III SA/Kr 601/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie WSA Dorota Dąbek NSA Grażyna Danielec (spr.) Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi J. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia w formie czasowego schronienia, zwolnienia z odpłatności za pobyt w placówce i przyznania określonego zakresu świadczeń skargę oddala Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 26 kwietnia 2010 r. Nr [...] po rozpoznaniu odwołania J. F. od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia [...] 2010 r. nr [...] orzekającej o: -przyznaniu Panu J. F. świadczenia w formie czasowego schronienia w okresie od dnia 13.01.2010 r. do dnia 31.03.2010 r. w Noclegowni i Schronisku dla Bezdomnych Mężczyzn przy ul. [...] - zwolnieniu od odpłatności za pobyt w w.w. placówce - przyznaniu określonego zakresu świadczeń tj. miejsce noclegowe wyposażone w łóżko i bieliznę noclegową, miejsce na przechowywanie rzeczy osobistych, miejsce do wizyt i dostęp do środków masowego przekazu i komunikacji, możliwość do spożywania i przygotowywania posiłków w szczególności śniadań i kolacji, możliwość korzystania z pomieszczeń i urządzeń łazienkowych, pomoc psychologa i prawnika - nadaniu decyzji rygory natychmiastowej wykonalności - działając na podstawie art. 4, art. 8, art. 11, art. 48, art. 101, art. 104, art. 106, art. 107, art. 109 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 175, póz. 1362 ze zm.) art. 138 § l pkt l Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji na podstawie przeprowadzonego wywiadu środowiskowego ustalił, że Wnioskodawca nie jest w stanie zabezpieczyć schronienia we własnym zakresie, stąd konieczność udzielenia pomocy w formie schronienia. Wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku dochód Strony wyniósł O zł i nie przekracza ustawowego kryterium dochodowego. Nadto wyjaśniono, że na podstawie postanowień § 6 Uchwały nr [...] Rady Miasta z dnia 16.03.2005 r. w sprawie organizacji oraz szczególnych zasad ponoszenia odpłatności za pobyt w ośrodkach wparcia I OIK zwolniono Stronę od obowiązku ponoszenia odpłatności za pobyt. Dalej organ podnosi, że od tej decyzji odwołanie wniósł J. F., który wyraził swoje oburzenie warunkami sanitarnymi panującymi w Noclegowni, jednocześnie domagając się zwrotu kosztów leczenia oraz innych wydatków związanych z pobytem w placówce. W szczególności wskazał On na niezapewnienie należytych warunków przechowywania rzeczy osobistych oraz niewystarczającą ilość miejsc noclegowych. W dniu 15 marca 2010 r. do Kolegium wpłynęły akta sprawy wraz z pismem przewodnim organu I instancji, gdzie wyjaśniono, że faktycznie w miesiącu styczniu 2010 r. z uwagi na niskie temperatury Noclegowania i Schronisko dla Bezdomnych Mężczyzn przy ul. [...] w A było przepełnione. Ilość miejsc była przekroczona o 40 osób, jednakże w miarę możliwości wszyscy mieli zapewnione materace do spania, pościel oraz koce. Organ zapewnił, że w miarę możliwości podejmowane będą niezbędne działania związane z zapewnieniem placówce godziwych warunków tak bytowych, jak i higieniczno - sanitarnych. W wyniku odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, że prawo do schronienia ujęte jest jako jedna z form świadczeń niepieniężnych z zakresu pomocy społecznej (stanowi o tym art. 36 ust. 2 pkt i ustawy o pomocy społecznej), przy czym istotą tego prawa jest, zgodnie z art. 48 ust. 2 tej ustawy, przyznanie tymczasowego miejsca noclegowego. Prawo do schronienia nie zostało w bliższy sposób sprecyzowane co do treści. Jego zakres odzwierciedlony jest przez katalog placówek, w których następuje jego realizacja. Obejmuje on: noclegownię, schronisko, dom dla bezdomnych oraz inne miejsca przeznaczone do udzielana schronienia. Dalej organ stwierdza, że z treści znajdującego się w aktach sprawy wywiadu środowiskowego wynika, że J. F. ma 59 lat, na dzień sporządzania wywiadu (21 styczeń 2010 r. ) jest osobą bezdomną. Od lipca 2009 r. przebywał w szpitalach, na dworcach, korzystał z pomocy organizacji charytatywnych, a od 13 stycznia 2010 r. zakwaterowany w Noclegowni. Dochód J. F. ustalono na O zł., podczas gdy kryterium dochodowe dla osoby samotnie gospodarującej wynosi 477 zł. W świetle powyższego organ I instancji umieszczając J. F. w Noclegowni powołując się na treść § 6 Uchwały nr [...] Rady Miasta z dnia 16.03.2005 r. w sprawie organizacji oraz szczególnych zasad ponoszenia odpłatności za pobyt w ośrodkach wparcia I OIK zwolnił Odwołującego od odpłatności za pobyt w Noclegowni. Organ zauważa, że w treści odwołania J. F. nie kwestionuje samego faktu udzielenia Mu pomocy, ale wyraża swoje zastrzeżenia co do warunków sanitarno - bytowych panujących w schronisku. Kolegium zwróciło uwagę Odwołującego na okoliczność, że organ I instancji przyznał, iż w miesiącu styczniu 2010 r. w Noclegowni, w której był umieszczony, panowały nienajlepsze warunki sanitarno -bytowe, albowiem Noclegownia była przepełniona, a MOPS starał się wszystkim potrzebującym schronienia zapewnić miejsce do spania, pościel oraz koce. Niestety z uwagi na przekroczenie ilości osób przebywających w Noclegowni o 40 warunki znacznie zostały obniżone oraz że celem pomocy społecznej jest pomoc osobom i rodzinom w przezwyciężaniu trudnych sytuacji życiowych w jakich się czasowo znaleźli, w tym również polegająca na udzielaniu schronienia osobom bezdomnym. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł J. F. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa oraz błędna interpretację tych przepisów, nie wskazując na czym naruszenie to polegało. W istocie skarżący wyraził swoje oburzenie poziomem usług udzielanych w ramach pomocy społecznej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w motywach zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Powyższa kontrola, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd sprawując tę kontrolę rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uznał, iż skarga J. F. nie jest uzasadniona. Skarżący złożył do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wniosek o udzielenie pomocy w formie schronienia. Organ I instancji na podstawie wywiadu środowiskowego ustalił, że J. F. jest osobą bezdomną, bezrobotną, jego dochód wynosi 0 zł i nie jest w stanie zabezpieczyć schronienia we własnym zakresie. Zostały zatem przez skarżącego spełnione przesłanki z art. 48 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej do przyznania mu świadczenia w formie czasowego schronienia w Noclegowni i Schronisku dla Bezdomnych Mężczyzn. Został skarżący też zwolniony od odpłatności za pobyt w placówce, a to zgodnie unormowaniami zawartymi w Uchwale nr [...] Rady Miasta z dnia 16 marca 2005 r. w sprawie organizacji oraz szczegółowych zasad ponoszenia odpłatności za pobyt w ośrodkach wsparcia i Ośrodku Interwencji Kryzysowej. Jak z powyższego wynika decyzje zaskarżone zostały wydane zgodnie z prawem i w oparciu o prawidłowo przeprowadzone postępowanie. Zarzut skarżącego, iż warunki higieniczno-sanitarne w Noclegowni, do której został skierowany były bardzo złe, został potwierdzony przez organ I instancji, jednakże wynikały one z przyczyn obiektywnych. Do Noclegowni zostały przyjęte wszystkie osoby pozbawione schronienia i wyrażające chęć pobytu, a to z uwagi na niskie temperatury panujące w tym okresie. Do placówki przyjęto 240 osób , a dysponuje ona 200 miejscami noclegowymi. Mimo tego starano się zapewnić możliwie dobre warunki. Mając powyższe na uwadze, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na mocy art. 151 ppsa skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić. O kosztach orzeczono na mocy art. 250 ppsa.