012 r., termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 30 marca 2012 r. Skarga została wniesiona w dniu 13 kwietnia 2012 r., a więc z przekroczeniem 30-dniowego terminu. Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi. Odnosząc się do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, należy wskazać, że art. 86 i art. 87 p.p.s.a. określają okoliczności, w jakich sąd może tego dokonać. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (§2). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§4). Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (§5). W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W świetle art. 86 § 1 p.p.s.a. ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (np. postanowienie NSA z 13.01.2012 r., sygn. I GSK 1544/11, LEX nr 1103960, postanowienie NSA z 11.01.2012 r., sygn. I GZ 232/11, LEX nr 1107458). W sprawie warunkiem koniecznym było uprawdopodobnienie, że istniała przyczyna uniemożliwiająca skarżącemu dochowanie terminu do wniesienia skargi i wykazanie, że dochował siedmiodniowego terminu od ustania przeszkody do dokonania tej czynności. Porównanie daty wniesienia skargi, co miało miejsce w dniu 13 kwietnia 2012r. z datą dowiedzenia się przez skarżącego, że skarga nie została wniesiona, co miało miejsce w dniu 11 kwietnia 2012 r. wskazuje, że dochował siedmiodniowego terminu od ustania przeszkody do dokonania tej czynności. Jednakże skoro skarżący sporządził skargę w terminie i przekazał ją osobie trzeciej (bratu) do wysłania, nie sposób przyjąć, że nie mógł wnieść skargi w terminie. Niedbalstwo brata, którym skarżący się posłużył w celu nadania skargi, nie może być uznane za okoliczność uwalniającą skarżącego od winy w niezachowaniu terminu do wniesienia skargi. Jeżeli, bowiem strona powierza dokonanie określonych czynności konkretnej osobie, licząc na jej dokładność i staranność, ponosi także ryzyko związane z zachowaniem tej osoby. Zaniedbanie osoby, której powierzono wykonanie czynności, do której zobowiązany był skarżący nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu. W ramach kryterium dochowania staranności, warunkującego brak winy w uchybieniu terminowi mieści się, bowiem również kontrola sposobu wykonania powierzonej czynności. Natomiast powierzenie przez skarżącego czynności bratu powoduje, że nieprawidłowe wykonanie przez niego obowiązków obciąża również osobę zlecającą jej czynności. W związku z powyższym skutki zaniedbania przez brata strony obciążają również skarżącego. Zawinienie osoby, której powierzono wykonanie czynności, w uchybieniu terminu nie stanowi natomiast przesłanki do przywrócenia terminu. Takie stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wielu orzeczeniach i które to stanowisko Sąd orzekający w sprawie w pełni podziela (np. postanowienie NSA z 10.01.2012 r., sygn. I OZ 1103/11, LEX nr 1107481, postanowienie NSA z 28.06.2011 r. sygn. I FZ 160/11, LEX nr 1082356, postanowienie NSA z 3.02.2011 r. sygn. II OZ 31/11, LEX nr 1071315, postanowienie NSA z 19.01.2012 r., sygn. I FZ 445/10, LEX 741029, postanowienie NSA z 26.06.2008 r. sygn. II OZ 678/08, LEX nr 493712). W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał przesłanek dla przywrócenia terminu do wniesienia skargi i dlatego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie wyżej wskazanych przepisów.