III SA/Kr 612/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Tadeusz Wołek (spr.) Sędziowie WSA Maria Zawadzka WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Bernadetta Szczypka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi P. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2003 r. nr [...] znak: [...] skierował P. W., posiadającego uprawnienia do kierowania w zakresie kategorii B, na badanie lekarskie w terminie 30 dni po uprawomocnieniu się decyzji - na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, oraz art. 104 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że otrzymał zawiadomienie o uzyskaniu przez stronę orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Zatem spełniona została przesłanka o której mowa w art. 122 ust. 1 pkt 5 Prawa o ruchu drogowym, do wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie. Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2004 r. [...] orzekł o cofnięciu P. W. uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kat. B stwierdzone prawem jazdy nr [...] z dnia 17 lipca 1995 r. wydanym przez Urząd Miasta, na okres do czasu wykonania badań lekarskich stwierdzających brak przeciwwskazań zdrowotnych do prowadzenia pojazdów silnikowych- na podstawie art. 140 ust.1 pkt 4 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że do chwili orzekania kierowca nie poddał się badaniom lekarskim. Powyższe decyzje zostały doręczone na adres P. W., odebrane przez M. J. W dniu 15 lutego 2011 r. P. W. złożył wniosek o wymianę dokumentu prawa jazdy na podstawie art. 150 Prawa o ruchu drogowym. W dniu 17 lutego 2011r. został poinformowany o możliwości odwołania od decyzji i wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w terminie 7 dni od chwili, w której dowiedział się o wydanej decyzji, to jest od 16 lutego 2011 r. P. W. w piśmie z dnia 21 lutego 2011 r. P. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2004 r. [...] o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kat. B. Wskazał, iż zarówno decyzja o skierowaniu na badania lekarskie jak i decyzja o cofnięciu uprawnień, zostały wysłane pocztą, a odebrane i podpisane przez nieżyjącą już babcię, która była osobą w podeszłym wieku, często zapominała się i nie przekazała mu nigdy decyzji. Nie miał, zatem możliwości zapoznania się z treścią decyzji, co uniemożliwiło mu dochowanie terminu. Zaznaczył, że posiadając bezterminowe prawo jazdy kat. B, nie mógł przewidzieć, iż decyzją zostanie skierowany na powtórne badania lekarskie. Terminowi uchybił, zatem bez swojej winy. W tym stanie rzeczy uważa, że wniosek jest uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 22 marca 2011 r., [...], odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - na podstawie art. 58 w związku z art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium przytaczając treść art. 58 k.p.a., wskazało, że P. W. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu nie dokonał czynności, dla której był określony termin, tj. nie wniósł odwołania. Z akt sprawy wynika, że został pouczony przez organ I instancji o konieczności wniesienia odwołania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Nadto treść uzasadnienia "wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2004 r., nr [...]" budzi wątpliwości. Strona odnosi się, bowiem do dwóch decyzji organu I instancji - z dnia [...] 2003 r. o skierowaniu na badania lekarskie oraz z dnia [...] 2004 r. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kat. B. Wniesienie wraz z wnioskiem odwołania pozwoliłoby na jednoznaczne stwierdzenie, czy kwestionuje obie decyzje czy też tylko decyzję z dnia [...] 2004 r., jak wynika z tytułu wniosku. Zdaniem Kolegium, niedopuszczalnym jest skierowanie najpierw do organu pisma z prośbą o przywrócenie terminu i oczekiwanie na decyzję, aby w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia dokonać czynności, np. wnieść odwołanie czy zażalenie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 1998 r., sygn. akt IV SA 1153/96, Lex nr 45637). Zatem w związku z niedokonaniem czynności dla której określony był termin, Kolegium orzekło jak na wstępie. Na powyższe postanowienie P. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący podniósł, iż czuje się pokrzywdzony, gdyż nigdy nie był karany, nie popełnił żadnego wykroczenia, a zostały mu odebrane uprawnienia do kierowania pojazdami dlatego, że uchybił terminowi nie ze swojej winy. Wskazał, iż decyzje organu I instancji z dnia [...] 2003 r. o skierowaniu na badania lekarskie oraz z dnia [...] 2004 r. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kat. B., zostały doręczone jego babci, która nigdy nie przekazała skarżącemu tych rozstrzygnięć, a więc nie mógł zapoznać się z ich treścią. Skarżący wniósł o przywrócenie uprawnień do kierowania pojazdami bez ponownego zdawania egzaminu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym, stosownie do § 2 powołanego artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, tj. zarówno prawem materialnym jak i procesowym. Przedmiotem skargi w sprawie jest postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia pod względem jego legalności uznać należy, że zostało ono wydane z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na wstępie należy podnieść, że organ odwoławczy prawidłowo wskazał przesłanki przewidziane w art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej k.p.a., od których spełnienia zależy przywrócenie terminu do dokonania czynności. W sprawie organ nie badał wystąpienia wszystkich przesłanek, ograniczając się do ustalenia, że skarżący nie dokonał czynności, dla której dokonania uchybił termin, tzn. nie złożył wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu pisemnego odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2004r. [...] o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kat. B. Dokonana przez organ wykładnia art. 58 § 2 zd. 2 k.p.a. jest, zdaniem Sądu, błędna. Warunek jednoczesnego dokonania obu czynności - złożenia wniosku o przywrócenie terminu i dokonanie czynności, o którym mowa w art. 58 § 1 zd. 2 k.p.a. nie musi polegać na złożeniu odrębnego pisma, będącego odwołaniem od decyzji. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, który Sąd orzekający w sprawie niniejszej podziela, iż warunek jednoczesnego dopełnienia czynności jest spełniony, gdy: strona złożyła odrębny wniosek o przywrócenie uchybionego terminu i wraz z tym wnioskiem dopełniła spóźnionej czynności (np. złożyła odwołanie, dla wniesienia którego termin ustawowy został przez stronę uchybiony), strona zawarła wniosek o przywrócenie terminu w treści dopełnianej czynności (np. zamieściła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w treści odwołania), strona we wniosku o przywrócenie terminu zawarła czynność, dla której określony był termin (np. wzmiankę o tym, że jest niezadowolona z rozstrzygnięcia organu I instancji), co należy rozumieć jako dokonanie czynności polegającej na wniesieniu odwołania. Każda z przedstawionych wyżej form zachowania się strony odpowiada wymogowi "jednoczesnego" złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu i dokonania czynności, dla której termin został uchybiony, decyduje, bowiem nie tyle sformułowanie pisma sporządzonego przez stronę, co jego istota i zamiar strony (wyrok NSA z dnia 14 maja 2007 r., sygn. akt II OSK 762/06 - LEX nr 347861). Zatem w sytuacji, gdy strona składa wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji, to nie powinno z reguły budzić wątpliwości, że dokonanie takiej czynności jest już wyrazem woli zaskarżenia tej decyzji. Zamieszczenie w treści wniosku wypowiedzi odnoszącej się do treści decyzji, którą strona chce odwołaniem zaskarżyć i z której jest niezadowolona, powinno być traktowane, jako spełnienie wymogu art. 58 § 2 zd. 2 k.p.a., co do jednoczesnego dokonania czynności, dla której termin był określony, a więc wniesienia odwołania. Skarżący nie złożył odrębnego odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2004 r. [...] o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kat. B, jednak we wniosku o przywrócenie terminu napisał, że jest niezadowolony z treści decyzji, co należało potraktować, jako odwołanie od tej decyzji. Nadto organ nie wezwał go do określenia jego woli. W tej sytuacji Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż organ dokonał błędnej wykładni art. 58 k.p.a., a nadto naruszył przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania (art. 7 i art. 9 k.p.a.). Jeżeli, bowiem organ miał wątpliwości, co do tego, czy faktycznie wolą skarżącego było spowodowanie, aby sprawa została rozpoznana w postępowaniu odwoławczym powinien był, korzystając z instytucji art. 9 k.p.a., zwrócić się do strony o jednoznaczne określenie woli. Zachodzi, zatem konieczność zbadania przez organ tej okoliczności oraz zbadanie wystąpienie pozostałych przesłanek określonych w art. 58 k.p.a. Ponadto zauważyć należy, że z wniosku o przywrócenie terminu wynika, że wniosek ten dotyczył nie tylko przywrócenia terminu do złożenia "odwołania", od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2004 r. [...] o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kat. B. Skarżący w uzasadnieniu wniosku odnosi się także do decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2003 r. nr [...] znak: [...] o skierowaniu na badania lekarskie. W tym zakresie organ poza zauważeniem i odnotowaniem tej wątpliwości nie ustalił czy skarżący kwestionuje obie decyzje czy też tylko decyzję z dnia [...] 2004 r., jak wynika z tytułu wniosku. Art. 7 k.p.a., wsparty regulacjami zawartymi w art. 8 i 9 k.p.a., stanowi podstawę do życzliwej interpretacji przez organ pism składanych przez stronę. Organ administracji winien uwzględnić intencję strony a nie literalną treść pisma, jeżeli miałoby to przysłużyć się słusznemu interesowi obywatela. Jednocześnie organ administracji nie powinien wykorzystywać nieadekwatnej do etapu postępowania treści pisma tylko po to, aby pominąć zawarte w nim żądanie (wyrok WSA w Lublinie z dnia 20.07.2011r., sygn. II SA/Lu 332/11, LEX nr 852992). Uwzględniając powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł jak w sentencji wyroku. Przy ponownym prowadzeniu postępowania organ uwzględni oceny prawne i wskazania powyżej wyrażone zgodnie z dyspozycją art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.