III SA/Kr 627/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Kisiel sprawozdawca Sędziowie : AWSA Dorota Dąbek WSA Elżbieta Kremer Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2005r. sprawy ze skargi L.N., M.Z., P.L., M.G. i J.K. na uchwałę Rady Gminy T. z dnia 28 kwietnia 2004 r. , Nr: [...] w przedmiocie uchwalenia zmian w statucie Gminy T. postanawia skargę odrzucić Skarżący domagają się stwierdzenia przez Sąd nieważności uchwały Rady Gminy T z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...] w przedmiocie uchwalenia zmian w statucie Gminy T. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, L.N. w piśmie z dnia [...] października 2004 r. oświadczył w imieniu wszystkich Skarżących, że w ich rozumieniu spełniony został wymóg wezwania Rady Gminy T. do usunięcia naruszenia uprawnienia lub interesu Skarżących, tj. Skarżący protestowali przeciwko treści projektu tej uchwały, zanim została ona poddana pod głosowanie. Bezpośrednio po przegłosowaniu przez Radę zaskarżonej uchwały "protest w tej sprawie ograniczył się opuszczenia przez członków Klubu posiedzenia sesji i zapowiedzi absencji na kolejnych sesjach, do momentu rozstrzygnięcia ostatecznego udziału Klubu Radnych "[...]" w Komisji Rewizyjnej". W dniu [...] czerwca 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje : "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego" (art.101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym). Do koniecznych wymogów dopuszczalności skargi na uchwałę rady gminy przepis zalicza więc (1) skierowanie do rady wezwania oraz (2) uczynienie przedmiotem wezwania uchwały już podjętej. Żaden z tych wymogów nie został przez Skarżących spełniony. Protesty wobec projektu uchwały nie mają w niniejszej sprawie żadnego znaczenia prawnego, skoro przepis wymaga ustosunkowania się do uchwały już podjętej przez radę. Samo tylko demonstracyjne opuszczenie posiedzenia Rady nie może być uznane za wezwanie do zmiany konkretnej uchwały. Opuszczenie nie jest bowiem formą składania oświadczeń woli, jakiej wymaga art.101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym. Sami skarżący oświadczyli, że ograniczyli się do opuszczenia sali, zaś w protokole obrad nie odnotowano, aby zgłosili oni żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonej uchwały. Po tym terminie, a przed wniesieniem skargi do Sądu wezwanie tego rodzaju nie zostało do Rady Gminy T. skierowane. Ustalenia takie potwierdzili w czasie rozprawy Skarżący L.N. i M.Z. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art.58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, zm. Dz.U. .2004 r., nr 162, poz. 1692).