III SA/Kr 616/13

WyrokWSA w Krakowie2013-12-12

Skład orzekający: Krystyna Kutzner, Dorota Dąbek, Maria Zawadzka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ pomocy społecznej może żądać zwrotu wydatków poniesionych na świadczenia opiekuńcze, jeśli pierwotna decyzja przyznająca te świadczenia stanowiła, że są one bezpłatne?
Ratio decidendi
Organ pomocy społecznej nie może żądać zwrotu wydatków poniesionych na świadczenia opiekuńcze, jeśli pierwotna decyzja przyznająca te świadczenia stanowiła, że są one bezpłatne. Przyznanie świadczeń bez zastrzeżenia obowiązku ich zwrotu wyłącza możliwość dochodzenia tych wydatków, niezależnie od sytuacji dochodowej rodziny czy statusu spadkobiercy. Ponadto, żądanie zwrotu wydatków musi być oparte na właściwych przepisach prawa materialnego, a ich zastosowanie wymaga spełnienia określonych przesłanek, takich jak ustalenie masy spadkowej w przypadku odpowiedzialności spadkobiercy.
Stan faktyczny
Organ pomocy społecznej wydał decyzję nakładającą na skarżącego obowiązek zwrotu wydatków poniesionych na usługi opiekuńcze świadczone na rzecz jego zmarłego ojca. Skarżący kwestionował zasadność tej decyzji, wskazując m.in. na to, że pierwotna decyzja przyznająca usługi opiekuńcze stanowiła, iż są one bezpłatne. Organy administracji obu instancji utrzymały w mocy decyzję nakładającą obowiązek zwrotu wydatków, uznając je za dług spadkowy. Skarżący podniósł zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym przedwczesnego wydania decyzji w sytuacji braku spisu inwentarza spadkowego.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i określił, że uchylone decyzje nie mogą być wykonywane.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner (spr.) Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Maria Zawadzka Protokolant Ewelina Knapczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 marca 2013 r. nr [....] w przedmiocie zwrotu wydatków z tytułu usług opiekuńczych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. określa, że uchylone decyzje nie mogą być wykonywane. Burmistrz M. decyzją z dnia [....] 2011r. nr [....] przyznał E. K. świadczenie usługowo-pielęgnacyjne w zakresie higieniczno-sanitarnym oraz potrzeb domowych na okres od dnia 5 kwietnia 2011r do dnia 31 grudnia 2011r w ilości 44 godzin miesięcznie . W przedmiotowej decyzji organ stwierdził : " zgodnie z Uchwałą Rady Miejskiej w M. miesięczna odpłatność świadczeniobiorcy wynosi : 0% całości kosztów usługi. Opieka jest bezpłatna." W aktach administracyjnych sprawy znajduje się Umowa nr [....] o świadczenie pomocy na rzecz osoby ubiegającej się o przyznanie świadczenia , zawarta w dniu 23 stycznia 2012r w M. pomiędzy Gminą M. – Miejsko Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w M. a skarżącym J. K., której przedmiotem było dobrowolne zobowiązanie się skarżącego do świadczenia pomocy w formie pieniężnej lub/i w naturze na rzecz osoby ubiegającej się o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej , a to E. K. – ojca skarżącego. Zgodnie z treścią tej umowy , skarżący zobowiązał się do świadczenia w naturze : dostarczania żywności na kwotę 150,00 zł miesięcznie , dostarczania opału na kwotę 1.000,00 zł rocznie , wykonywania usług opiekuńczych na kwotę 300,00 zł miesięcznie oraz innych kosztów utrzymania ( w tym media) na kwotę 300,00 zł. W związku ze śmiercią E. K. w dniu 15 marca 2012r. , Burmistrz M. decyzją z dnia [....] 2012r. nr [...] wygasił z dniem 16 marca 2012r realizację decyzji przyznającej świadczenie usługowo- opiekuńcze. Powyższe okoliczności spowodowały wszczęcie z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji dotyczącej zwrotu wydatków poniesionych przez Miejsko Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w M. z tytułu usług świadczonych na rzecz E. K., a następnie wezwania skarżącego do zapłaty zobowiązania w łącznej kwocie 2.756,00 zł. Wobec braku wpłaty żądanej kwoty , w dniu [....] 2012r. organ wydał decyzję nr [....] ustalającą , że skarżący obowiązany jest do zwrotu wydatków w kwocie 2.756,00 zł poniesionych na rzecz ojca – E. K. z tytułu świadczonych usług . Jako podstawę prawną żądania organ wskazał : - art. 96 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 , art. 104 ust. 1 i 3 ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. (Dz.U.2009.1362), - § 7 pkt. l lit.b i lit.c Uchwały Nr [....] Rady Miejskiej w M. z dnia 25 kwietnia 2007r. w sprawie określenia szczegółowych zasad przyznawania i odpłatności za usługi opiekuńcze świadczone przez Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w M. oraz zasad częściowego lub całkowitego zwolnienia od opłat , trybu ich pobierania, jak również zwrotu wydatków ponoszonych na usługi opiekuńcze ([....].2007.459.3030) , - art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. 2000.1071). W uzasadnieniu ww. decyzji organ stwierdził , że skarżący jest jedynym synem zmarłego świadczeniobiorcy i zgodnie zart.96 ust.1 pkt.3 ww. ustawy o pomocy społecznej oraz zgodnie z § 7 ww. Uchwały Rady Miejskiej w M. - na skarżącym spoczywa obowiązek zwrotu wszystkich wydatków poniesionych na świadczenia z pomocy społecznej . Samorządowego Kolegium Odwoławczego, po rozpatrzeniu odwołania skarżącego , decyzją z dnia [....] 2012r. Nr [....] uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia zarzucając, że organ nie zastosował w pierwszej kolejności trybu określonego w art. 96 ust.1 pkt.1 i 2 ww. ustawy o pomocy społecznej. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy organ uzupełnił materiał dowodowy poprzez włączenie do akt sprawy m.in. aktu notarialnego nr [....] z dnia 11 maja 2012r. zawierającego protokół przyjęcia oświadczenia o przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza przez skarżącego po zmarłym ojcu E. K. Organ ustalił , że skarżący jest jedynym spadkobiercą po E. K. W dniu [....] 2013r. Kierownik Miejsko Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. wydał decyzję nr [....] , w której ustalił , że skarżący obowiązany jest do zwrotu wydatków w kwocie 2.756,00 zł poniesionych przez Miejsko Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w M. z tytułu usług opiekuńczych świadczonych na rzecz E. K. w okresie od 05 kwietnia 2011r. do dnia 23 stycznia 2012r. W podstawie prawnej wydanej decyzji organ wskazał art.96 ust.1 pkt.2 i 3 ww. ustawy o pomocy społecznej oraz § 7 pkt.1 lit.b i lit.c ww. Uchwały nr Nr [....] Rady Miejskiej w M. z dnia 25 kwietnia 2007r. Organ przytoczył treść art. 96 ust.1 pkt.2 ww. ustawy o pomocy społeczne , zgodnie z którym obowiązek zwrotu wydatków poniesionych na świadczenia z pomocy społecznej spoczywa na spadkobiercy osoby, która korzystała ze świadczeń z pomocy społecznej - z masy spadkowej . Z kolei zgodnie z § 7 pkt.1 lit.b ww. Uchwały Nr [....] Rady Miejskiej w M. z dnia 25 kwietnia 2007r. , obowiązek zwrotu wszystkich wydatków poniesionych na świadczenia z pomocy społecznej związany ze świadczeniem usług opiekuńczych spoczywa na spadkobiercy osoby, która korzystała ze świadczeń z pomocy społecznej - z masy spadkowej pozostałej po osobie , która korzystała z usług opiekuńczych. Wskazując na powyższe przepisy organ przyjął , że na skarżącym jako jedynym spadkobiercy po E. K. ciąży obowiązek zwrotu wydatków poniesionych przez Gminę M. na rzecz ojca skarżącego w kwocie 2.756,00zł. W ocenie organu , obowiązek zwrotu przedmiotowych wydatków stanowi dług spadkowy. Na marginesie organ wyjaśnił , że skarżący spełnia jednocześnie przesłanki z przepisu art. 96 ust. 1 pkt.3 ww. ustawy o pomocy społecznej i § 7 pkt.1 lit.c ww. Uchwały Nr [....] Rady Miejskiej w M. z dnia 25 kwietnia 2007r. Zgodnie ze wskazanymi przepisami obowiązek zwrotu wszystkich wydatków poniesionych na świadczenia z pomocy społecznej związanych ze świadczeniem usług opiekuńczych spoczywa na zstępnych osoby korzystającej ze świadczeń z pomocy społecznej - jedynie w przypadku , gdy nie dokonano zwrotu wydatków zgodnie z lit.a lub b. W odwołaniu od przedmiotowej decyzji skarżący zarzucił , iż jest ona bezzasadna , gdyż spis inwentarza zostanie wykonany dopiero w dniu 7 lutego 2013r. , co oznacza , że postępowanie spadkowe jest niezakończone , a wydana decyzja – przedwczesna. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 8 marca 2013r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy za udowodnioną uznał okoliczność , że skarżący jest jedynym spadkobiercą po E. K. i spadek po zmarłym ojcu przyjął z dobrodziejstwem inwentarza. Wartość świadczonych usług opiekuńczych nie jest sporna i wynosi 2.756,00 zł. Organ podzielił stanowisko organu pierwszej instancji , że kwota ta stanowi dług spadkowy i na skarżącym spoczywa obowiązek jej zwrotu , zgodnie z art.96 ust.1 pkt.2 ww. ustawy o pomocy społecznej oraz § 7 pkt.1 lit.b ww. Uchwały Nr [....] Rady Miejskiej w M. z dnia 25 kwietnia 2007r. Odnosząc się do zarzutu odwołania , że na dzień wydania zaskarżonej decyzji nie był jeszcze sporządzony spis inwentarza, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło , iż art. 96 ust. 1 pkt. 2 w związku z art. 104 ust. 1 ww. ustawy nie warunkują wydania decyzji o zwrocie wydatków od wcześniejszego sporządzenia inwentarza rzeczy wchodzących w skład masy spadkowej. Organ odwoławczy podzielił również stanowisko tego organu , że skarżący spełnia jednocześnie przesłanki z przepisu art. 96 ust. 1 pkt.3 ww. ustawy o pomocy społecznej i § 7 pkt. 1 lit. c ww. Uchwały Nr [....] Rady Miejskiej w M. Zgodnie z tymi przepisami obowiązek zwrotu wszystkich wydatków poniesionych na świadczenia z pomocy społecznej związany ze świadczeniem usług opiekuńczych spoczywa na zstępnych osoby korzystającej ze świadczeń z pomocy społecznej - jedynie w przypadku gdy nie dokonano zwrotu wydatków zgodnie z lit. a lub lit. b. W ocenie organu odwoławczego zaskarżona decyzja organu pierwszej instancji jest zgodna z prawem . Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której skarżący zarzucił przeprowadzenie w niniejszej sprawie postępowania wyjaśniającego z naruszeniem art. 7 i art.77 Kodeksu postępowania administracyjnego , co miało wpływ na wynik sprawy. W ocenie skarżącego wydanie zaskarżonej decyzji w sytuacji braku spisu inwentarza stanu czynnego spadku po zmarłym E. K. naruszyło jego słuszny interes. Ponadto skarżący podniósł , że ustalony dnia 6 marca( lub 16 marca – obie daty wskazane przez skarżącego ) 2013r. spis inwentarza stanu czynnego spadku po ojcu wykazał brak majątku spadkowego , a zatem zgodnie z art.96 ust.1 pkt.2 ww. ustawy o pomocy społecznej – decyzja o zwrocie wydatków poniesionych ze środków pomocy społecznej jest bezzasadna. Wskazując na powyższe okoliczności skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji . Na rozprawie w dniu 12 grudnia 2013r. skarżący wyjaśnił , że ojciec E. K. mieszkał u niego w domu i to skarżący ponosił wszelkie koszty związane z jego zamieszkaniem i wyżywieniem. Z uwagi na pracę zawodową skarżący nie mógł świadczyć usług opiekuńczych stosownie do potrzeb ojca , dlatego usługi takie były świadczone z pomocy społecznej. Skarżący stwierdził , że zarówno on , jak i ojciec byli poinformowani , że usługi opiekuńcze z pomocy społecznej zostały przyznane bezpłatnie , co wynika z decyzji z dnia [....] 2011r. Przyznane usługi były realizowane jako usługi dodatkowe , niezależnie od obowiązków wynikających z umowy zawartej w dniu [....] 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje : Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.153.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego , które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego , regulującymi tryb jej wydania . Na podstawie art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.2012.153.270) Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności , Wojewódzki Sąd Administracyjny , po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych , stwierdza , że skarga zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy podnieść , że z analizy akt niniejszej sprawy wynika , że źródłem obowiązku zwrotu wydatków poniesionych przez Miejsko Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej M. z tytułu usług opiekuńczych świadczonych na rzecz E. K. jest decyzja z dnia [....] 2011r. nr [....] przyznająca te świadczenia. Wartość przyznanych świadczeń nie jest sporna . Uzasadnione wątpliwości musi budzić żądanie organów oparte na przedmiotowej decyzji , skoro – jak wynika z jej treści – usługi zostały przyznane bezpłatnie. W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę , obowiązek zwrotu wydatków poniesionych na realizację świadczeń z pomocy społecznej nie wynika z mocy prawa , z konkretnego przepisu prawa , lecz obowiązek taki wynika z faktu wydania decyzji przyznającej te świadczenia odpłatnie , pod warunkiem ich zwrotu . Zgodnie z art.96 ust.2 ww. ustawy o pomocy społecznej , wydatki na usługi , pomoc rzeczową , zasiłki na ekonomiczne usamodzielnienie , zasiłki okresowe i zasiłki celowe przyznane pod warunkiem zwrotu podlegają zwrotowi w części lub całości , jeżeli dochód na osobę w rodzinie osoby zobowiązanej do zwrotu wydatków przekracza kwotę kryterium dochodowego. Analiza przytoczonego przepisu prowadzi do wniosku , że przyznanie świadczeń bezpłatnie , bez zastrzeżenia obowiązku ich zwrotu , jak miało to miejsce w niniejszej sprawie , wyłącza możliwość żądania przez organy pomocy społecznej ich zwrotu i to bez względu na sytuację dochodową rodziny osoby , do której żądanie zwrotu wydatków jest skierowane. Powyższego stanowiska nie zmienia okoliczność , że usługi opiekuńcze – co do zasady – należą do świadczeń odpłatnych , jednak nie zawsze ich beneficjenci ponoszą koszty tego świadczenia. Warunki odpłatności i częściowego lub całkowitego zwolnienia z opłat określa rada gminy w drodze uchwały. W niniejszej sprawie zastosowanie miała Uchwała Nr [....] Rady Miejskiej w M. z dnia 25 kwietnia 2007r. w sprawie : określenia szczegółowych zasad przyznawania i odpłatności za usługi opiekuńcze świadczone przez Miejsko Gminny Ośrodek Pomocy Sp9ołecznej w M. oraz zasad częściowego lub całkowitego zwolnienia od opłat , trybu ich pobierania , jak również zwrotu wydatków ponoszonych na usługi opiekuńcze. Uchwała ta została wskazana jako podstawa prawna wydania decyzji z dnia [....] 2011r, przyznającej bezpłatnie usługi opiekuńcze E. K. Świadczenia w postaci usług należą do tej formy pomocy społecznej , która może podlegać zwrotowi , jednak wskazana wyżej decyzja wyłączyła (zniosła) ten obowiązek poprzez bezpłatne przyznanie tych świadczeń. W związku z powyższym należy stwierdzić , że zaskarżona decyzja , jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji ustalająca skarżącemu obowiązek zwrotu wydatków poniesionych na usługi opiekuńcze na rzecz E. K. zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego w zakresie wyżej wskazanym. Niezależnie od powyższego rozstrzygnięcia organów obu instancji są wadliwe również z tego powodu , że nawet gdyby przyjąć , iż obowiązek zwrotu poniesionych z pomocy społecznej wydatków jest wymagany , to podstawą tego żądania nie mógł stanowić art.96 ust.1 pkt.2 i pkt.3 ww. ustawy o pomocy społecznej. Art.96 ust.1 pkt.2 określa inne przesłanki odpowiedzialności za poniesione wydatki , niż art.96 ust.1 pkt.3 tej ustawy. Jak wykazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w decyzji kasacyjnej z dnia [....] 2012r. nr [....] wyczerpanie możliwości określonych w art.96 ust.1 pkt.2 "otwiera" możliwość zastosowania art.96 ust..1 pkt.3 ustawy. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy , organy ustaliły w sposób bezsporny , że skarżący jest jedynym spadkobiercą po E. K., jednak to ustalenie nie jest wystarczające do żądania zwrotu poniesionych wydatków. Kolejną przesłanką odpowiedzialności wynikającą z pkt.2 art.96 ust.1 ustawy jest ustalenie masy spadkowej . Za uzasadnione należy zatem uznać zarzuty skarżącego , że wydanie decyzji przez organ pierwszej instancji było przedwczesna , skoro inwentarz stanu czynnego spadku został sporządzony po dacie wydania decyzji ( w dniu 6 , czy 16 marca 2012r.- obie daty wskazał skarżący ) i wykazał brak masy spadkowej. W tych okolicznościach niniejszej sprawy , nawet przyjmując , że usługi opiekuńcze zostały przyznane odpłatnie , podstawą żądania od skarżącego zwrotu wydatków nie mógł stanowić art.96 ust.1 pkt.2 ww. ustawy o pomocy społecznej. Z kolei art.96 ust.1 pkt.3 ww. ustawy także nie mógł stanowić podstawy takiego żądania , mimo iż skarżący jest jedynym zstępnym osoby korzystającej ze świadczeń z pomocy społecznej , gdyż zgodnie z tym przepisem wysokość wydatków podlegających zwrotowi musi wynikać z decyzji wydanej dla osoby lub rodziny korzystającej ze świadczeń z pomocy społecznej. Jak wyżej wykazano , usługi opiekuńcze zostały przyznane ojcu skarżącego bezpłatnie. Nadmienić należy , że w aktach sprawy znajduje się umowa nr [...] z dnia [....] 2012r. zawarta pomiędzy Gminą M. , Miejsko Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w M., a skarżącym ustalająca wysokość świadczonej przez skarżącego pomocy na rzecz E. K. Zgodnie z art.103 ust.1 ww. ustawy o pomocy społecznej, w przypadku ustalenia w drodze umowy m.in. z zstępnym wysokości świadczonej przez niego pomocy na rzecz osoby ubiegającej się o przyznanie świadczenia , nie stosuje się art.96 ust.1 pkt.3 ustawy. Organy orzekające w niniejszej sprawie nie odniosły się do tego dowodu i nie wyjaśniły znaczenia przedmiotowej umowy w prowadzonym postępowaniu . Reasumując należy stwierdzić , że bezpłatne przyznanie świadczeń usługowo-opiekuńczych na rzecz E. K. decyzją z dnia [....] 2011r. skutecznie wykluczyło możliwość dochodzenia wydatków związanych z realizacją tych świadczeń w oparciu o art.96 ww. ustawy o pomocy społecznej. Uznając , że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego i procesowego w zakresie wyżej opisanym , Sąd działając na podstawie art.145 § 1 pkt.1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270) orzekł jak w sentencji. Na podstawie art.152 ww. ustawy Sąd orzekł , że uchylone decyzje organów administracyjnych nie podlegają wykonaniu , co oznacza , iż ww. rozstrzygnięcia nie wywołują skutków prawnych od chwili wydania wyroku , mimo że wyrok ten nie jest jeszcze prawomocny. Rozstrzygnięcia te tracą moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło