III SA/Kr 598/17

PostanowienieWSA w Krakowie2017-07-17

Skład orzekający: Grzegorz Karcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący spełnia przesłanki do zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzasadniono to trudną sytuacją materialną skarżącego i jego rodziny, brakiem majątku, niskimi dochodami, znacznymi wydatkami oraz zadłużeniem.
Stan faktyczny
Skarżący W. J. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie dotyczącej odmowy przyznania mu stypendium socjalnego. Wnioskodawca przedstawił swoją trudną sytuację materialną, wskazując na niskie dochody rodziny, brak majątku, zadłużenie oraz korzystanie z pomocy społecznej. Sąd, analizując przedstawione okoliczności oraz dane z akt sprawy, ocenił, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania.
Rozstrzygnięcie
I. Zwolniono skarżącego od kosztów sądowych. II. Ustanowiono dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. J. na decyzję Rektora Uniwersytetu – Odwoławczej Komisji Stypendialnej z dnia 21 kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidocznił, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką, ojcem i bratem. Określając swój majątek zadeklarował brak nieruchomości, zasobów, przedmiotów wartościowych. Podobnej treści deklarację złożył gdy chodzi o domowników. Miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacował łącznie na 2159 zł wyjaśniając, że składa się na to emerytura matki i dochody ojca z prac zleconych. Siebie i brata postrzega jako osoby bezrobotne. Uzasadniając swoje starania podniósł, powołał się na trudną sytuacją materialną. Podniósł, że rodzina jest objęta pomocą społeczną. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podał, że zaciągnął w jednym z banków 500 zł pożyczki. Powiada, że z uwagi na brak dochodów i utratę stypendium socjalnego zmuszony był także pożyczać pieniądze od znajomych. Swoje zadłużenie szacuje na 1300 zł. W oparciu o przedstawione przez organ wraz ze skargą akta administracyjne okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, że skarżący wraz z rodziną zajmuje bez tytułu prawnego lokal mieszkalny, koszty z tego tytułu wynoszą wraz z opłatami medialnymi 1975 zł. Rodzina boryka się z zadłużeniem egzekwowanym przez komornika. Korzysta z pomocy społecznej w postaci różnorakich zasiłków. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 §2 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący złożył wymagane oświadczenie. Uzupełnione informacjami dającymi się wyczytać z akt jest wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący nie ma żadnego majątku. Z zasad doświadczenia życiowego wynika nadto, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie ma do dyspozycji to gospodarstwo domowe wystarczają z trudem na bieżącą egzystencję i opędzenie potrzeb życiowych czterech osób. Na pomoc rodziców nie bardzo może liczyć, bo podobnie jak skarżący nie mają oni żadnego majątku i tak jak skarżący borykają się z zadłużeniem. Uwzględniając to wszystko, udzielono skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło