III SA/Kr 616/15

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. c. W. i J. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. K. c. W. i K. i H. K. c. W. i J. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 13 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia: przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, teściową, bratową i bratankiem. Określając majątek swój i osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym uwidoczniła, że należy do niej nieruchomość rolna o powierzchni 1 ha. Nie posiadają zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Stałe miesięczne dochody 5 osobowego gospodarstwa domowego oszacowała łącznie na kwotę 3650 zł wyjaśniając, że składa się na to 1650 zł emerytury teściowej, 1000 zł z umowy zlecenia męża i 1000 zł z jej umowy zlecenia. Uzasadniając swoje starania oświadczyła w rubryce 5 formularza PPF, że poziom dochodów zarówno jej samej jak i osób stale z nią zamieszkałych jest na tyle niski, że stanowi skuteczną barierę w ponoszeniu kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Wyjaśniła, że stałe miesięczne wydatki to opłata za gaz w wysokości 150 zł, opłata za energię elektryczną w wysokości 100 zł miesięcznie opłata za ciepłą wodę w wysokości 100 zł. W oparciu o przedstawione przez organ wraz ze skargą akta administracyjne okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, że aktualna wysokość opłat za zajmowane mieszkanie wynosi ponad 1042 zł miesięcznie zaś aktualny stan zadłużenia z tego tytułu przekracza 188 tyś zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zacząć wypada od tego, że skoro w rubryce 5 formularza PPF wnioskodawczyni wskazała, że poziom dochodów zarówno jej samej jak i osób stale z nią zamieszkałych jest na tyle niski, że stanowi skuteczną barierę w ponoszeniu kosztów sądowych w niniejszej sprawie, to nawet jeśli nie poczyniła odpowiednich zakreśleń w rubryce 4 tego formularza i tak należy przyjąć, że rzeczywistą treścią jej żądania jest wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Odnosząc się do tak rozumianego wniosku należy zaznaczyć, że stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych o ile nie jest w stanie ponieść tych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to uzupełnione informacjami znanymi z urzędu należy uznać za wystarczające do oceny aktualnych możliwości finansowych strony. Tworzy bowiem w miarę spójny obraz sytuacji życiowej wnioskodawczyni i jej aktualnych możliwości płatniczych. Te nie rysują się specjalnie dobrze. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług, środki jakie ma do dyspozycji to pięcioosobowe gospodarstwo domowe wystarczają z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb. Nadto stabilność wykazanych dochodów jest problematyczna. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że źródłem wykazanych dochodów wnioskodawczyni i jej męża są umowy zlecenia. Okoliczność, że do wnioskodawczyni należy wykazana nieruchomość rolna nie zmienia tego spojrzenia na korzyść w jakiś zasadniczy sposób. Chociaż bowiem co do zasady posiada ona potencjalnie pewną wartość sprzedażną lub podkładową to jednak trudno byłoby wymagać takich rozporządzeń celem pozyskania środków na opłacenie kosztów sądowych od osoby zagrożonej eksmisją. Mając to wszystko na uwadze można więc stwierdzić, że wnioskodawczyni nie będzie w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Chociaż bowiem obiektywnie są to kwoty niewielkie to jednak relatywnie w obecnej sytuacji przekraczają możliwości płatnicze strony. Z przytoczonych względów orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.