III SA/Kr 608/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek (spr.) Sędziowie WSA Dorota Dąbek AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2009r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 marca 2008r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego skargę oddala W dniu 15 kwietnia 2004 roku Starosta wydał P. K. – przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą: Usługi [...] P. K. z siedzibą w Z. – licencję Nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie rzeczy na jego wniosek z dnia 15 kwietnia 2004 roku. W dniu 26 kwietnia 2004 roku P. K. z żoną K. K. zawarli w Kancelarii Notarialnej notariusza J. Ż. w T. do Rep.A [...] umowę majątkowa małżeńską wyłączającą obowiązującą z ustawy majątkową wspólność ustawową małżeńską ustalając ustrój rozdzielności majątkowej (kopia aktu notarialnego karta dziesiąta między k. 67 a k. 68). W dniu 17 lipca 2006r. do Starostwa Powiatowego wpłynęło pismo M. T. z dnia 14 lipca 2006r. wnioskujące o cofnięcie licencji P. K. i informujące, że P. K. zalega w regulowaniu zobowiązań wobec kontrahentów, w tym na jej rzecz na mocy prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 17 października 2005r., sygn. akt [...] zasądzającego należność w wysokości 47.345,40 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 02.02.2005r. na rzecz C. D., która w drodze umowy cesji przeszła na M. T. zgodnie z Postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 20 stycznia 2006r. Jednocześnie wnioskująca podniosła, że P. K. nie ma zamiaru regulować swojej należności, jak sam jej to oświadczył, a ponadto podała, że "P. K. skutecznie przepisuje i ukrywa swój majątek ruchomy i wszelkie posiadane nieruchomości". Starosta w dniu 24 lipca 2006r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia prowadzącemu działalność gospodarczą P. K. licencji Nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie rzeczy. Decyzją z dnia [...] 2006r. nr [...] Starosta po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego cofnął P. K. licencję Nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu rzeczy. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego ustalono, iż P. K. zalega w regulowaniu zobowiązań w wysokości 47.345,40zł wraz z ustawowymi odsetkami wobec C. D. stwierdzonych prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego Wydział Gospodarczy z dnia 17 października 2005r., sygn. akt [...] oraz nie wywiązał się z obowiązku uregulowania należności 69.173,29 zł wraz z odsetkami wobec W. L. M. określonych nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym przez Sąd Okręgowy dnia 12 stycznia 2005r., sygn. akt [...], którzy byli jego kontrahentami. Jako podstawę prawną wskazano art. 15 ust. 3 pkt 3 lit. b ustawy o transporcie drogowym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu wniesionego przez P. K. odwołania, decyzją z dnia [...] 2006r. sygn. [...] uchyliło w całości decyzję Starosty i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Pismem, które wpłynęło do Starostwa Powiatowego w dniu 12 grudnia 2006 roku M. T. informowała o niemożności wyegzekwowania przez Komornika zasądzonych od P. K. należności, gdyż P. K. swój majątek – "wszystko, co miał" - przepisał na żonę i brata. Zarzuciła tolerowanie przez organy państwowe działalności niewypłacalnego P. K. polegającej na "naciąganiu finansowym" dalszych firm. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] 2007r. znak: [...] Starosta umorzył postępowanie w sprawie cofnięcia P. K. licencji Nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu rzeczy. Na uzasadnienie podano, że w toku prowadzonego ponownie postępowania ustalono, że z umów zawartych pomiędzy P. K. a C. D. z dnia 28 września 2003r. dotyczących współpracy oraz dzierżawy ciągnika siodłowego nr rej. [...] wynika, iż współpraca obu przedsiębiorców wynikająca z tych umów dotyczyła usług w transporcie międzynarodowym (kontrakt ze spedycją niemiecką [...]) i była realizowana w okresie od 1 października 2003r. do dnia 6 stycznia 2004r., a więc przed wydaniem licencji. Ponadto z Sądu Okręgowego Wydział Gospodarczy uzyskano informacje, że sprawa o sygn. akt [...] znajduje się w Sądzie Najwyższym, a zasądzona w sprawie od P. K. należność na rzecz C. D. nie stanowiła wynagrodzenia z tytułu wykonania usługi. Komornik Rewiru przy Sądzie Rejonowym poinformował, że postępowanie egzekucyjne o sygn. akt [...] prowadzone w stosunku do P. K. i dotyczące wierzytelności na rzecz W. L. M. zostało umorzone w dniu 24 października 2006r, nie mniej przeciwko P. K. Komornik ten prowadzi cztery postępowania egzekucyjne, w tym dodatkowo z powództwa Przedsiębiorstwo Spedycyjne "A" Sp. z o.o. w W. oraz z wniosku Sądu Okręgowego. W toku dalszych czynności ustalono, że należność w kwocie 17.090 zł zasądzona nakazem zapłaty z dnia 26 września 2006r., sygn. akt [...] przez Sąd Rejonowy na rzecz Przedsiębiorstwa Spedycyjnego A Sp. z o.o. w W. dotyczy usług w zakresie organizacji transportu morskiego (rezerwacja promu Ś. – Y.) na zlecenie P. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Usługi Transportowe oraz ustalono, że należność w kwocie 13.071,80 zł zasądzona prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 17 października 2005r. sygn. akt [...] jest należnością nie wobec kontrahenta, a wobec Skarbu Państwa. Organ I instancji podał, że otrzymał kolejną informację od Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym, że w dniu 19 grudnia 2006r. "wpłynął kolejny wniosek o wszczęcie egzekucji przeciwko P. K. z wniosku Skarbu Państwa - Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (sygn. [...]) na kwotę 3.614,28 zł wraz z kosztami ubocznymi", jednakże stwierdził, że w postępowaniu administracyjnym nie rozpatrywano zobowiązań P. K. wobec Skarbu Państwa ponieważ nie były to zobowiązania wobec kontrahentów. W wyniku rozpatrzenia odwołania M. T. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2007r., sygn. [...] uchyliło w całości decyzję Starosty i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy uznał, iż w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do umorzenia postępowania w sprawie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego oraz wskazał, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Starosta winien w szczególności dokonać ustaleń zadłużenia P. K. względem Skarbu Państwa oraz dokonać szczegółowej analizy zgromadzonego materiału dowodowego oraz jego subsumcji do całego art. 15 ust. 3 ustawy o transporcie drogowym i dopiero na tej podstawie wydać stosowne rozstrzygnięcie. Zawiadomieniem z dnia 25 maja 2007 roku do nr [...] Starosta potwierdził wszczęcie w dniu 24 lipca 2006 roku w oparciu o art. 15 ust. 3 pkt 3 lit. "b" - ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004r., Nr 204, poz. 2088 z późn. zm.) postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia prowadzącemu działalność gospodarczą P. K. licencji Nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie rzeczy z powodu zalegania w regulowaniu zobowiązań wobec kontrahenta stwierdzonych decyzją ostateczną lub prawomocnym orzeczeniem i poszerzył zakres tego postępowania o zbadanie wystąpienia przesłanek określonych w art. 15 ust. 3 pkt 3 lit. "a" wyżej wymienionej ustawy o transporcie drogowym tj. zalegania w regulowaniu zobowiązań wobec Skarbu Państwa. Decyzją z dnia [...] 2007r. nr [...] Starosta po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego cofnął P. K. licencję Nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu rzeczy wydaną w dniu 15 kwietnia 2004r. Na uzasadnienie podano, że w toku postępowania ustalono, iż P. K. nie uregulował swoich zobowiązań wobec Przedsiębiorstwa Spedycyjnego A Sp. z o.o. w W. wynikających z nakazu zapłaty z dnia 26 września 2006r., sygn. akt: [...] wydanego przez Sąd Rejonowy. Nadto Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym pismem z dnia 25 lipca 2007r., sygn. akt [...] i inne - przedstawił nowy wydruk listy spraw prowadzonych przeciwko dłużnikowi P. K. potwierdzający stan jego zadłużenia na dzień 25 lipca 2007r. na kwotę 218.890,44 zł wobec sześciu wierzycieli wraz z kserokopiami tytułów wykonawczych. Na liście spraw prowadzonych przez Komornika znalazły się dwa nowe zobowiązania - wynikające z wyroku Sądu Rejonowego sygn. akt [...] z dnia 11 maja 2006r. wobec "B" PHU Spółka z o.o. z siedzibą w D. T. i wynikające z postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 31 sierpnia 2006r., sygn. akt [...] wobec Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. Ustalono, że na zobowiązania P. K. określone wyrokiem Sądu Rejonowego Wydziału Gospodarczego z dnia 11 maja 2006r., sygn. akt [...] składają się należności za zakupione i nie zapłacone opony do samochodów ciężarowych określone dwoma fakturami na kwotę 2.920,00 zł i 6.469,98 zł oraz że doszło do połączenia firmy PHU "B" Sp. z o.o. z firmą "B" - M. T., M. P., A. K. Spółka Jawna potwierdzonego odpisem postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 11 maja 2007r., sygn. [...] i w wyniku połączenia, na mocy art. 494 Kodeksu spółek handlowych, spółka przejmująca wstąpiła z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej, a zatem aktualnym wierzycielem należności objętych powyższym wyrokiem jest PHU "B" Sp. z o.o. z siedzibą w D. T. Ustalono, że zobowiązania określone postanowieniem Sądu Rejonowego Wydział Gospodarczy z dnia 31 sierpnia 2006r., sygn. akt [...] na rzecz Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. są zobowiązaniami wobec kontrahenta, przy czym w trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego doszło do porozumienia, w wyniku którego Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. wyraziła zgodę na spłatę zobowiązań przez P. K. w wysokościach i terminach określonych harmonogramem do zawartej umowy pożyczki i wobec tego Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. określiła zobowiązania P. K. z tytułu zawartej pożyczki wynoszące na dzień 28 września 2007r. kwotę 59.999,92 zł należności głównej (bez odsetek) jako zobowiązania niewymagalne, regulowane terminowo. Ustalono także, że P. K. zalega w regulowaniu należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, do poboru których został wyznaczony Zakład Ubezpieczeń Społecznych, do poboru których stosuje się w odpowiednim zakresie przepisy ordynacji podatkowej i zaległości z tytułu powyższych danin publicznych zostały określone w decyzji: [...] z dnia 5 października 2006r. Wobec okoliczności, że określone w tej decyzji należności zostały częściowo uregulowane, a jednocześnie powstały nowe zaległości - w dniu [...] 2007r. wydano kolejną decyzję nr [...], która stała się prawomocną z dniem 11 września 2007r. Organ I instancji stwierdził, że zgodnie z treścią art. 15 ust. 3 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym licencja może być cofnięta, jeżeli jej posiadacz zalega w regulowaniu, stwierdzonych decyzją ostateczną lub prawomocnym orzeczeniem zobowiązań wobec kontrahenta. Ustawa nie mówi, że zaległości wobec kontrahenta muszą dotyczyć działalności wykonywanej w ramach licencji. Jedynymi przesłankami do cofnięcia licencji jest istnienie zaległości orzeczonej prawomocnym wyrokiem sądu oraz to, aby wspomniana zaległość była zaległością wobec kontrahenta. Niezależnie od powyższego uregulowania prawne zawarte w art. 15 ust. 3 pkt. 3 lit. a omawianej ustawy stanowią, że licencja może być cofnięta przedsiębiorcy w przypadku stwierdzenia istnienia zaległości wobec Skarbu Państwa potwierdzonych prawomocnym orzeczeniem lub decyzją ostateczną. Zdaniem tego organu - zgromadzony w trakcie postępowania materiał dowodowy jednoznacznie ujawnił, że P. K. nadal zalega ze spłatą zobowiązań wobec Skarbu Państwa, które zostały potwierdzone: 1) prawomocną decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 3 sierpnia 2007r., nr [...] – odnośnie zaległości w opłacaniu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych wynoszącej 19.733,16 zł i 2) prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 17 października 2005r., sygn. akt [...] – odnośnie zaległości dotyczącej zapłaty kosztów sądowych wynoszącej 13.071,80 zł. Zgromadzony materiał dowodowy ujawnił także zaleganie przez P. K. ze spłatą zobowiązań wobec kontrahentów. Zaległości te zostały stwierdzone 1) prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 17 października 2005r., sygn. akt [...] - odnośnie należności w wysokości 47.345,40 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 2 lutego 2005r. zasądzonej na rzecz C. D. - kontrahenta P. K. (współpraca przedsiębiorców C. D. i P. K. wynikała z umów i dotyczyła usług w transporcie międzynarodowym - kontrakt ze spedycją niemiecką [...]), która to wierzytelność na mocy postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 20 stycznia 2006r. sygn. akt [...] jest aktualnie