III SA/Kr 619/16
WyrokWSA w Krakowie2016-08-18
Skład orzekający: Janusz Kasprzycki, Renata Czeluśniak, Halina Jakubiec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może odmówić wszczęcia postępowania w sprawie zmiany danych ewidencji gruntów i budynków, jeśli sprawa ta została już wcześniej rozstrzygnięta ostateczną decyzją administracyjną, mimo trwającego postępowania sądowego w przedmiocie tej decyzji lub postępowania o stwierdzenie jej nieważności?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej ma prawo odmówić wszczęcia postępowania w sprawie zmiany danych ewidencji gruntów i budynków, jeśli kwestia ta została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją administracyjną. Okoliczność, że toczy się postępowanie sądowe w przedmiocie tej decyzji lub postępowanie o stwierdzenie jej nieważności, nie stanowi podstawy do ponownego wszczęcia postępowania administracyjnego, dopóki pierwotne rozstrzygnięcie nie zostanie prawomocnie wyeliminowane z obrotu prawnego.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła o zmianę danych w ewidencji gruntów i budynków dotyczących działki ewidencyjnej. Starosta odmówił wszczęcia postępowania, wskazując, że sprawa ta została już rozstrzygnięta decyzją z 2014 r., która została utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, a następnie skarga na tę decyzję została oddalona przez WSA w Krakowie. Mimo trwającego postępowania kasacyjnego przed NSA oraz wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie o odmowie wszczęcia nowego postępowania, uznając, że dopóki poprzednie decyzje nie zostaną wyeliminowane z obrotu prawnego, nie ma podstaw do ponownego rozpatrzenia wniosku.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak WSA Halina Jakubiec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. U. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 7 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego oddala skargę.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] 2016 r. nr [...] odmawiające wszczęcia na wniosek M. U. – dalej skarżącej - postępowania administracyjnego w sprawie zmiany danych ewidencji gruntów i budynków dotyczących działki ewidencyjnej nr [...] położonej w obrębie L, jednostka ewidencyjna W objętej księgą wieczystą [...].
Jako podstawa prawna postanowienia wskazany został przepis art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – dalej Kpa (Dz.U. z 2016 r., poz. 23) oraz art. 7 b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U z 2015 r., poz. 520 ze zm.).
Z uzasadnienia powyższego postanowienia wynika następujący stan faktyczny:
Skarżąca pismem złożonym osobiście w Starostwie w dniu 24 sierpnia 2015 r. wniosła o "wprowadzenie zmiany danych ewidencji gruntów i budynków, zgodnie ze stanem faktycznym pgr [...]". W dalszych pismach z dnia 30 grudnia 2015 r. i 21 stycznia 2016 r. sprecyzowała, że żąda wprowadzenia zmiany danych ewidencji gruntów i budynków, zgodnie ze stanem faktycznym działki [...] z uwagi na niezgodność pomiędzy ewidencją gruntów a stanem faktycznym działki objętej księgą wieczystą nr KW [...].
Starosta postanowieniem z dnia [...] 2016 r. wydanym na podstawie przepisu art. 61 a § 1 Kpa odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zmiany danych ewidencji gruntów i budynków dotyczących działki nr [...] położonej w obr. L jedn. W objętej księgą wieczystą [...].
Przeszkodą do wszczęcia postępowania była okoliczność, że w sprawie objętej wnioskiem skarżącej zostało wydane już rozstrzygnięcie.
Starosta decyzją z dnia [...] 2014 r. nr [...] orzekł o odmowie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków prowadzonego dla obrębu ewidencyjnego: L, jednostka ewidencyjna: W w przedmiocie działek nr [...], [...] i [...]. Postępowanie wykazało między innymi, że stan ujawniony w operacie ewidencji gruntów i budynków w stosunku do działki [...] w L jest zgodny ze stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej [...]. Skarżąca odwołała się od powyższej decyzji, wskutek czego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] 2014 r. nr [...] orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 21 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 1862/14 oddalił skargę. Od wyroku I instancji została wniesiona skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego i obecnie oczekuje na rozpatrzenie.
M. U. w zażaleniu na powyższe postanowienie zażądała po raz kolejny rozpoznania wniosku o zmianę danych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie działki nr [...]. Powołane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia decyzje, w ocenie skarżącej, nie mają znaczenia, gdyż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie dotyczący decyzji z dnia [...] 2014 r. zostanie poddany kontroli, ponadto wobec decyzji z dnia [...] 2014 r. został złożony wniosek o stwierdzenie nieważności i sprawa jest w toku.
Organ odwoławczy wskazał, że istotnym dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest fakt, że w sprawie zmiany danych ewidencji gruntów i budynków dotyczących działki ewidencyjnej [...] położonej w obrębie L, jednostka ewidencyjna W, objętej księgą wieczystą [...] zapadło już rozstrzygnięcie w administracyjnym toku instancji. Przeprowadzone w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego postępowanie wykazało, że stan ujawniony w operacie ewidencji gruntów i budynków w stosunku do działki [...] w L jest zgodny ze stanem ujawnionym w księdze wieczystej [...] oraz ustaleniami dokonanymi przy odnowieniu operatu ewidencyjnego KERG [...].
Z punktu widzenia przepisu art. 61 a § 1 Kpa nie jest dopuszczalne wszczęcie kolejnego postępowania administracyjnego w sprawie aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków w przedmiocie działki nr [...], co do której prowadzone już było postępowanie i wydana została decyzja administracyjna.
Żądania skarżącej wyrażone w piśmie z 24 sierpnia 2015 r. są tożsame z wnioskiem dotyczącym aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków dla obrębu L w zakresie działek [...], [...] i [...] rozstrzygniętym ww. ostateczną decyzją z [...]2014 r.
Zarówno postępowanie sądowe dotyczące kontroli wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 maja 2015 r. oraz postępowanie przed Głównym Geodetą Kraju w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] 2014 r. nie zostały zakończone, niemniej, jak organ podkreślił, dopóki opisane wyżej decyzje nie zostaną wskutek tych postępowań wyeliminowane z obrotu prawnego, nie ma podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia wniosku skarżącej z dnia 24 sierpnia 2014 r.
W skardze na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. U. powtórzyła zarzuty z odwołania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014, poz. 1647) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 dalej p.p.s.a.) sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 tej ustawy, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania względnie stwierdzenia nieważności decyzji. Przystępując do oceny legalności zaskarżonych decyzji i postanowień sąd bada, czy zaskarżona decyzja bądź postanowienie nie naruszają prawa oraz czy zostały wydane w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu.
Kierując się powyższymi kryteriami należy stwierdzić, że skarga M. U. nie podlega uwzględnieniu.
Zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.
Podstawę prawną postanowienia stanowi przepis art. 61 a § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, zgodnie z którym gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
Skutkiem prawnym regulacji cytowanego wyżej przepisu jest konieczność dokonania oceny istnienia interesu prawnego osoby wnoszącej żądanie, zanim jeszcze zostaną podjęte jakiekolwiek czynności zmierzające bezpośrednio do rozpatrzenia i załatwienia sprawy. Negatywny wynik tej oceny przybiera formalną postać postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania.
Odmowa wszczęcia postępowania następuje także, gdy postępowanie nie może być wszczęte z "innych uzasadnionych przyczyn" (przedmiotowych), z tym, że do przyczyn tych nie można zaliczyć okoliczności uniemożliwiających prowadzenie postępowania, których skutki procesowe zostały określone odmiennie w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego regulujących czynności stadium wszczęcia postępowania administracyjnego. Do takich okoliczności należą: skierowanie żądania do organu niewłaściwego (art. 65–66 Kpa) oraz wniesienie podania zawierającego braki formalne (art. 64 Kpa). Do okoliczności uzasadniających odmowę wszczęcia postępowania zalicza się w szczególności następujące przyczyny o charakterze przedmiotowym: brak w przepisach prawa podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie postępowania administracyjnego, żądanie załatwienia sprawy, która nie podlega załatwieniu przez organ administracyjny w formie decyzji, wniesienie żądania wszczęcia postępowania po upływie terminu ustanowionego prawem materialnym dla składania wniosków inicjujących postępowanie administracyjne oraz skierowanie do organu administracji publicznej żądania wszczęcia postępowania, które dotyczy załatwienia sprawy będącej przedmiotem toczącego się postępowania albo już wcześniej rozstrzygniętej decyzją administracyjną (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 lipca 2016 r., II SA/Wa 2258/15, Lex nr 2090328).
W rozpoznawanej sprawie niedopuszczalność wszczęcia postępowania administracyjnego z wniosku skarżącej o aktualizację ewidencji gruntów i budynków w zakresie działki nr [...] położonej w obr. L jedn. ew. W, objętej księgą wieczystą [...] wynika z przesłanki określanej jako res iudicata (sprawa rozstrzygnięta już decyzją ostateczną).
Kwestia aktualizacji ewidencji gruntów i budynków z wniosku skarżącej w zakresie działki nr [...] była już poddana pod rozstrzygnięcie organów administracyjnych z wniosku z dnia 3 listopada 2009 r. Starosta ostateczną decyzją z dnia [...] 2014 r. nr [...] odmówił aktualizacji, nie znajdując podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku skarżącej. Wydana w tej sprawie decyzja odwoławcza z dnia [...] 2014 r. poddana została kontroli sądu administracyjnego, zakończonej wyrokiem z dnia 21 maja 2015 r.
Ostateczne rozstrzygnięcie sprawy decyzją administracyjną należy rozumieć jako rozstrzygnięcie w zwykłym trybie administracyjnym. Z tego powodu równoległe postępowanie sądowoadministracyjne (obecnie zawisłe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym) oraz postępowanie w trybie nadzwyczajnym (o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] 2014 r.) nie ma wpływu na ocenę dopuszczalności wszczęcia przez skarżącą po raz drugi postępowania o aktualizację ewidencji gruntów i budynków w zakresie działki o nr [...].
Dopóki decyzje zapadłe w postępowaniu zainicjowanym pierwszym wnioskiem skarżącej z dnia 3 listopada 2009 r. nie zostaną wyeliminowane z obrotu prawnego, dopóty nie ma podstaw do ponownej oceny zasadności aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w zakresie opisanej wyżej działki.
Wobec powyższego Sąd oddalił skargę M. U. na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło