III SA/Kr 641/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 2 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. C. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. C. na postanowienie Wojewody z dnia 16 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: I. zwolnić uczestniczkę od kosztów sądowych, II. ustanowić dla uczestniczki adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Uczestniczka w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że nie pozostaje z kimkolwiek we wspólnym gospodarstwie domowym. Określając swój majątek uwidoczniła, że oprócz mieszkania o powierzchni 44,5 m2 nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Swoje miesięczne dochody uczestniczka oszacowała na kwotę 1080 zł brutto emerytury. Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że utrzymuje się tylko z wykazanej emerytury. Od 2007 r. spłaca wkład mieszkaniowy w kwocie 450 zł, a obecnie po przejściu na emeryturę Komornik ściąga jej kwotę 554,19 zł na poczet zobowiązania dla skarżącego. To powoduje, że nie jest w stanie opłacić adwokata. Sprawa zaś ją przerasta. Stałe koszty swojego utrzymania określiła na 250 zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ppsa osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie m.in. adwokata (art. 245 §2 ppsa) o ile wraz z wnioskiem (art. 243 ppsa) złoży oświadczenie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie takie stopniowane jest przekonaniem sądu, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała" czyli, że zostały one przedstawione w sposób przekonywujący. W realiach niniejszej sprawy uczestniczka złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Sytuacja uczestniczki nie należy do łatwych. Tak bowiem należy postrzegać osobę samotnie gospodarującą, z dochodem którego wysokość odbiega od przeciętnych zarobków w gospodarce, obarczoną egzekucją komorniczą. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że po dokonaniu tych potrąceń i odjęciu stałych kosztów utrzymania środki jakie pozostają skarżącej do dyspozycji wystarczają na opędzenie najbardziej podstawowych potrzeb życia codziennego. Okoliczność, że należy do niej wykazane mieszkanie, które zaspakaja potrzeby bytowe uczestniczki nie zmienia przyjętego spojrzenia. Mimo bowiem tego, że potencjalnie mieszkanie to posiada pewną wartość sprzedażną względnie podkładową to jednak trudno wymagać od uczestniczki jego sprzedania bądź obciążenia celem zdobycia środków na koszty postępowania albowiem rozporządzenia tego rodzaju godziły w podstawy egzystencji uczestniczki. Mając więc na uwadze powyższe udzielono uczestniczce zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.