zobowiązaniem P. K. wobec M. T., 2) nakazem zapłaty z dnia 26 września 2006r., sygn. akt [...] wydanym przez Sąd Rejonowy odnośnie należności w kwocie 17.090 zł wobec kontrahenta, którym jest Przedsiębiorstwo Spedycyjne "A" Sp. z o.o. w W. i dotyczącej usług w zakresie organizacji transportu morskiego (kosztów rezerwacji promu Ś. – Y.) na zlecenie P. K., 3) wyrokiem Sądu Rejonowego Wydział Gospodarczy z dnia 1 maja 2006r., sygn. akt [...] odnośnie należności w wysokości 9.389,98 zł wobec kontrahenta "B" M. T., M. P., A. K. Spółka Jawna w D. T., której następcą prawnym jest aktualnie PHU "B" Sp. z o. o. w D. T. i dotyczącej zadłużenia P. K. za zakupione i nie zapłacone opony do samochodów ciężarowych. Organ podniósł, że przy wydawaniu decyzji pominięto zaległości i zobowiązania P. K. wobec Agencji Rozwoju Regionalnego S. A. z uwagi na zawarte porozumienie z P. K. odnośnie spłaty powstałej zaległości wg ustalonego harmonogramu i oświadczeniem tego kontrahenta, że należności te obecnie są niewymagalne. W uzasadnieniu decyzji organu I instancji, podkreślił, że orzeczenie "o cofnięciu P. K. licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu rzeczy ma na celu ochronę kontrahentów przed przedsiębiorcami mającymi problemy z regulowaniem wymaganych zobowiązań. Równie istotne jest terminowe regulowanie przez przedsiębiorcę zobowiązań wobec Skarbu Państwa - podatki, składki na ubezpieczenia społeczne - ponieważ z tych m.in. środków Państwo zaspokaja ważne cele społeczne takie jak wypłaty emerytur, rent, zasiłków itp." Organ I instancji zaznaczył, że zgodnie z art. 15 ust. 5 omawianej ustawy o transporcie drogowym, "w przypadku cofnięcia licencji nie może być ona ponownie udzielona wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu licencji stała się ostateczna." Od powyższej decyzji wniósł odwołanie P. K. podnosząc, iż wydana została przy mylnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego polegającej na przyjęciu, że zobowiązanie wobec M. T. jest zobowiązaniem wobec kontrahenta, podczas gdy prawomocnie orzeczona wierzytelność, którą M. T. nabyła od C. D. nie jest zobowiązaniem wobec kontrahenta. W ocenie odwołującego, nawet gdyby przyjąć, iż zobowiązanie względem C. D. było zobowiązaniem względem kontrahenta to za kontrahenta nie można uznać M. T., która wierzytelność nabyła od C. D. Ponadto odwołujący wskazał, iż postanowieniem z dnia 27 grudnia 2007r. Komornik przy Sądzie Rejonowym umorzył postępowanie z wniosku wierzyciela Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a nadto przedłożył postanowienie Komornika przy Sądzie Rejonowym, na mocy którego umorzone zostało postępowanie egzekucyjne z wniosku Przedsiębiorstwa Spedycyjnego "A" Sp. z o.o. w W. Odnośnie wierzytelności PHU "B" Sp. z o.o. odwołujący się natomiast wskazał, iż doszedł do porozumienia z wierzycielem oraz z komornikiem co do sposobu spłaty zaległości, która jest sukcesywnie spłacana. Podniósł, że należność na rzecz Skarbu Państwa z tytułu zwrotu kosztów sądowych zostanie uregulowana niezwłocznie po uzyskaniu orzeczenia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, który wypowie się czy zasadne było obciążanie odwołującego się całością kosztów sądowych w przypadku przegrania procesu w znikomej części. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 15 ust. 3 pkt 3 lit. a i b ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004r. Nr 204, poz. 2088 z późn. zm.) oraz art. 2 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001r. Nr 79, poz. 856 z późn. zm.) i § 1 pkt 6 lit. c Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003r. w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. Nr 198, poz. 1925), utrzymało w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] 2007r. Organ II instancji podniósł, że wydanie decyzji o cofnięciu licencji ustawodawca pozostawił uznaniu organu administracyjnego w sytuacji zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 15 ust. 3 ustawy o transporcie drogowym. Co prawda, zaistnienie wymienionych w powołanym przepisie przesłanek nie nakłada na organ administracyjny automatycznego obowiązku cofnięcia licencji, to jednak nie oznacza, iż organ może działać w tym zakresie w sposób dowolny. Wymienione we wskazanym przepisie przesłanki umożliwiające organowi cofnięcie licencji stanowią granice uznania administracyjnego, których organ przekroczyć nie może. Organ odwoławczy stwierdził, że w przedmiotowej sprawie organ l instancji dokonał w sposób prawidłowy ustaleń faktycznych pozwalających na wydanie zgodnego z prawem rozstrzygnięcia. W szczególności organ l instancji ustalił, iż P. K. zalega w regulowaniu zobowiązań zarówno względem kontrahenta jak i względem Skarbu Państwa. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zasądzona od P. K. na rzecz C. D. przez Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 17 października 2005r., sygn. akt [...] kwota 47.345,40 zł. wraz z odsetkami ustawowymi, która nie została uregulowana, stanowi bez wątpienia zaległe zobowiązanie wobec kontrahenta. Jak wynika bowiem z akt sprawy C. D. prowadzący Firmę "C" był kontrahentem P. K., o czym świadczy umowa z dnia 28 września 2003r., w treści której P. K. zobowiązał się dla wykonania przekazywanych przez "C" C. D. zleceń transportowych podstawić odpowiednio funkcjonujące samochody ciężarowe (ciągniki siodłowe). Nie dotrzymanie przez P. K. warunków umowy było bezpośrednią podstawą pozwu o zapłatę, z jakim do Sądu Okręgowego wystąpił C. D. i w konsekwencji zasądzeniem przez ten Sąd od P. K. kwoty 47.345,40 zł wraz z odsetkami ustawowymi. Wspomniany wyrok stał się prawomocny z dniem 26 stycznia 2006r. Okoliczność, iż C. D. zbył swoją wierzytelność przeciwko dłużnikowi P. K. na rzecz M. T. nie powoduje, że wierzytelność ta nie stanowi zaległego zobowiązania wobec kontrahenta w rozumieniu art. 15 ust. 3 pkt 3 lit. b ustawy o transporcie drogowym i nie stanowi podstawy do cofnięcia licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego. W ocenie Kolegium, inne rozumowanie powodowałoby, iż nierzetelny przedsiębiorca działający w ramach przyznanej licencji uniknąłby konsekwencji nie wywiązywania się z zaciąganych z kontrahentami umów w sytuacji, gdy prawomocnie orzeczona wierzytelność przeszłaby w ramach cesji na inną osobę. Organ odwoławczy podkreślił, że – zgodnie z ustaleniami organu I instancji – P. K. posiada zaległości wobec kontrahenta - Przedsiębiorstwa Spedycyjnego "A" Sp. z o.o. w W. w kwocie 17.090 zł, potwierdzone nakazem zapłaty z dnia 26 września 2006r., sygn. akt [...] wydanym przez Sąd Rejonowy. Zaległość ta dotyczy usług w zakresie organizacji transportu morskiego (kosztów rezerwacji promu Ś. – Y.) na zlecenie P. K. Wbrew twierdzeniu P. K. zawartemu w treści odwołania jakoby postanowieniem Komornika przy Sądzie Rejonowym z dnia 10 kwietnia 2007r., sygn. akt [...] umorzone zostało postępowanie egzekucyjne z wniosku Przedsiębiorstwa Spedycyjnego "A" Sp. z o.o. w W., wspomniane postanowienie dotyczy umorzenia postępowania zabezpieczającego w trybie art. 754 § 1 Kpc prowadzonego na wniosek Przedsiębiorstwa Spedycyjnego "A" Sp. z o.o. w W. w związku ze złożeniem przez tego wierzyciela wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego z prawomocnego i wykonalnego tytułu wykonawczego. Organ II instancji zaznaczył, że P. K. posiada również inne zaległości wobec kontrahenta, jak choćby potwierdzone wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 1 maja 2006r., sygn. akt [...] zaległości względem kontrahenta PHU "B" Spółka z o.o. w wysokości 9.389,98 zł. Zaległości te dotyczą nieuregulowanych należności za zakup opon do samochodów ciężarowych. Przyjmując, iż jak twierdzi odwołujący się, doszło do porozumienia pomiędzy nim a Spółką "B" i komornikiem w sprawie harmonogramu spłat wspomnianych należności i należności te są zgodnie z przyjętym harmonogramem realizowane, to jednak nie zmienia to faktu istnienia po stronie odwołującego zaległych zobowiązań względem kontrahenta. