III SA/Kr 629/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek Sędziowie NSA Grażyna Danielec WSA Halina Jakubiec spr. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2007 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych s k a r g ę o d d a l a Decyzją Starosty z dnia [...] uznano M. S. za osobę bezrobotną z dniem 12.10.2005r. bez prawa do zasiłku gdyż na dzień rejestracji nie wykazała wymaganych 365 dni uprawniających do zasiłku, a jedynie 324 dni. W związku z podjęciem przez M. S. zatrudnienia orzeczono o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 5.06.2006r. W dniu 28.11.2006r. M. S. zwróciła się do Powiatowego Urzędu Pracy o przyznanie zasiłku dla bezrobotnych za okres w którym przysługiwał jej status osoby bezrobotnej tj. 12.10.2005r. do 5.06.2006r. Do wniosku dołączyła decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] o przeliczeniu renty od dnia 26.07.2004r. do 31.12.2004r. – zgodnie z wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia [...] sygn. [...]. Ponadto przedłożone zostało zaświadczenie ZUS z dnia [...], z którego wynika, że M. S. pobierała rentę z tytułu niezdolności do pracy w okresach od 1.06.1993r. do 31.07.2001r., od 1.08.2003r. do 31.07.2005r., natomiast anuluje się zaświadczenie z [...]. Decyzją z dnia [...] [...] Starosta odmówił M. S. prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Jako podstawę prawną decyzji organ pierwszej instancji powołał przepis art. 71 ust. 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99 poz. 1001 ze zm.), który stanowi, że w przypadku udokumentowania przez bezrobotnego okresu uprawniającego do zasiłku po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy, jednak w okresie posiadania statusu bezrobotnego prawo do zasiłku przysługuje (...). Udokumentowanie okresu uprawniającego do zasiłku do którego zalicza się zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt J ustawy w/w okres pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy, nastąpiło w okresie, kiedy skarżąca uzyskała status osoby bezrobotnej. Przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przewidują przyznanie zasiłku tylko osobom posiadającym status bezrobotnego. Z tego powodu brak jest, zdaniem organu podstaw do jego przyznania i wypłaty. Od tej decyzji organu I instancji M. S. złożyła odwołanie do Wojewody. Podniosła w nim, że dopiero od 5.06.2006r. pozostaje w zatrudnieniu. Do odwołania dołączone zostały kopie wyroku Sądu Okręgowego z dnia [...] i apelacji wniesionej od tego wyroku przez skarżącą. Sąd Okręgowy przyznał skarżącej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 1.07.2004r. na okres 6 miesięcy, a apelacja skarżącej została rozpatrzona dopiero w [...] 2006r. Odwołanie wskazuje także na trudną sytuację materialną skarżącej. W wyniku rozpatrzenia odwołania Wojewoda wydał w dniu [...] decyzję ([...]) utrzymującą w mocy orzeczenie organu I instancji, wskazując na treść przepisu art. 71 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (w/w), który wg organu uzależnia przyznanie zasiłku od posiadania statusu osoby bezrobotnej. Natomiast skarżąca w dacie złożenia wniosku i dokumentacji do ustalenia uprawnień do zasiłku, nie dysponowała już statusem bezrobotnego, gdyż pozostawała w zatrudnieniu. Powyższa decyzja organu odwoławczego stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której M. S. zarzuciła naruszenie art. 71 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia poprzez przyjęcie, że w dniu złożenia wniosku o wypłatę zasiłku dla bezrobotnych, nie miała statusu osoby bezrobotnej (tj. naruszenie prawa materialnego) oraz naruszenie interesu prawnego skarżącej polegające na pozbawieniu, bez jej winy, uprawnień do otrzymania zasiłku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Kontrola sądowoadministracyjna decyzji stosownie do kompetencji wyznaczonych przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm. późn.) dokonywana jest pod względem zgodności z prawem. Działając w tym zakresie Sąd nie dopatrzył się podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Składając wniosek o wypłatę zasiłku dla bezrobotnych za okres w którym skarżącej przysługiwał status osoby bezrobotnej, M. S. przedłożyła decyzję organu rentowego o przeliczeniu renty z tytułu niezdolności do pracy oraz zaświadczenie iż rentę pobierała od 1.06.1993r. do 31.07.2001r. oraz od 1.08.2003r. do 31.07.2005r. Trafnie zatem organ pierwszej instancji powołał przepis art. 71 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, który reguluje taką sytuację gdy uprawnienie do zasiłku zostanie wykazane w okresie późniejszym tj. po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się jednak w okresie posiadania statusu bezrobotnego prawo do zasiłku przysługuje od dnia udokumentowania tego prawa (...). W sytuacji, gdy skarżąca już utraciła status osoby bezrobotnej, brak było podstaw, w świetle powołanego przepisu, do przyznania skarżącej prawa do zasiłku. Przepis art. 71 ust. 6 wskazuje na to, że prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu w warunkach określonych w ust. 1 i 2 jednak pod warunkiem wykazania przed organem swoich uprawnień tj. wykazania przez bezrobotnego że spełnia warunki ustawowe do przyznania prawa do zasiłku określone w art. 71 ust. 1 i ust. 2 ustawy w/w, w okresie posiadania statusu bezrobotnego. Natomiast przedłożenie w toku postępowania odwoławczego wyroku Sądu Okręgowego zmieniającego decyzję ZUS odmawiającą prawa do renty w ten sposób, że Sąd Okręgowy przyznał M. S. prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy od 1.07.2004r. na okres sześciu miesięcy, stanowi przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 8 kpa, uzasadniającą wznowienie postępowania. Trzeba jednak zauważyć, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji (w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania). Decyzję odmawiającą prawa do zasiłku wydał organ pierwszej instancji (decyzja Starosty z dnia [...]). Organ odwoławczy nie był zatem uprawniony do potraktowania załączonego do odwołania wyroku Sądu Okręgowego wraz z uzasadnieniem, z którego wynika iż doszło do zmiany decyzji odmownej organu rentowego, jako wniosku o wznowienie, a tym bardziej do wznowienia postępowania z urzędu w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty z [...] o odmowie przyznania M. S. prawa do zasiłku. Trafnie zatem rozpatrując odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji wydanej w trybie zwykłym, utrzymał tą decyzję w mocy, skoro w dacie jej wydania nie zostały złożone dokumenty uzasadniające rozpatrzenie kwestii uprawnień skarżącej do zasiłku w trybie wznowienia postępowania. Ze względu na powyższe, Sąd doszedł do przekonania, że brak jest podstaw do uwzględnienia skargi, dlatego została oddalona na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – p.p.s.a. Na marginesie sprawy należy zauważyć, że skoro odwołanie zawiera dokumenty uzasadniające wznowienie postępowania, powinny one być przekazane właściwemu w tej sprawie organowi, zgodnie z art. 65 kpa. Z akt sprawy nie wynika, aby do takiego przekazania doszło, jednakże kompetencje sądu administracyjnego wyznaczone przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a. nie pozwalają na ocenę tego uchybienia w ramach niniejszego postępowania. Wniosek o wznowienie postępowania wszczyna bowiem odrębne postępowanie, które nie podlega kontroli w ramach rozpatrywanej sprawy.