III SA/Kr 612/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka Sędziowie WSA Bożenna Blitek NSA Krystyna Kutzner (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2018 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie skargę oddala Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 27 marca 2018 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2018 r. nr [...] orzekającą o skierowaniu W. P. - dalej skarżącego, na badania lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Powyższe rozstrzygnięcia zostały wydane w następującym stanie prawnym i faktycznym: Wyrokiem z dnia 28 grudnia 2017 r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy Wydział Karny uznał skarżącego winnym popełnienia występku z art.178a § 1 k.k. tj. że w dniu 9 sierpnia 2017r. w miejscowości L w województwie [...] prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny marki [...] o nr rej. [...] znajdując się w stanie nietrzeźwości. Za czyn ten Sąd m.in. orzekł wobec skarżącego środek karny w postaci zakazu prowadzenia przez skarżącego wszelkich pojazdów mechanicznych – za wyjątkiem pojazdów objętych kategoriami prawa jazdy AM, A1 i A2 – na okres 7 lat. Na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia zaliczono okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 9 sierpnia 2017 r. Odpis ww. orzeczenia Sąd przesłał do Starostwa Powiatowego w celu wykonania ww. orzeczenia. W związku z informacją , że skarżący kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości Starosta w. decyzją z dnia [...] 2018 r. skierował skarżącego na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W odwołaniu od ww. decyzji skarżący zarzucił , że została ona wydana z naruszeniem przepisów prawa procesowego i materialnego i wniósł o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania . Do odwołania skarżący dołączył orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia 4 stycznia 2018r. stwierdzające brak przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami , do których jest wymagane prawo jazdy kategorii : AM, A1 , A2, A , B1, B, B+E i T. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymując w mocy decyzję organu I instancji o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie stwierdziło , że zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o kierujących pojazdami (Dz.U.2017.978) , starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy ( ... ) na badanie lekarskie , jeżeli kierował pojazdem w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu. Skarżący prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego sygn. akt [...] z dnia 28 grudnia 2017 roku został uznany za winnego popełnienia występku z art. 178a§ 1 kk tj. prowadzenia samochodu osobowego w stanie nietrzeźwości . Na mocy art. 42 § 2 kk orzeczono wobec skarżącego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych - za wyjątkiem pojazdów objętych kategoriami prawa jazdy kat. AM, A1 i A2 na 7 lat. Zgodnie z art. 135a ww. ustawy o kierujących pojazdami - obowiązującym do dnia 3 czerwca 2018 r. - starosta wydaje decyzję, o której mowa w art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. a, pkt 3 lit. a oraz pkt 5, na podstawie odpisu wyroku przesłanego przez sąd w trybie art. 182 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy . W związku z powyższym , zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego , organ I instancji prawidłowo skierował skarżącego na badanie lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Organ odwoławczy podkreślił , że organy administracji związane są przesłanym prawomocnym i wykonalnym wyrokiem karnym z dnia 28 grudnia 2017 roku , sygn. akt [...]. Odnosząc się do dołączonego do akt sprawy orzeczenia lekarskiego , organ odwoławczy wyjaśnił, że zostało one wydanie w trybie art. 75 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o kierujących pojazdami (dla osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnień do kierowania motorowerem, pojazdami silnikowymi lub uprawnienia do kierowania tramwajem), a nie w trybie art. 75 ust. 1 pkt 4 tej ustawy . Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego tj.: - art. 6 , art. 7 , art. 9 , art. 10 , art. 12 § 1 , art. 77 § 1 , art. 78 § 1 , art. 107 § 3 K.p.a oraz art. 182 § 2 k.k.w poprzez przekroczenie kompetencji organu, który cofnął uprawnienia skarżącego w szerszym zakresie, niż zakres wyznaczony przez sąd karny. Ponadto skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 99 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie w stosunku do osoby posiadającej ważne orzeczenie lekarskie w zakresie braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kategorii: AM, A1, A2, A, Bl, B, B+E, T . W ocenie skarżącego organy naruszyły również art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. b i lit. c w zw. z art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym . Zdaniem skarżącego, organy popełniły błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na nieuzasadnionym przyjęciu, że pomimo przedłożenia orzeczenia lekarskiego w zakresie braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kategorii: AM, Al, A2, A, B1, B, B+E, T istnieją przesłanki do wydania zaskarżonej decyzji . Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przewidzianych. W uzasadnieniu wskazanych zarzutów skarżący podniósł , że sprawa była rozpatrzona jedynie w granicach przepisu art.99 ww. ustawy o kierujących pojazdami , z pominięciem przepisów Kodeksu karnego , stan faktyczny nie był wyjaśniony z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu strony , skarżący nie był informowany o okolicznościach faktycznych i prawnych , które mogły mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków , a nadto nie miał on zapewnionego czynnego udziału w każdym stadium postępowania ; sprawa nie była szybko i wnikliwie rozpatrzona , a materiał dowodowy nie był wyczerpujący do wydania przedmiotowej decyzji. Skarżący zarzucił , że organ nie odniósł się do przedłożonego przy odwołaniu zaświadczenia lekarskiego , mimo iż dokument ten stwierdzał istotną dla sprawy okoliczność . Uzasadnienie zaskarżonej decyzji , w ocenie skarżącego , nie spełniało wymogów określonych w art.107 § 3 K.p.a. Ponadto , zdaniem skarżącego , organ przekroczył kompetencje sądu , który cofnął uprawnienia skarżącego w szerszym zakresie , niż zakres wyznaczony przez sąd karny. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie w całości podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje : Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2016.1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego i procesowego . Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności , Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza , że skarga nie zasługuje na uwzględnienie , gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa . Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 marca 2018 r. Nr [...] , która utrzymała w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2018 r. Nr [...] orzekającą o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Podstawą prawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisu ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami. Zgodnie z 75 ust.1 pkt.4 tej ustawy , badaniu lekarskiemu przeprowadzonemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami , zwanemu dalej " badaniem lekarskim" , podlega między innymi kierujący motorowerem , pojazdem silnikowym lub tramwajem , jeżeli kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości , w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu. W myśl art.99 ust.1 pkt.2 lit.a ww. ustawy , starosta wydaje decyzje administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie , jeżeli kierowała pojazdem w stanie nietrzeźwości , w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu. Na podstawie art.135a ustawy , do dnia 3 czerwca 2018r. starosta wydaje decyzję , o której mowa w art.99 ust..1 pkt.2 lit.a oraz pkt.5 , na podstawie odpisu wyroku przesłanego przez sąd w trybie art.182 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997r. – Kodeks karny wykonawczy. Analiza przytoczonych przepisów prowadzi do wniosku , że kierowca jest kierowany na badanie lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami , jeżeli kierowca kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości. Podstawą wydania tej decyzji jest odpis wyroku sądu karnego. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić , że materiał dowodowy zgromadzony przez organy jednoznacznie wskazuje , że w niniejszej sprawie zaistniały wszystkie okoliczności faktycznie uzasadniające wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd Rejonowy Wydział Karny wyrokiem z dnia 28 grudnia 2017 r. sygn. akt [...] uznał skarżącego winnym popełnienia występku z art.178a § 1 k.k. tj. że w dniu 9 sierpnia 2017r. w miejscowości L w województwie [...] prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny marki [...] o nr rej. [...] znajdując się w stanie nietrzeźwości. Prowadzenie przez skarżącego pojazdu w stanie nietrzeźwości jest okolicznością bezsporną . Przesłanie odpisu tego wyroku przez sąd karny w trybie art.192 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego do Starosty obligowało ten organ do wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie . Użyty w art.99 ust.1 ww. ustawy o kierujących pojazdami zwrot "starosta wydaje decyzję administracyjną" nie pozostawia żadnych wątpliwości , że organ administracyjny nie ma w tym zakresie żadnej możliwości uznania , czy decyzję wyda , czy nie. Organ jest związany przesłanym przez sąd karny odpisem wyroku co oznacza , że organ zobligowany jest do wydania o skierowania na badania lekarskie. W związku z powyższym organy obu instancji zasadnie uznały , że wobec skarżącego należało wydać decyzje wymienione na wstępie. Powyższego stanowiska nie mogło zmienić dołączone do odwołania orzeczenie lekarskie i w tym zakresie Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego . Stanowiska tego nie mogła również zmienić argumentacja skargi zarzucająca naruszenie przepisów postępowania poprzez przytoczenie poszczególnych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego , bez wskazania konkretnych czynności , które organ powinien podjąć w niniejszej sprawie i co istotne – bez wskazania , jaki wpływ na wydane orzeczenia miały rzekome uchybienia. Zarzut naruszenia prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art.99 ust.1 pkt.2 ustawy o kierujących pojazdami jest oczywiście nieuzasadniony , gdyż jedyną przesłanką wydania decyzji w trybie tego przepisu jest kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości – co w niniejszej sprawie jest okolicznością bezsporną – a nie posiadanie orzeczenia lekarskiego wydanego w trybie art.75 ust.1 pkt.1 ww. ustawy. Za oczywiście bezzasadny należy uznać zarzut naruszenia art.140 ust.1 pkt.4 lit.b i lit.c w związku z art.122 ust.1 pkt.3 lit.b ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym , gdyż przepis ten nie był podstawą wydania decyzji organu I , ani II instancji . Reasumując należy stwierdzić, że przesłanką skierowania na badania lekarskie było ustalenie , że skarżący prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości , co wynika z orzeczenia sądu karnego. Organy administracji trafnie uznały , że spełnione zostały przesłanki wydania decyzji o skierowaniu na takie badanie. Wbrew zarzutom skargi Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy orzekające w niniejszej sprawie przepisów prawa materialnego , bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy , Sąd działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018.1302.) , orzekł jak w sentencji.