III SA/Kr 620/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2004r na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 maja 2004r Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji cofnięcia Spółce "O" zezwolenia na sprzedaż alkoholu powyżej 18% i umorzenia w tym zakresie postępowania organu I instancji postanawia: odrzucić skargę W postępowaniu administracyjnym przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] brały udział jako strony postępowania : Prezydent Miasta [...] oraz osoby prowadzące w formie spółki cywilnej ewidencjonowaną działalność gospodarczą pod nazwą P.H.U. "O" z siedzibą w [...] Decyzją z dnia 19.05.2004r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia [...].2004r., która Prezydent Miasta [...] cofnął spółce cywilnej P.H.U. "O" zezwolenie [...] z dnia [...] 2002 na sprzedaż alkoholu powyżej 18% w sklepie w [...] Os. [...], w całości i umorzył w tym zakresie postępowanie organu I instancji. Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w [...] złożyła niniejszą skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego podając jaką podstawę prawną art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a) Wojewódzki Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Pomijając prokuratora i Rzecznika Praw Obywatelskich należy zwrócić uwagę , że Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych nawet gdyby została uznana za organizację społeczną wskazaną w tym artykule - nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, a więc należało jedynie ustalić czy jest tym , który we wniesieniu tej skargi ma interes prawny i ewentualnie jaki. Z art. 41 ust. 3 powoływanej przez skarżącą Komisję ustawy z dnia 26.10.1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wynika , że wójtowie ( burmistrzowie, prezydenci miast) powołują gminne komisje rozwiązywania problemów alkoholowych, które mają za zadanie w szczególności inicjujące działania w zakresie określonym w ust. 1 oraz podejmujące czynności zmierzające do orzeczenia o zastosowaniu wobec osoby uzależnionej od alkoholu obowiązku poddania się leczeniu w zakresie lecznictwa odwykowego. Z katalogu działań określonych w ust. 1 art. 41 cyt. ustawy nie wynika , by Komisja miała uprawnienia do wnoszenia skarg do sądu administracyjnego czy możliwość wzruszenia w inny sposób decyzji wójta ( burmistrza czy prezydenta). W szczególności do takich nie można zaliczyć ani interwencji ( w związku z naruszeniem art. 131 i 15 ustawy) ani występowania przed sądem w charakterze oskarżyciela publicznego. Występowanie tej Komisji przed sądami dotyczy sądów powszechnych, zaś interwencje w związku z naruszeniem art. 131 i 15 cyt. wyżej ustawy mogą inicjować pewne działania czy nawet decyzje organów uprawnionych np. wójta ( burmistrza czy prezydenta) bez możliwości ich zaskarżenia. Każdy przypadek szerszych uprawnień Komisji został w ustawie taksatywnie wyliczony bez możliwości stosowania wykładni rozszerzającej. W szczególności z art. 18 ust. 1 i 3a cyt. ustawy wynika , że zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży wydaje wójt (burmistrz, prezydent miasta) właściwy ze względu na lokalizację punktu sprzedaży po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych (...). Z art. 18 ust. 8 cyt. ustawy wynika, że organ zezwalający lub na podstawie jego upoważnienia straż gminna lub członkowie gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych dokonują kontroli przestrzegania zasad i warunków korzystania z zezwolenia. Z ustawy (art. 18 ust. 10) wynika , że gminne komisje rozwiązywania problemów alkoholowych nie mają uprawnień do decydowania o cofnięciu zezwolenia czy wydawania w tym zakresie opinii wiążących. Z tego względu brak podstaw do uznania, że Komisja ma uprawnienia do zaskarżania decyzji organu zezwalającego( tu Prezydenta Miasta) czy decyzji organu II instancji jakim jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Nie mając uprawnień ustawowych nie posiadała interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie - na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji podzielając tym samym stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zawarte w odpowiedzi na skargę - w całości.