III SA/Kr 633/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Makuch po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 maja 2024 r. skargi I. D. oraz E. D. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 października 2021 r., sygn. akt III SA/Kr 554/21 w przedmiocie odmowy aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków - postanawia - odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Pismem z 3 listopada 2023 r. I. D. oraz E. D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę "o wznowienie postępowania sądowego w celu stwierdzenia nieważności przedmiotowych decyzji na podstawie art. 157 § 2 k.p.a. w zw. z art. 156 § 1 k.p.a. w oparciu o przesłankę rażącego naruszenia prawa geodezyjnego". W uzasadnieniu skargi wskazali m.in., że w dniu 24 października 2022 r. złożyli do Głównego Geodety Kraju wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 23 lutego 2021 r. (znak IG-II.7221.184.2020.UK) utrzymującej w mocy decyzję Starosty Wielickiego z 26 listopada 2020 r. o odmowie przywrócenia z urzędu prawidłowego użytku prawa drogowego. Zarzucili, że Główny Geodeta Kraju odmawiając wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji nie wykonał dyspozycji prawa, wykorzystał luki prawa i dodatkowo powołał się na przeszkodę w postaci wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który to sąd, w ocenie skarżących "nie dopełnił swoich obowiązków w trybie zaocznym w zakresie merytorycznej oceny kwalifikacji użytków/przeznaczenia w ewidencji gruntów i budynków". Skarżący podawali, że Główny Geodeta Kraju przez okres 7 lat uniemożliwia dojście do prawdy obiektywnej i działa na szkodę praworządności, jak też ich interesu prawnego. Przewodniczący Wydziału VII w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie zarządzeniem z 23 stycznia 2024 r. (k. 48) wezwał skarżących do jednoznacznego sprecyzowania, czy przedmiotowa skarga stanowi skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem, czy też stanowi skargę na akt (tj. postanowienie lub decyzję) Głównego Geodety Kraju. Przewodniczący Wydziału VII w WSA w Warszawie zakreślił skarżącym termin 7 dni na udzielenie odpowiedzi pod rygorem przyjęcia, że pismo skarżących stanowi skargę o wznowienie postępowania sądowego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący pismem z 15 lutego 2024 r. (k. 50) wskazali, że wnoszą "skargę o wznowienie postępowania III SA/Kr 554/21, w której to sprawie WSA w Krakowie niesłusznie i w trybie zaocznym oddalił naszą skargę na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 23.02.2021 r., znak IG-II.7221.184.2020.UK". Z uwagi na opisane wyżej sprecyzowanie przez skarżących przedmiotu skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 4 marca 2024 r. (sygn. akt VII SA/Wa 2834/23) stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Stosownie do art. 280 par. 1 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci. Badanie, o którym mowa we wskazanym przepisie, nie jest więc badaniem zasadności skargi o wznowienie, a jedynie zmierza do ustalenia, czy spełnione zostały warunki, które umożliwiają rozpatrzenie tej skargi, a przedmiotem ocen jest wyłącznie terminowość skargi oraz ustalenie, czy oparta ona została ustawowych podstawach. Przyczyny, które mogą stanowić podstawę żądania wznowienia postępowania sądowego zamieszczone są w art. 271- 273 p.p.s.a. Są to przyczyny: - nieważnościowe (gdy w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia oraz – gdy strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania); - restytucyjne (oparcie orzeczenia na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, wydanie orzeczenie za pomocą przestępstwa, późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, późniejsze wykrycie prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy) oraz - wydanie przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Analiza treści wniesionej przez skarżących skargi o wznowienie postępowania sądowego prowadzi do wniosku, że skarga ta nie została oparta na którejkolwiek z wymienionych powyżej ustawowych podstaw wznowienia. Dostrzec bowiem trzeba, że skarżący formułując ocenianą skargę powołali się na "rażące naruszenie prawa geodezyjnego" mające w ich ocenie skutkować - w oparciu o art. 156 § 1 k.p.a. - nieważnością decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 23 lutego 2021 r. (znak IG-II.7221.184.2020.UK), co do której WSA w Krakowie wyrokiem z 26 października 2021 r. (sygn. akt III SA/Kr 554/21) oddalił skargę. Przywołana wyżej podstawa, w której skarżący upatrują możliwości wznowienia postępowania sądowego, przy równoczesnym kompleksowym uwzględnieniu także pozostałej argumentacji zawartej w skardze wskazuje, iż skarżący wyrażają zasadniczo niezadowolenie z wydanego wyroku WSA w Krakowie z dnia 26 października 2021 r. akcentując w tym względzie, iż "sąd nie dopełnił swoich obowiązków w zakresie merytorycznej oceny kwalifikacji użytków/przeznaczenia w ewidencji gruntów i budynków". W istocie, stanowisko skarżących sprowadza się do zakwestionowania trafności wydanego w ich sprawie wyroku. Odniesienie powyższego do cytowanych wyżej ustawowych podstaw wznowienia nakazywało uznać, iż przedmiotowa skarga, na żadnej z tych podstaw nie została oparta. Taka natomiast sytuacja, stosownie do art. 280 par. 1 p.p.s.a. skutkuje odrzuceniem tej skargi. Stwierdzić przy tym trzeba, że zagadnienia terminowości ocenianej skargi o wznowienie postępowania sądowego nie sposób jest w ogóle rozważać, skoro analiza treści tej skargi nie wskazuje, aby skarżący oparli ją na którejkolwiek z ustawowych podstaw wznowienia postępowania sądowego. Dostrzec należy, iż trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie zasadniczo wyznacza moment, w którym strona o tej podstawie się dowiedziała (art. 277 p.p.s.a.). Skoro, jak wyżej stwierdzono, przedmiotowa skarga nie naprowadzała na jakąkolwiek podstawę wznowienia, to powyższe wykluczało też możliwość ustalenia tego, kiedy skarżący o podstawie wznowieniowej powzięli wiedzę. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania, o czym orzeczono na podstawie art. 277 w zw. z art. 279 i art. 280 § 1 p.p.s.a.