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że odwołujący się posiada również potwierdzone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 17 października 2005r., sygn. akt [...] zaległości z tytułu kosztów sądowych - przypadających na powoda w wysokości 1.374,80 zł oraz przypadających na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w wysokości 13.071,80 zł. Organ II instancji nie zgodził się z zawartym w treści odwołania zarzutem strony jakoby wydając zaskarżoną decyzję organ l instancji nie wziął pod uwagę nowej okoliczności jaką jest umorzenie przez komornika postępowania egzekucyjnego toczącego się na wniosek ZUS w związku z zapłatą przez dłużnika całej należności, albowiem postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w tej sprawie wydane zostało w dniu 27 grudnia 2007r. zaś zaskarżona decyzja organu l instancji została wydana w dniu 19 grudnia 2007r. Zdaniem organu odwoławczego, nawet gdyby przyjąć, że zaległości P. K. względem ZUS zostały uregulowane, to okoliczność ta nie ma wpływu na treść wydanego przez organ l instancji orzeczenia z uwagi także na inne, wskazane wyżej zaległe zobowiązania istniejące po stronie P. K. Samorządowe kolegium Odwoławcze stwierdziło, że postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone przez organ l instancji w sposób prawidłowy i zgromadzony w jego toku materiał dowodowy pozwalał na wydanie orzeczenia. Zdaniem tego organu - zgromadzone dowody jednoznacznie wskazują, iż przedsiębiorca P. K. zalega w regulowaniu należności zarówno względem kontrahentów jak i względem Skarbu Państwa i zaległości te zostały stwierdzone decyzjami i prawomocnymi wyrokami sądowymi. Z powyższą decyzją nie zgodził się P. K., który w skardze domagał się jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 15 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004r. Nr 204, poz. 2088 z późn. zm.) oraz prawa procesowego poprzez niedopełnienie obowiązków spoczywających na organie administracyjnym z mocy art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). W uzasadnieniu skargi powtórzył argumenty jakie podniósł w odwołaniu, a ponadto stwierdził, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w żaden sposób nie odniosło się do faktu złożenia przez niego skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, która to skarga została przez Trybunał przyjęta do rozpoznania, a w związku z powyższym organ ten dopuścił się naruszenia art. 77 § 1 Kpa. Skarżący podniósł również, że wystąpiły nowe okoliczności nie uwzględnione przez organ odwoławczy przy wydaniu zaskarżonej decyzji, co uzasadnia jej uchylenie, a mianowicie postanowieniem z dnia 5 marca 2008r. Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym zostało umorzone postępowanie z wniosku wierzyciela Sądu Okręgowego, a nadto zobowiązania skarżącego wobec PHU "B" Sp. z o.o. oraz Przedsiębiorstwa Spedycyjnego "A" Sp. z o.o. w W. są systematycznie regulowane i w toku prowadzonej egzekucji skarżący porozumiał się co do sposobu spłaty zaległości zarówno z wierzycielami jak i prowadzącym egzekucję komornikiem, a to świadczy o tym, że skarżący w miarę możliwości finansowych reguluje zobowiązania zgodnie z wcześniej ustalonym harmonogramem. Skarżący zaznaczył, że cofnięcie licencji uniemożliwi skarżącemu dalsze zarobkowanie, a to w konsekwencji doprowadzi do niemożności zaspokojenia wierzycieli. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi. Zdaniem organu II instancji, umorzenie przez Komornika Sądowego zaległości na wniosek wierzyciela tj. Sądu Okręgowego nie zmienia faktu, iż po stronie przedsiębiorcy P. K. istnieją zaległe zobowiązania na rzecz kontrahentów, które uzasadniają cofniecie licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu rzeczy. Ponadto stwierdzić należy, iż wniesienie przez skarżącego skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka pozostaje bez wpływu na prowadzone postępowanie administracyjne dotyczące licencji na wykonywanie przewozu osób w transporcie drogowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do treści art. 7 i 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) Kodeks postępowania administracyjnego (K.p.a.) organ prowadzący postępowanie administracyjne obowiązany jest do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak też obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarga jest nieuzasadniona i z tego względu nie może być uwzględniona. Zasady podejmowania i wykonywania transportu drogowego reguluje ustawa z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007r., Nr 125, poz. 874 z późn. zm.) w Rozdziale 2 zaznaczając w art. 5 ust. 1, że podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji. Określając warunki udzielenia licencji ustawodawca w art. 5 ust. 3 pkt 3 ustawy zobowiązuje przedsiębiorcę starającego się o udzielenie licencji do wykazania sytuacji finansowej zapewniającej podjęcie i prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego w postaci przedstawienia dostępnych środków finansowych lub majątku w konkretnej ustawowo ustalonej wysokości tym przepisie wysokości. Z art. 8 ust. 1 i ust. 3 pkt 6 omawianej ustawy wynika, że licencji udziela się na pisemny wniosek przedsiębiorcy, do którego należy dołączyć "dokumenty potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3". Z art. 14 ust. 1 obowiązującej w dniu wydania zaskarżonej decyzji ustawy o transporcie drogowym wynika, że przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany, o których mowa w art. 8, nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich powstania, a z treści art. 15 ust. 1 pkt 2 lit. b – że licencję cofa się, jeżeli jej posiadacz rażąco naruszył warunki wykonywania działalności objętej licencją określone przepisami prawa. Sąd zwraca uwagę, że przytoczone wyżej przepisy są przepisami bezwzględnie obowiązującymi. W niniejszej sprawie brak jest informacji, na jakiej zasadzie udzielono P. K. przedmiotowej licencji, a w szczególności, czy wymagano od niego przedłożenia dokumentów potwierdzających posiadanie przez niego sytuacji finansowej zapewniającej podjęcie i prowadzenie działalności gospodarczej, o której mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3 ustawy, czy P. K. w terminie przewidzianym w art. 14 ust. 1 ustawy zgłosił na piśmie organowi fakt, że 11 dni po dniu udzielenia mu licencji zawarł z żoną K. K. notarialną umowę majątkową małżeńską wyłączającą obowiązującą z ustawy majątkową wspólność ustawową małżeńską i ustalając ustrój rozdzielności majątkowej notarialnego, co otwiera możliwość "przepisania i ukrywania majątku ruchomego i nieruchomego", o czym sygnalizowała M. T. w pismach do organu I instancji, które wpłynęły w dniu 17 lipca 2006r. oraz w dniu 12 grudnia 2006r. Brak też informacji o wszczęciu, prowadzeniu i wynikach postępowania o cofniecie licencji z tego powodu. W niniejszej sprawie organy administracyjne wszczęły z urzędu i prowadziły postępowanie administracyjne w przedmiocie cofnięcia licencji Nr [...] - udzielonej P. K. na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie rzeczy - na podstawie art. 15 ust. 3 pkt 3 lit. a i lit. b ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym: "Art. 15. (...) 3. Licencja może być cofnięta, jeżeli jej posiadacz: (...) 3) zalega w regulowaniu, stwierdzonych decyzją ostateczną lub prawomocnym orzeczeniem, zobowiązań: a) celnych, podatkowych lub innych zobowiązań na rzecz Skarbu Państwa z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego, b) wobec kontrahenta;" Sąd zwraca uwagę na to, że organy administracyjne obu instancji skoncentrowały się wyłącznie na ustaleniu istnienia w zasadzie niespornych zaległości P. K. w regulowaniu zobowiązań stwierdzonych decyzją ostateczną lub prawomocnym orzeczeniem - zobowiązań na rzecz Skarbu Państwa z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego i zobowiązań wobec kontrahenta. Prawidłowość tych ustaleń nie budzi żadnych wątpliwości Sądu. W szczególności odnośnie zaległości w regulowaniu zobowiązań na rzecz Skarbu Państwa z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego skarżący nie kwestionował i nie kwestionuje prawidłowości wydanych decyzji ostatecznych i orzeczeń sądowych w tym zakresie, a jedynie w swoim odwołaniu z daty wpływu 10.01.2008r. od decyzji organu I instancji wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] 2007r., a więc po wydaniu decyzji przez organ I instancji w dniu 19 grudnia 2007r. zostało umorzone postępowanie egzekucyjne z wniosku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wobec uiszczenia przez niego zaległości. Również odnośnie zaległej należności na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego skarżący w skardze wyjaśnił, że postanowieniem z dnia 5 marca 2008r. postępowanie egzekucyjne w tej sprawie zostało umorzone. Okoliczności te – zdaniem Sądu – nie mają żadnego znaczenia dla stwierdzonych przez organy obu instancji zaistnienia przesłanek z art. 15 ust. 3 pkt 3 lit. "a" omawianej ustawy. Nie budzi żadnych wątpliwości Sądu prawidłowość ustaleń organów administracyjnych obu instancji odnośnie stwierdzenia istnienia zaległości P. K. w regulowaniu stwierdzonych prawomocnymi orzeczeniami sądowymi (wyrokami i postanowieniami) zobowiązań wobec kontrahenta. Prawidłowo podkreślił organ II instancji to, że należność, której dochodzi w postępowaniu egzekucyjnym M. T. jest zaległym zobowiązaniem wobec kontrahenta, którym był dla skarżącego P. K. - C. D. Wbrew twierdzeniom skargi - zdaniem Sądu – nie ma znaczenia w niniejszej sprawie okoliczność, że zaległość ta dotyczy okresu sprzed wydania licencji, albowiem ustawodawca nie wprowadził takiego ograniczenia. Nie ma też znaczenia okoliczność, że należności tej dochodzi w postępowaniu egzekucyjnym nie były kontrahent C. D., a M. T. albowiem – zgodnie z treścią postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 20 stycznia 2006r. - nadanie klauzuli wykonalności na rzecz M. T. nastąpiło w oparciu o przepis art. 788 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego (Kpc), który brzmi: "Jeżeli uprawnienie lub obowiązek po powstaniu tytułu egzekucyjnego lub w toku sprawy przed wydaniem tytułu przeszły na inną osobę, sąd nada klauzulę wykonalności na rzecz lub przeciwko tej osobie, gdy przejście to będzie wykazane dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym", a to oznacza jedynie – wbrew twierdzeniom skargi - przejęcie uprawnień C. D. przez M. T. do egzekwowania tych roszczeń. Mają rację organy administracyjne obu instancji przyjmując, że zaległość P. K. w regulowaniu zobowiązań dochodzonych w postępowaniu egzekucyjnym przez firmę Przedsiębiorstwo Spedycyjne "A" Sp. z o.o. w W. jest zobowiązaniem wobec kontrahenta. Nawet gdyby przyjąć, że zobowiązanie to powstało w związku z organizacją transportu morskiego a nie drogowego, to takiego wyłączenia odpowiedzialności z art. 15 ust. 3 ustawodawca nie przewidział w stosunku do zaległości wobec kontrahentów. Nadto Sąd zauważa, że umorzenie postępowania z wniosku Przedsiębiorstwa Spedycyjnego "A" Sp. z o.o. w W. przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym przedłożonym przez skarżącego do odwołania postanowieniem z dnia 10.04.2007r. dotyczy umorzenia postępowania zabezpieczającego na podstawie powołanego w postanowieniu przepisu art. 7541 § 1 Kpc, który brzmi: "Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej albo jeżeli sąd inaczej nie postanowi, zabezpieczenie udzielone według przepisów niniejszego tytułu upada po upływie miesiąca od uprawomocnienia się orzeczenia uwzględniającego roszczenie, które podlegało zabezpieczeniu", a to oznacza jedynie – wbrew twierdzeniom skargi - uprawomocnienie się orzeczenia uwzględniającego roszczenie, które podlegało zabezpieczeniu. Sąd nadto podkreśla, że nie ma znaczenia w niniejszej sprawie okoliczność podnoszona w skardze, że zaległości skarżącego w regulowaniu zobowiązań wobec PHU "B" Sp. Z o.o. w D. T. i Przedsiębiorstwa Spedycyjnego "A" Sp. z o.o. w W. są systematycznie regulowane w wyniku porozumienia zawartego przez skarżącego z tymi wierzycielami jak również z prowadzącym egzekucję komornikiem co do sposobu spłaty zaległości, albowiem ustawodawca nie wyłączył ani nie ograniczył w żaden sposób możliwości cofnięcia licencji z tego powodu. Sąd zwraca uwagę, że z dokumentów przedłożonych przez skarżącego, a zwłaszcza z pisma z dnia 7 grudnia 2007r. Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu wynika jedynie potwierdzenie otrzymania wypełnionego przez skarżącego formularza skargi wraz z załącznikami oraz nadanie skardze konkretnego numeru. Nie upoważnia to organów do wysnuwania dalej idących wniosków w tym zakresie ani do ustosunkowywania się do tej kwestii. Skoro zatem P. K. posiadał zaległości w regulowaniu zobowiązań stwierdzonych decyzjami ostatecznymi i prawomocnymi orzeczeniami sądowymi - zobowiązań na rzecz Skarbu Państwa z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego i zobowiązań wobec szeregu kontrahentów, to – zdaniem Sądu – organy administracyjne obu instancji miały prawo i obowiązek - w oparciu o wymienione wyżej przepisy ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym - do podjęcia zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podkreśla, że w postępowaniu organów administracyjnych obu instancji nie dopatrzył się żadnych uchybień, a przeto na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji.