III SA/Kr 617/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Halina Jakubiec spr. Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2008 r. sprawy ze skargi S. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr : [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej s k a r g ę o d d a l a Decyzją z dnia [...] [...] Wojewoda utrzymał w mocy orzeczenie Starosty Powiatu z dnia [...] znak: [...] nr decyzji [...] o utracie przez S. C. statusu osoby bezrobotnej od dnia 1.09.2007r. Jako podstawę prawną orzeczenia organy powołały przepis art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. i ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.), który wyklucza z zakresu pojęcia "bezrobotnego" te osoby, które pobierają na podstawie przepisów o pomocy społecznej zasiłek stały. Decyzje powyższe zapadły na tle następującego stanu faktycznego: S. C. została zarejestrowana jako osoba bezrobotna w dniu 21.10.2005r. i z tym dniem uzyskała status osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku od 1.11.2005r. do 31.10.2006r. Po wyczerpaniu maksymalnego okresu pobierania zasiłku S. C. pozostawała nadal w rejestrze osób bezrobotnych. W dniu 29.02.2008r. Powiatowy Urząd Pracy uzyskał decyzję Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w sprawie ustalenia prawa do zasiłku stałego z dnia [...]. Zasiłek stały został przyznany S. C. od 1.09.2007r. Na tej podstawie Starosta, powołując się na przepis artykułu 33 ust. 4 pkt 1 ustawy w/w pozbawił skarżącą statusu osoby bezrobotnej z dniem 1.09.2007r., wydając w tej sprawie opisaną na wstępie decyzję z [...]. W odwołaniu od tej decyzji skarżąca podniosła, że zasiłek stały jest dla niej zbyt niski i właściwie powinna uzyskać świadczenia z Funduszu Pracy gdyż przepracowała łącznie 34 lata, 6 miesięcy i 8 dni, a jedynie nieprzychylny sposób działania ostatniego pracodawcy doprowadził do tego, że nie uzyskała 35 – letniego okresu uprawniającego do korzystniejszego niż zasiłek stały świadczenia z Funduszu Pracy. Organ odwoławczy utrzymując w mocy orzeczenie organu I instancji, wskazał na okoliczność, że przyznany skarżącej zasiłek stały zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. i ustawy w/w uniemożliwia korzystanie przez nią statusu osoby bezrobotnej. Decyzja organu odwoławczego stałą się przedmiotem skargi do tutejszego Sądu, w której S. C. ponowiła argumenty zawarte w odwołaniu. Organ wniósł o oddalenie skargi z powodów wskazanych w uzasadnieniu decyzji. Rozpatrując skargę Sąd zważył co następuje: Przepis art. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy stanowi definicje legalną pojęć zawartych w tej ustawie, a m.in. pojęcia "osoby bezrobotnej". Zgodnie z litera i pkt 2 ust. 1 tego przepisu za osobę bezrobotną może być uznana osoba niezatrudniona i nie wykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia (...) jeżeli nie pobiera na podstawie przepisów o pomocy społecznej zasiłku stałego. Poza sporem jest, że S. C. pobiera od 1.09.2007r. zasiłek stały przewidziany przepisami ustawy o pomocy społecznej. Przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy są przepisami bezwzględnie obowiązującymi, nie mogą być stosowane w sposób uznaniowy ani przez organy zatrudnienia ani przez sąd. Z tego powodu należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Nie dopatrzono się także uchybień postępowania mogących mieć wpływ na wyniki postępowania. Reasumując, nie zaistniała żadna z przesłanek określonych przepisem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadniających uchylenie decyzji, dlatego Sąd na podstawie art. 151 w/w ustawy skargę oddalił.