III SA/Kr 60/16

Kraków, dnia 30 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 grudnia 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 805/15 w sprawie ze skargi K. J. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 25 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 805/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. J. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 25 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Powyższy wyrok jest nieprawomocny, na rozprawie wyznaczonej na dzień 12 kwietnia 2016 r. będzie rozpatrywany wniosek o jego uzupełnienie. K. J. pismem z dnia 22 grudnia 2015 r. złożył wniosek o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego należało odrzucić. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Ustawodawca ograniczył zatem możliwość wniesienia skargi o wznowienie postępowania wyłącznie do tych orzeczeń sądowych, które mają cechę prawomocności (por. postanowienie NSA z dnia 25 listopada 2011 r., I OSK 887/11, CBOSA). W niniejszej sprawie skarżący domaga się natomiast wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem, który był nieprawomocny w momencie wniesienia skargi o wznowienie. Zatem skarga o wznowienie postępowania została wniesiona od nieprawomocnego wyroku, a tym samym jest niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy, Sąd – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 270 i art. 276 P.p.s.a. – orzekł jak na wstępie.