III SA/Kr 615/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym : Przewodniczący : Asesor WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na uchwałę Rady Miasta z dnia 13 lutego 2008 r., Nr: [...] w przedmiocie skargi na Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej postanawia: - przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt: III SA/Kr 615/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Z. R. na uchwałę Rady Miasta z dnia 13 lutego 2008 r., Nr: [...] w przedmiocie skargi na Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej z dniem 4 sierpnia 2008 r. Pismem z dnia 15 lipca 2008 r. skarżąca zwróciła się o z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu i zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 6 listopada 2008 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zwolnił skarżącą od kosztów sądowych i ustanowił dla niej z urzędu radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 16 grudnia 2008 r. Pismem z dnia 13 stycznia 2009 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych zawiadomiła, że wyznaczyła radcę prawnego - H. K. - na pełnomocnika skarżącej z urzędu. Skarżąca udzieliła wyznaczonemu radcy prawnemu pełnomocnictwa w dniu 27 stycznia 2009 r. W dniu 29 stycznia 2009 r. radca prawny - H. K. - działający imieniem skarżącej, nadała listem poleconym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt: III SA/Kr 615/08. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U.. nr 153 poz. 1270 - zwane dalej w skrócie p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu ( art. 87 § 2 p.p.s.a.). Przywrócenie terminu wnioskowane przez stronę jest instytucją procesową mającą na celu ochronę jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Jedną z zasadniczych przesłanek uwzględnienia wniosku jest uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy strony w niedopełnieniu w ustawowym terminie określonej czynności procesowej można mówić tylko w przypadku uprawdopodobnienia przez nią, że dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, tj. takiej, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie rodzaju uchybienia bierze się pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Zajęcie odmiennego stanowiska wprowadziłoby do stosunków procesowych niedopuszczalny element dowolności. Z powyższego wynika, że warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie terminu są: brak winy w uchybieniu, powodowanie przez uchybienie terminu dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Z uwagi na reprezentowanie skarżącego przez pełnomocnika, przy ustalaniu winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika, ewentualnie innych osób, którymi się on posługuje. W rozpatrywanej sprawie, zdaniem Sądu, działaniom pełnomocnika nie można w żadnej mierze przypisać zawinienia. Działająca imieniem skarżącego pełnomocnik dokonała czynności uchybionej wraz z wniesieniem wniosku o przywrócenie terminu, tj. wniosła skargę kasacyjną. Nie ulega też wątpliwości, że nastąpiły ujemne skutki procesowe dla skarżącej. Nim bowiem Sąd ustanowił dla niej profesjonalnego pełnomocnika upłynął już termin do wniesienia i sporządzenia skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna sporządzona zaś w tym terminie przez samą skarżącą, której nie stać na opłacenia pełnomocnika z wyboru podlegałaby odrzuceniu z powodu niedochowania tzw. przymusu adwokacko - radcowskiego. Sąd uznał także, że pełnomocnik skarżącego dochowała 7 dniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji. Termin ten liczy się pełnomocnikowi od dnia, w którym dowiedział się on o uchybieniu terminu i mógł dokonać czynności procesowej. W niniejszym przypadku pełnomocnik - radca prawny - H. K. - dopiero z dniem 27 stycznia 2008 r., tj. z dniem jej umocowania przez skarżącą, a po wyznaczeniu jej przez izbę radców prawnych, mogła dokonać czynności procesowej składając wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną, dowiadując się uprzednio się o uchybieniu terminu po zapoznaniu się z aktami sprawy. W takim stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, mając również na uwadze zagwarantowanie dla skarżącej prawa do sądu, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U.. nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.