III SA/Kr 64/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie NSA Grażyna Danielec WSA Dorota Dąbek (spr.) Protokolant Monika Musiał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2007r. sprawy ze skargi T. B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 26 października 2005r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej skargę oddala wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 1lutego 2007 roku Decyzją z dnia [...] sierpnia 2001 roku, znak: [...], Powiatowy Inspektor Sanitarny w C. nie stwierdził u T. B. chorób zawodowych: pylicy płuc, astmy oskrzelowej, przewlekłego zapalenia oskrzeli i przewlekłego nieżytu błony śluzowej gardła i krtani pochodzenia zawodowego wymienionych w pozycji: 2, 3, 4 i 6 wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych. W uzasadnieniu wskazał, iż po badaniu w Przychodni Chorób Zawodowych [...] Ośrodka Medycyny Pracy w K. uzyskano orzeczenie z dnia [...] stycznia 2001 roku, z którego wynika, że charakter obserwowanych u T. B. zmian chorobowych nie spełnia kryteriów obowiązujących przy rozpoznawaniu chorób zawodowych, a więc brak jest dostatecznych radiologicznych cech pylicy płuc, przeprowadzone badania nie potwierdziły astmy oskrzelowej, badanie laryngologiczne wykazało zmiany niecharakterystyczne dla choroby zawodowej górnych dróg oddechowych, natomiast zachowana wydolność układu oddechowego przy przewlekłym nieżycie oskrzeli uniemożliwia rozpoznanie choroby zawodowej. Po badaniach konsultacyjnych, przeprowadzonych w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., placówce powołanej do rozstrzygania spraw wątpliwych i spornych, uzyskano orzeczenie z dnia [...] lipca 2001 roku o braku podstaw do rozpoznania w/w chorób zawodowych. W uzasadnieniu Instytut podaje, że charakter występujących u T. B. schorzeń nie spełnia kryteriów orzeczniczych uzasadniających rozpoznanie pylicy płuc, astmy oskrzelowej, przewlekłego zapalenia oskrzeli i przewlekłego nieżytu błony śluzowej gardła i krtani pochodzenia zawodowego. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2001 roku, znak: [...], Powiatowy Inspektor Sanitarny w C. nie stwierdził u T. B. choroby zawodowej w postaci zaćmy wymienionej w pozycji 14 wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych. W uzasadnieniu powołał się na to, iż po badaniu w Przychodni Chorób Zawodowych [...] Ośrodka Medycyny Pracy w K. uzyskano orzeczenie z dnia [...] stycznia 2001 roku z którego wynika, że badaniem okulistycznym nie stwierdzono w soczewkach zmian chorobowych charakterystycznych dla zawodowej zaćmy. Po badaniach konsultacyjnych, przeprowadzonych w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., placówce powołanej do rozstrzygania spraw wątpliwych i spornych, uzyskano orzeczenie z dnia [...] lipca 2001 roku, w którym również stwierdzono brak podstaw do rozpoznania zaćmy pochodzenia zawodowego, bowiem badanie okulistyczne nie wykazało zmian odpowiadających zaćmie zawodowej. W odwołaniu z dnia [...] sierpnia 2001 roku T. B. podniósł, iż czuje się pokrzywdzony orzeczeniem lekarskim i wniósł o ponowne badanie. Wskazał, iż od dziesięciu lat czuje się coraz gorzej. Decyzją z dnia [...] listopada 2001 roku, znak: [...] [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. po rozpatrzeniu odwołania T. B. od decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C. z dnia [...] sierpnia 2001 roku, znak: [...], nie stwierdzającej chorób zawodowych, wymienionych w póz. 2, 3, 4 i 6 wykazu chorób zawodowych, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazał, iż w przedmiotowej sprawie zostały wydane orzeczenia lekarskie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej przez dwie jednostki służby zdrowia, uprawnione do rozpoznawania chorób zawodowych. Obu jednostkom znane były warunki pracy odwołującego się. Decyzją z dnia [...] listopada 2001 roku, znak:[...] [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. po rozpatrzeniu odwołania T. B. od decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C. z dnia [...] sierpnia 2001 roku, znak: [...]., nie stwierdzającej choroby zawodowej wymienionej w póz. 14 wykazu chorób zawodowych, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazał, iż dwie upoważnione do rozpoznawania chorób zawodowych jednostki służby zdrowia nie rozpoznały u T. B. choroby zawodowej w postaci zaćmy. Wyrokiem z dnia [...] listopada 2004 roku, sygn. akt II SA/Kr 321/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu sprawy ze skargi T. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] listopada 2001 roku, znak :[...], w przedmiocie choroby zawodowej uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającąją decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż decyzje wydane w sprawie naruszają prawo. Organ nie może bowiem opierać rozstrzygnięcia na opinii lekarskiej lakonicznej, nie zawierającej przekonywującego uzasadnienia. Wydane w sprawie orzeczenia lekarskie, w ocenie Sądu, nie spełniają powyższych wymogów. Uzasadnienia dotyczące schorzenia są zbyt lakoniczne, jednozdaniowe. Wobec powyższego decyzje organów obu instancji zapadły bez należytego wyjaśnienia sprawy, co naruszyło art. 7 i 77 § 1k.p.a. Zastrzeżenia Sądu budzą też zbyt lakoniczne uzasadnienia decyzji organu I i II instancji, które nie spełniają wymogów art. 107 § 3 k.p.a. Sąd wskazał, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracyjne winny w sposób prawidłowy i wyczerpujący przeprowadzić postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie choroby zawodowej. Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym decyzją z dnia [...] czerwca 2005 roku, znak; [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w C. nie stwierdził u T. B. chorób zawodowych: pylicy pluć, astmy oskrzelowej, przewlekłego zapalenia oskrzeli, przewlekłego zapalenia błony śluzowej górnych dróg oddechowych oraz zaćmy, wymienionych w póz. 2, 3, 4, 6 i 14 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 roku w sprawie chorób zawodowych. W uzasadnieniu wskazał, iż uzupełnione orzeczenia lekarskie obu placówek orzeczniczych w sposób wyczerpujący dowodzą braku podstaw do rozpoznania chorób zawodowych u T. B. W odwołaniu z dnia [...] czerwca 2005 roku T. B. wskazał, iż jego stan zdrowia jest zły i ulega stałemu pogorszeniu. Decyzją z dnia 26 października 2005 roku, znak: [...], Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K., działając na podstawie art. 138 § 1 punkt 1 k.p.a. w związku z art. 5 punkt 4a i art. 12 ust. 2 punkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 roku O Państwowej Inspekcji Sanitarnej i § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 roku w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C. z dnia [...] czerwca 2005 roku, znak:[...]. W uzasadnieniu wskazał, iż odwołanie T. B. nie "wniosło żadnych nowych istotnych faktów, które mogłyby mieć wpływ na sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jest ono jedynie wyrazem niezadowolenia z niekorzystnego rozstrzygnięcia sprawy. Organ odwoławczy powołał się na nierozpoznanie u T. B. chorób zawodowych przez obie jednostki orzecznicze do tego powołane. Szczegółowo przytoczono treść orzeczeń lekarskich odnośnie poszczególnych schorzeń, które zostały wydane w toku uzupełnionego przez organ I instancji postępowania wyjaśniającego. W skardze z dnia [...] listopada 2005 roku na powyższą decyzją organu odwoławczego T. B. podniósł, iż jest ciężko chory, a jego schorzenia zostały wywołane przez pracę zawodową. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wniósł ojej oddalenie, uzasadniając swoje stanowisko tak jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna i jako taka na uwzględnienie nie zasługuje. Stosownie do § 1 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. nr 65, póz. 294 z późn. zm.) "za choroby zawodowe uważa się choroby określone w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia, jeżeli zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących w środowisku pracy". Na pojęcie choroby zawodowej składają się zatem dwa elementy: istnienie schorzenia wymienionego w przedmiotowym wykazie oraz istnienie związku przyczynowego objętej wykazem choroby z warunkami wykonywanej pracy. Zgodnie z treścią § 10 ust. 1 rozporządzenia inspektor sanitarny wydaje decyzję w sprawie choroby zawodowej na podstawie orzeczenia lekarskiego oraz wyników dochodzenia epidemiologicznego. W niniejszej sprawie bezsporną jest okoliczność istnienia w środowisku pracy skarżącego czynników szkodliwych narażających na powstanie chorób zawodowych. Przeprowadzone natomiast u skarżącego badania lekarskie wykazały istnienie pewnych schorzeń zdrowotnych, niemniej jednak oba ośrodki wydające orzeczenia wskazały na brak ich zawodowej etiologii. Jeśli chodzi o chorobę zawodową wymienioną w póz. 2 wykazu chorób zawodowych (pylica pluć), to Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. podał, iż w ogóle brak jest zmian wskazujących na istnienie tej choroby u skarżącego. Bezprzedmiotowa jest zatem analiza zawodowej etiologii, skoro brak rozpoznania choroby. [...] Ośrodek Medycyny Pracy w K. zajął odnośnie tej kwestii identyczne stanowisko, podnosząc, iż brak jest zmian upoważniających do rozpoznania pylicy płuc. Odnośnie choroby zawodowej wskazanej w póz. 3 wykazu (astma oskrzelowa pochodzenia zawodowego), to Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. zaznaczył, iż nie ma podstaw do rozpoznania u skarżącego astmy oskrzelowej w ogóle, a w szczególności astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego. Identycznie wypowiedział się [...] Ośrodek Medycyny Pracy w K. Gdy chodzi o chorobę zawodową w postaci przewlekłego zapalenia oskrzeli pochodzenia zawodowego (póz. 4 wykazu), to Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., z uwagi na brak współpracy skarżącego z badającymi, wskazał na infekcyjną etiologię przewlekłego zapalenia oskrzeli, podnosząc, iż nie stwierdzono cech niewydolności układu oddechowego. [...] Ośrodek Medycyny Pracy w K. również podał, iż przewlekłe zapalenie oskrzeli może być rozpoznane jako związane z pracą zawodową tylko w wypadku stwierdzenia niewydolności narządu oddechowego. Odnośnie choroby zawodowej wymienionej pod pozycją 6 wykazu (przewlekle zapalenie błony śluzowej górnych dróg oddechowych), to oba ośrodki wskazały na brak etiologii zawodowej stwierdzonych u skarżącego zmian chorobowych. Jeśli chodzi zaś o zaćmę pochodzenia zawodowego (póz. 14 w wykazie), to w orzeczeniu Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. wskazano, iż rozpoznane zmiany nie mają podłoża zawodowego. [...] Ośrodek Medycyny Pracy w K. w orzeczeniu lekarskim podniósł dodatkowo, iż zmiany te wynikają z naturalnej przyczyny starzenia się organizmu, nie wynikają i nie są charakterystyczne dla narażenia zawodowego. W ocenie Sądu orzekające w sprawie organy administracyjne odmawiając uznania rozpoznanych u skarżącego schorzeń za choroby zawodowe, prawidłowo uznały te orzeczenia lekarskie za wiarygodne i wyczerpujące, opierając na nich swoje rozstrzygnięcia o braku u skarżącego podstaw do rozpoznania chorób zawodowych. Należy zatem przyjąć, że wydane w niniejszej sprawie decyzje: zarówno organu II instancji, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, wydane zostały zgodnie z prawem materialnym. Należy podkreślić, iż ponowne orzeczenia lekarskie [...] Ośrodka Medycyny Pracy w K. i Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. są bardzo szczegółowo uzasadnione, a zawarta w nich argumentacja jest przekonująca i nie budzi wątpliwości. Organy wydając swoje decyzje w pełni zatem zastosowały się do wskazań zawartych w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia [...] listopada 2004 roku wydanych w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 321/02 i II SA/Kr 322/02. Skoro bowiem wydane ponownie orzeczenia lekarskie są rzetelnie uzasadnione, to organy mogły oprzeć na nich swoje rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. W takiej sytuacji twierdzenia skarżącego o pogarszaniu się jego stanu zdrowia nie mogą mieć w sprawie znaczenia, ponieważ podstawą do rozpoznania choroby zawodowej są orzeczenia lekarskie i wyniki dochodzenia epidemiologicznego. Inspektor Sanitarny nie jest też uprawniony do wydania decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej, gdy obie orzekające w sprawie i do tego powołane jednostki orzecznicze zgodnie uznają, iż brak ku temu podstaw. Powyższe wynika z § 10 cyt. powyżej rozporządzenia, gdzie zapisano, iż podstawą wydania przez inspektora sanitarnego decyzji w sprawie choroby zawodowej jest orzeczenie lekarskie wydane przez upoważnioną jednostkę służby zdrowia i wyniki dochodzenia epidemiologicznego. Opierając się na orzeczeniach lekarskich, orzekające w niniejszej sprawie organy administracyjne stwierdziły, że skoro upoważnione do rozpoznawania chorób zawodowych jednostki służby zdrowia nie znalazły podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, również inspektor sanitarny nie mógł wydać pozytywnej decyzji. Przedmiotowe orzeczenia lekarskie wydawane na użytek postępowania w sprawie chorób zawodowych są w istocie opiniami w rozumieniu art. 84 § 1 k.p.a. (tak m.in. NSA w wyroku z 21 września 2001 r., sygn. akt I S.A. 2870/00; z dnia 14 kwietnia 1999 r., sygn. akt I S.A. 1931/98; z dnia 5 listopada 1998 r., sygn. akt I S.A. 1200/98, LEX nr 45833) i jak każdy dowód winny być przez organ wszechstronnie ocenione. Jak była mowa wyżej, wydane w niniejszej sprawie opinie są jednoznaczne i wzajemnie spójne, nie budząc wątpliwości. Sąd nie dopatrzył się też naruszenia w mniejszej sprawie przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 litera c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organy należycie bowiem wyjaśniły stan faktyczny, w pełni czyniąc zadość wymaganiom zawartym w art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Decyzje są ponadto prawidłowo uzasadnione, odpowiadając wskazaniom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. Wobec powyższego przyjąć należy, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, zapadła po należytym wyjaśnieniu sprawy. Z tego powodu skarga została oddalona, w oparciu o 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.