III SA/Kr 642/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Zrzeszenia [...] na uchwałę Rady Miasta z dnia 23 grudnia 1998r. Nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały Nr [...] z dnia [...] 1997r. wprowadzającej czynsz regulowany oparty na ocenie wartości użytkowej lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 22 marca 1999r. [...] Zrzeszenie [...] wniosło skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia 23 grudnia 1998r. Nr [...] zmieniającą uchwałę Nr [...] z dnia [...] 1997r. wprowadzającą czynsz regulowany oparty na ocenie wartości użytkowej lokalu mieszkalnego, domagając się jej uchylenia. W odpowiedzi na skargę Gmina Miasta wniosła o oddalenie skargi. Pismem z dnia 25 marca 2009r. [...] Zrzeszenie [...] Zarząd Główny poinformowało, że skarżący - [...] Zrzeszenie [...] zakończyło swoją działalność w 2001r. Z kolei pismem z dnia 13 maja 2009r. [...] Zrzeszenie [...] Zarząd Główny cofnęło skargę na w/w uchwałę Rady Miasta jako bezprzedmiotową. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga w niniejszej sprawie została złożona 22 marca 1999r., a więc przed dniem 1 stycznia 2004r. W konsekwencji podlega rozpoznaniu zgodnie z wyżej wskazaną zasadą. Jak wynika z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne może nastąpić wyłącznie w sytuacji, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Po analizie akt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że nie zachodzą przesłanki, które powodowałyby uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Wobec faktu, że cofnięcie skargi nastąpiło skutecznie, postępowanie należało umorzyć. Jak wynika bowiem z art. 161 § 1 pkt 1 wyżej wskazanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.